Chapter Twenty-three

1512 Words

Klaire's POV Alam kong nasaktan ko no'ng itinaboy ko siya ng paulit-ulit. Ayoko ko lang kasi na mas lalong lumala ang lahat. Naunang umuwi si tatay samantalang ako naiwan sa Police Station. “Ma'am, gabing-gabi na hindi ka paba uuwi?“ tanong sa akin ng isa sa mga pulis. “Uuwi lang ako kapag nahanap na ang mga anak ko! ” “Pero ma'am wala pa po tayong lead sa kinaroroonan ng mga anak ninyo!” “Wala akong pakialam, basta dito lang ako. Di ako uuwi hangga't nahahanap ang mga anak ko!” Napasinghap ito, tila gusto ng sumuko sa pagiging matigas ko. “Ikaw po ang bahala, Ma'am,“ sambit nito at pumasok sa loob. Nasa labas kasi nakaupo. “Mga anak ko, nasa'n na kayo?” naluluhang bulong ko sa aking sarili. “Balik na kayo kay mommy!” Meanwhile Nagring ang phone ko, pagtingin ko ay walang pang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD