One Friend

Chapter 15

PAGKATAPOS nilang manatili sa hotel ay napagpasiyahan ng dalawa na mag-shopping sa mall. Talagang ginagawa ni Stephen ang pasayahin si Jude. Lulan ulit sila ng kotse ni Stephen.

"Stephen, anong gagawin natin sa mall nga pala? Wala akong dalang pera kaya wala akong bibilhin.", kinausap ni Jude si Stephen.

"Don't worry Jude. Ako'ng bahala sa'yo.", sabi ni Stephen.

Napalingon naman si Jude sa kaibigan.

"Oy 'wag mong sabihing libre na naman 'to? Stephen, malaki na ang utang ko sa'yo. 'Wag mo nang dagdagan. Wala na akong ipambabayad sa'yo.", alibi ni Jude.

Bigla namang natawa si Stephen.

"Ano ka ba naman Jude. Okay lang. At isa pa, wala kang dapat na bayaran sa'kin. Ikaw talaga. Mamimili tayo ng susuotin natin sa Acquaintance Party.", ani Stephen.

This time ay marahas na lumingon si Jude kay Stephen. Nabigla siya.

"What! Patay! I did not bring my money.", gulat na sabi ni Jude.

"As I said, ako na ang bahala sa'yo Jude.", at ngumiti si Stephen.

Napabuntong-hininga na lang si Jude.

Tumunog naman ang cellphone ni Jude. Ang mommy niya ang tumatawag galing abroad. Kaagad niya itong sinagot.

"Hello? Mommy?", sinagot ni Jude ang kanyang cellphone.

Napalingon naman si Stephen sa kanya.

"Anak, kumusta na.Kumusta ang pag-aaral mo? Magpapadala na ako ng pera bukas.", sabi ni Rinalyn habang nasa Nurse Station ito sa isang ospital sa London.

"Okay lang po ako Mommy at tsaka maayos lang po ang pag-aaral ko. Tawagan niyo na lang po ako bukas kung naipadala niyo na po. Miss ko na po kayo Mom.", ani Jude.

Napangiti si Rinalyn. Ilang taon na rin niyang hindi nakikita ang anak. Sobrang na-miss na niya ito.

"S-Sige anak. Pagbutihin mo ang pag-aaral mo ha, Judelo. I miss you na rin anak.", sabi ni Rinalyn.

Nawala na sila sa linya.

"Mommy mo, Jude?", naitanong ni Stephen.

"Oo.", sagot naman ni Jude.

"Nasa'n siya ngayon?"

"Nasa London. Nurse siya doon."

"Ganun ba. Gaano na siya katagal doon?"

"Five years na yata. Grade Six lang kasi ako noon no'ng umalis siya."

Tumango-tango lamang si Stephen at nagpatuloy sa pagmamaneho. Pagkarating nila doon sa mall ay namili na sila ng susuotin sa kanilang Acquaintance Party. Ngayong Sabado na nga pala ang kanilang Acquaintance Party. Sa SM sila nagpunta.

"Anong theme ng Acquaintance Party natin Jude?", naitanong ni Stephen.

"Cowboy and Cowgirl. Grrr! Bakit 'yan pa ang tema ng Acquaintance Party.", Jude shrug his shoulders.

"Oo nga pala. Hmm, ano kaya ang itsura natin 'no?", Stephen is wandering.

"Siyempre tao. Alangan namang kabayo.", pamimilosopo ni Jude.

Both na natawa ang dalawa.

"Tara Jude. Let's find a suitable cowboy costume for our Acquaintance Party.", sabi ni Stephen.

Sumunod na lamang si Jude. Doon sila sa isang class na store sa mall bumili. Pumili at bumili sila mula damit, sombrero, at sapatos na pang-cowboy. Mga magaganda ang pinili nila. Pumili si Stephen ng babagay kay Jude. Nahihiya pa nga si Jude. Matapos makapamili ay nagtungo naman sila ng Jollibee at kumain doon. Alas nueve pa lang noon ng umaga.

"Let's make this day our friendship day Jude.", sabi ni Stephen.

"Sure. Why not?", ani Jude.

Matapos nilang kumain sa Jollibee ay sinuyod naman nila ang buong SM. May naisip na bago si Stephen.

