Hindi ko na sana poproblemahin pa kung wala akong boyfriend ngayon. Di ko lubos maisip na wala naman palang panloloko, loko-loko rin kasi Kuya Abel... kung noong una pa lang ay sinabi niya na kaagad sa akin, di sana’y parehong tahimik na ang mundo namin.
Ayaw kong saktan si Felix, naging mabait ito sa akin... ni hindi ko man lang naalala na binastos ako nito o kaya’y may nagawa itong hindi maganda sa akin. All through out our relationship, he’s been so respectful.
Kaya paano?
Kung unti-unti na akong bumabalik sa dati? Na pakiramdam ko kahit sinasagupa ni Kuya Abel ang panghahabol ko sa kanya ay kulang pa rin iyon? At gusto ko pa ring maghabol?
Napalunok ako ng laway nang inakbayan ako ni Kuya Abel, nandito kami sa sofa... nanonood ng lokal na palabas. Wala si Tiya, hindi pa rin nakakauwi simula sa pangalawang lakad. Solo namin ang buong bahay.
Kaya ngayon... parang pareho kaming linta na dikit na dikit sa isa’t isa.
Dapat nga umiiwas na muna ako, pero hindi ko magawa. Nangingilabot ako sa tuwing nakadikit kay Kuya Abel. Or it was because I’m a bit sensitive when it comes to him? Siguro nga di naman ako tuluyang nahulog sa iba.
Gusto ko si Felix pero mas gusto ko pa rin si Kuya Abel. Iyong siguradong pakiramdam. And by now, I look like I’m cheating.
Dahil hindi mapuknat itong ngiti ko sa labi. Nagkatitigan pa kami ng isang beses at nauwi rin sa tukaan. Iba ang halik na Kuya Abel kumpara kay Felix, makamundo at laging mapaghanap.
Tayong mga babae, di sa nilalahat, nabubuhayan lang naman tayo kapag alam nating may iba pang ginagawa maliban sa pagpapakitang mahal natin ang isang kapareha. Pakiramdam ko mula pagkabata ay nakaset na sa’king sarili na maging malibog at walang pakialam.
Sabik na sabik akong makahalikan si Kuya Abel. Sarap na sarap ako sa labi nito. Nakakapugto hininga.
Parang nakalimutan ko iyong pangaral sa’kin ni Felix. Iyong mga banal na tinuro nito sa akin. I am... so inlove and lost.
Kaya kahit nakaluhod ako rito sa sofa at nakababa ang mukha habang nakakapit ang mga kamay ko sa pisngi niya ay hindi ko maiwasang maanod. Inaanod na naman ako ng sarili kong pakiramdam.
Lapat na lapat ang labi ko, minsan iniipit ko rin ang labi niya gamit ang labi ko. At minsan, hinahalikan ko rin ang leeg niya dahil sa sobrang intense ng nararamdaman ko.
“I love you, Kuya A.” Hinahapong bulong ko habang nakadiin ang pisngi ko sa balikat niya.
Naiiyak nga ako, ewan ba... o dahil mahal na mahal ko si Kuya Abel? Pakiramdam ko mahirap na akong iahon sa ganitong kumunoy.
Kaya... hahayaan ko na.
“You’re my intense love, Yzle... and you know that.” Bulong nito.
Akala mo lang iyon. Hindi ko malalaman kung hindi mo sasabihin, Kuya A. Kaya please, wag kang mapagod na sabihin sa’kin iyan. O ipaalaala sa akin sa kahit anong oras.
Iyon nga ang dapat kong sasabihin pero hinuli ni Kuya Abel ang likod ko at pilit akong binababa para makahalikan ulit. Nag-eeskriman na nga ang mga dila namin, parang sawang nakapulupot sa isa’t-isa, lumalagaslas ang bawat hinagpis at makalat ang mga laway.
Gusto kong... nag-iinit ako, lalo na sa bigat ng kamay ni Kuya Abel. Para akong mababali habang dinidiin niya ako paibaba.
Ilang minuto lang ay tumigil na rin ito, magkatitigan kaming dalawa at walang nagsasalita. Tapos nauuwi na naman sa makalat na halikan, necking, ika nga. Ang sarap ni Kuya Abel. Parang bagong pitas na prutas. Natatawa na lang ako sa iniisip pero totoo, parang mansanas ang laway nito. Doon ko napatunayan na magkaiba nga sina Felix... si Felix.
