I knew it.
Damn, I already knew it but still... I didn't expect that it'd be this fast.
Kailangan kong makaahon agad dahil kung hindi, tiyak na magtutuloy-tuloy ang pagkalunod ko sa kanya hanggang sa mahihirapan na naman ako.
"Ma'am Daphne, pansin ko lang po, medyo lutang kayo nitong mga nakaraang araw hanggang ngayon... okay lang po ba kayo?" Kunot-noong tanong ni Aiza habang kumakain kami sa karinderya sa tapat ng school.
Nilagyan ko muna ng sabaw ang kanin ko bago tumingin sa kanya at ngumiti. "Don't worry, I'm just fine."
Umiwas siya ng tingin at tipid na ngumiti. "Wala po bang gumugulo sa inyo?"
My lips parted. "Uh..."
"P-Pwede niyo po akong mapag-open-an tulad ng ginagawa ko sa inyo pero kung 'di pa po kayo comfortable sa'kin, okay lang din po." Mahinang sabi niya at yumu