"Jude, punta tayo ng Divine Mercy. Ano sa tingin mo?", suggestion ni Stephen.

"Ha? Sa Divine Mercy? Doon sa El Salvador?", si Jude.

"Oo."

"Malayo 'yun at tsaka, mainit ba sa labas?", tanong ni Jude.

"Kanina pa hindi nagpapakita si Mr. Sun.", sabi ni Stephen.

"S-Sige. Hindi pa ako nakapunta doon. At tamang-tama, dala ko nga pala ang digital camera ko. Hala! Dala ko rin pala ang netbook ko.", sabi ni Jude.

"O sige. Tamang-tama. Let's make this day worth spending for Jude.", at napangiti si Stephen.

LULAN ulit sila ng kotse papuntang Divine Mercy sa El Salvador. Tahimik na nagda-drive si Stephen habang si Jude naman ay busy sa kaka-surf sa internet sa kanyang netbook. Nagpi-f*******: si Jude noon. Napansin naman siya ni Stephen.

"Busy? Ngayon ko lang yata nakita na nagpi-f*******: ka pala. By the way, in-add pala kita sa f*******: ko.", sabi ni Stephen.

"I already accepted your friend request, Stephen.", at ngumiti si Jude.

"Talaga Jude. Thank you. Friends na tayo 'di lang sa personal, pati na rin sa facebook.", sabi ni Stephen.

Ngumiti naman si Jude.

Nagpatuloy ulit si Stephen sa pagda-drive.

Mga ilang milya pa bago nila marating ang siyudad ng El Salvador. Habang nagsu-surf si Jude ay tinanaw naman niya ang nasa labas ng kotse. Maganda ang tanawin with the green grasses and mountains from afar. Napangiti siya. Kailan ulit niya napansin ang sobrang ganda ng kabukiran? May kinuha si Jude mula sa kanyang bag. Ang kanyang digital camera. Ini-scan niya ang mga pictures doon. He half smile to the pictures stored in his digital camera. Almost all the pictures of his friends are there. Tuloy na-miss na niya ang mga nakaraang araw.

"Kumusta na kaya sina Rafael at Lenlen? Siguro naman mabuti ang kalagayan nila doon sa Maynila.", bulong ni Jude.

He scan again the pictures. Nakita niya ang picture nilang dalawa ni Andrew. Napabuntung-hininga siya. Nami-miss na niya ang mga ngiti ni Andrew at kung paano ito bumubungisngis. May kirot ulit siyang naramdaman sa kaibuturan ng puso niya pero this time ay ayaw niyang umiyak. Ang mga larawan doon sa digital camera ay kuha noong 17th Birthday niya. Naaalala niya tuloy ang fake k********g na nangyari sa kanya few months ago. Kakaibang birthday surprise 'yun na halos mamatay na siya sa atake sa puso. Lihim siyang natatawa kapag naaalala 'yun.

"Saan na nga ba tayo?", naitanong ni Jude.

"Malapit na tayo.", sabi ni Stephen.

Maya-maya lamang ay nakarating na sila sa Divine Mercy. They park for awhile.

"Ba't di pa tayo bumababa?", tanong ni Jude.

"Let's rest first.", si Stephen.

Napalingon si Jude sa may windshield. May mga batang tindera ng mga kandila. Napangiti siya. Binuksan niya ang window shield at bumili ng iilang kandila. May kaunting pera siya sa kanyang wallet.

"Stephen, look. May iba't ibang meaning ang kulay ng mga kandila. Galing.", si Jude.

"Bumaba na tayo Jude, I'm sure naiinitan ka na dito sa loob.", ani Stephen.

"Sige."

Bumaba na sila ng sasakyan. Pumasok sila doon sa entrance. Namangha si Jude nang makita niya ang mga taong humihiling sa tinatawag nilang Wishing Fountain. They are throwing coins after they had whispered their wishes.

"Stephen, halika. Humiling tayo doon sa Wishing Fountain.", sabi ni Jude.

Pumayag naman si Stephen.

Nang makalapit na sila sa fountain ay kumuha si Jude ng iilang barya sa kanyang wallet. Humiling siya ng buong puso. Stephen did the same. Ilang segundo lang ng paghiling ay itanapon na ni Jude ang barya sa fountain. Ngumiti siya at lumingon kay Stephen.

"I felt satisfied Stephen.", ngumiti si Jude.

"Tara Jude, let's walk on the 200 steps stairway.", si Stephen.

Then they step to the 200 steps stairway. Habang palakad-lakad sila, they took pictures using Jude's digital camera. They will ask someone to take pictures na silang dalawa. How sweet nila ika nga.

After several minutes of walking the 200 steps ay narating din nila sa wakas ang pinakatuktok kung saan kitang-kita na ang 50-ft. statue ni Jesus Christ, the Divine Mercy. Namangha si Jude sa ganda ng estatwa.

"Wow! Ang laki-laki naman ng statue ni Jesus Christ.", namamanghang sabi ni Jude.

"Oo nga Jude. Ang ganda dito 'no?", sabi ni Stephen.

"It was completely finished on 2008. Donations lang ang ginamit sa pagpapatayo nito Stephen. Sayang hindi kami nakapunta ni Andrew dito noong nabubuhay pa siya.", may himig ng lungkot sa boses ni Jude.

Inakbayan siya ni Stephen.

"I'm sure masaya ngayon si Andrew dahil nakapunta ka na dito.", sabi ni Stephen.

They goes to the Divine Mercy Chapel. Muli, namangha si Jude sa structure ng Chapel.

"Wow! Crown of Thorns ang palibot ng bubong ng Chapel.", namanghang sabi ni Jude.

"Mag-seminar muna tayo Jude para makaakyat tayo sa heart ni Jesus Christ.", sabi ni Stephen.

"Sige."

They goes for a seminar. It took 15 minutes bago natapos ang seminar and then they are preparing their way to travel to the heart of Jesus. Stephen and Jude fall in line with the other devotees. Napansin ni Stephen na parang nini-nerbiyos si Jude. Hinawakan ni Stephen ang kamay ni Jude na ikinagulat niya.

"For you to be relax.", ani Stephen.

Ngumiti naman si Jude.

May kaunting spark na naramdaman si Jude nang hawakan ni Stephen ang kamay niya. Para bang he felt safe when he is with him. Hindi na namalayan ni Jude na nasa loob na sila ng puso ni Hesus.

"Nandito na tayo Jude.", si Stephen.

"Sige na magdasal na tayo.", sabi ni Jude.

Nagsimula silang magdasal. Taintim na nanalangin sina Jude at Stephen. Pagkatapos nilang magdasal ay bumaba na sila mula sa puso ng Hesus. Doon sila bumaba sa exit. Bumuntong naman ng hininga si Jude at napangiti.

"Saan ba tayo pwedeng magsindi ng kandila?", si Jude.

"Bababa ulit tayo mula 200 steps Jude.", sabi ni Stephen.

"Nge! Ganun?", ani Jude.

Napangiti si Stephen. Napakamot naman sa ulo si Jude.

"Sige na nga. Bababa na tayo. Hay! Namamanhid na ang tuhod ko kanina pa nang umakyat tayo dito. Dagdagan pa ng pag-akyat natin doon sa Heart of Jesus.", reklamo ni Jude.

"Magpa-picture ulit tayo Jude. I'm sure hindi na mamanhid 'yang mga tuhod mo kapag kasama mo ako.", tapos ay kinindatan siya ni Stephen.

Sumingkit naman ang mga mata ni Jude.

"Tse! Ang feeling mo Stephen King Chavez Roa!", buong pangalang binanggit niya si Stephen.

Natawa naman ang lalake.

"At ano naman ang nakakatawa ha!", he rolled his eyes. "Ewan ko sa'yo."

"Sige na Jude. Let's make it a souveneir.", sabi ni Stephen.

This time ay napangiti na si Jude.

While they were taking down their steps ay nagpa-picture naman sila. They ask someone again to have their picture using Jude's camera. Nakailang photoshoot na rin sila. Most of the pictures ay silang dalawa ang magkasama. Pagkatapos no'n ay nagsindi sila ng kandila at nagdasal ulit. They enjoyed the moment together as their friendship grow longer.