"Matulog ka na, okay?" Iyon ang huli kong narinig bago niya isara ang ilaw at pinto.
Naiwan ako rito sa kwarto ko na nakatulala sa kisame. Wala ng liwanag pwera sa lamp sa tabi ko. Though, maliit lang 'yon kaya halos wala ring silbi ang binibigay na ilaw.
I still couldn't sleep.
Sobrang saya ko ngayon at hindi pa rin ako maka-get over sa mga nangyari so, isa-isa ko pa siyang binabalikan. Tiyak na makakatulog din ako maya-maya kapag napagod na ang brain cells ko sa kaiisip.
"I know. But as long as you're here, I can keep earning money to support you," he wasn't looking at me while saying those words. Nasa libro ang mata niya at bahagya siyang nakayuko kaya hindi ko kita ang expression sa mukha niya.
But it was way better. After all, I was glad that he couldn't see my face that had