Oo nga si Felix! Būllshit! Napabalikwas ako at napatitig kay Kuya Abel. Kunot ang noo nitong nakatingala sa akin.
Kanina, okay lang sa akin na kahalikan ko si Kuya Abel kahit alam kong meron din kami ni Felix. Ngayon, bigla akong tinubuan nang konsensya. Para kong natuklaw nang katotohanan.
Mali ang maging selfish, at ngayon nga’y ginagawa ko ito. Kahit mali, tinutuloy ko pa rin... dahil alam kong mahal ko naman talaga si Kuya A.
“Si... si Felix,” paalala ko at mabilis na kumurap-kurap.
Iyong tao, wala namang ginawang mali sa akin. Naging sobrang bait noon tapos niloloko ko ngayon? Napakawalang puso ko naman.
“Break up with him, that’s the best thing you can do to control the damage... Yzle, iyon lang.”
Iyon na nga! Hindi gano’n kadali iyon, sobrang bait ni Felix... di ko kayang saktan yong tao.
Nalukot ang mukha nito nang umalis ako sa gilid niya. Desidido na ako kanina. Alam ko ring mahal ko si Kuya Abel. But I can’t, Felix had been so good to me, he never complained and he would always chose the best thing for me.
Ngayon, dahil nandito si Kuya Abel... kakalimutan ko na lang?
“Hindi ko kaya, Kuya.” Naiiling na napaupo ako sa gilid.
“Yz, do you want him to get hurt? Habang maaga pa, agapan natin.”
Ang dali lang sabihin niyan! Kasi hindi naman totoo ang mga dati niya. Ako, seryoso ako kay Felix. Pakpak ko siya noong mga panahon na ang sama-sama ko. Siya ang nagpabago sa akin, kaya... hindi ko na alam.
“Remember, Yz. Whatever decision you’ll make, you will still hurt him. Now, it’s your choice, you have to choose. Or you have to think of the best decision, for him to hurt lesser.”
Lumunok ako. Iyon nga! Paano ko gagawin? Bakit ba... ang kupad nitong si Kuya A at ngayon lang sinabi sa’kin ang totoo. Di sana’y walang ganito...
“Kasalanan mo lahat,” hindi ko na napigilang sabihin.
Ngumiti ito, totoo naman kasi.
“I loved my job, Yz.”
Lumapat ang labi ko sa isa’t-isa. Walang nagsalita. Walang nagtangka. Paano naman kasi, bakit yon pa?
“Mas mahal mo ang trabaho mo kesa sa mararamdaman ko?” Kunot noong tanong ko.
“Mas ka, Yzle. I was just confused. Resignation ko iyon...” paliwanag nito.
“I hate you,” mahinang sabi ko.
“You didn’t mean that...” ngiti nito.
Umiling ako at bumaba sa sofa kaso hinila niya ako kaya dumagundong ang puso ko nang lumapat ako sa kanya.
“Di ko man maipaliwanag nang maayos, Yzle. Alam ko sa sarili kong higit ka pa sa kahit anong desisyon. So don’t confuse yourself. I love you the most, Yzle. Inakit mo’ko, nahulog ako sa’yo... kasalanan ng pūssy mo.” Bulong nito.
Tinaasan ko siya ng kilay, akala niya madadala niya ako sa ganyan? Sanay ako sa bastusan, kung akala niya graduate na ako roon. Aba hindi pa. Pero hindi ko siya papatulan sa ngayon. Kailangan ko munang ayusin ang sa amin ni Felix. Di ko kayang pagsabayin ang dalawa. Higit sa akin si Kuya A, but I can’t abandon Felix just like that. Ang laki nang pinuhunan sa’kin ni Felix kaya mahihirapan akong magdesisyon ngayon.
Tapos itong si Kuya A, parang hindi rin mapakali. Ramdam ko ang panlalandi nito sa akin. Sinabi ko namang kailangan ko ng oras para makapag-isip nang maayos. I have to sort things out, hindi pwedeng ikonsidera ko lang ang sa amin. Nandiyan pa si Felix.
Monday nang tumawag sa akin si Felix. Nawala sa isipan ko na higit isang araw din palang hindi nakapangamusta sa akin si Felix. Kaya ngayon, gulat ako at nanginginig pa ang labing kinausap ito.
Nangangamusta lang naman, hindi nito sinabing magkita kami ngayon. O kahit pagkatapos na lang sana ng klasi. Na dapat ipinagtataka ko ngunit mas guminhawa ako roon.
Kulang pa ang oras para makapag-isip ako nang mabuti. Kaya higit na kailangan ko iyan ngayon.
Buong araw nga yata akong malalim ang iniisip. Ni wala akong maintindihan, kumain ako ng lunch na lumilipad ang isipan sa malayo.
Pagkauwi nga e nagulat akong nadatnan na nandoon si Kuya Abel sa labas at nakatayo sa gilid ng sarili nitong sasakyan. Waring kanina pa naghihintay.
Lumapit ako at lumunok. Siguro dahil nakita niya itong reaksyon ko ay hindi na lang siya nagsalita.
Sa totoo lang malapit lang itong paaralan sa bahay, 5 minuto lang mula sakayan. Kaya nakarating din kami kaagad. Nagulat nga lang ako na makitang maingay ang bakuran. Yong iba ay kapitbahay namin, yong kakaunti ay hindi ako sigurado. Kapansin-pansin na matatanda na ang ilan, o kaya’y kaedaran ni Tiya. Siguro may katuwaan, hindi naman kaarawan ni Tiya kaya sigurado akong pampalipas aliw lang ng mga ito ang maliit na backyard party na ito.
May sugbang isda sa gilid, o kaya’y manok o kahit ano na lang. Tapos sa gitna, may malawak na mesa at may nakapatong na mga pagkain doon. Nagtataka na talaga ako kung para saan ang lahat ng ‘to.
At sakto rin na lumabas si Tiya ay may bitbit na inumin.
“O andyan ka na pala, umakyat ka na at magbihis tapos makihalo ka sa amin.” Utos nito.
“Anong meron, Tiya?”
Humalakhak ito tapos sumagot ng, “Wala naman, ewan ko diyan sa anak ko. Nagpakain sa mga kumare ko. O siya, akyat na.”
Sumimangot ako tapos ay nagmamadali na para makihalo sa kanila. Nakasunod din si Kuya Abel, ni hindi ko napansin na nakasunod din pala ito hanggang sa loob ng sarili kong silid. Nagulat na lang ako noon binuhat niya ako tapos nilapag sa sarili kong higaan. Namimilog ang mga mata ko, parang birhen— na natatawa na lang sa sariling iniisip, at nakita itong naghuhubad.
“Anong gagawin natin?” Nangangatal ang labing tanong ko rito.
“Let’s do it, Yz... I missed you.”
“Ha?” Ang bilis naman yata? Bakit ganito? Pero wala rin akong nagawa kundi magpatianod lalo na noong binuka niya ang mga hita ko at pumwesto siya roon.
Hinila niya iyong pantyhost ko at inangat ang palda ko tapos lumuhod sa ibaba. Nanginig nga kaagad ako, unang lapat pa lang ng dila niya. Para siyang sabik sa pagdila, mahaba ang paitaas nitong pagtikim. I don’t know how he learn it. Basta ang sarap, tirik agad ang mga mata sa unang tikim pa lang. Ni hindi na kailangang sobrang basa ni pukikay para marinig iyong lagaslas. Sunod-sunod na nga iyong padilang paitaas ni Kuya A. Parang asong gutom, lumalapa.
“Saraaappp— pucha! Si Tiya!” Natatarantang angat ko mula sa pagkakahiga. Pero mukhang walang pakialam si Kuya Abel doon, sunod-sunod pa rin... walang kapaguran, parang matigas na muscle itong dila niya. Napahiga na naman ako pabalik, tirik ang mga mata at dumaloy ang kaunting nektar.
Kainis. Dapat iniisip ko iyong sa ibaba pero lunod na ako— pahalang, paikot-ikot at pasundot-sundot si Kuya A sa ibaba. Meron pang pilit na sinisiksik nito ang butas. Kaya lalo akong nawala sa ulirat.
Ilang minuto lang nasa itaas ko na si Kuya Abel, hubad baro... hinalikan niya pa ako sa gilid ng labi ko, kaya naamoy ko iyong katas ko. Tapos ay nilamukos ako ng halik, ramdam ko iyong pag-aaklasan ng mga suot namin. Tapos naramdaman ko rin iyong dulo ng batuta niya. Naghahanap ng gate pass, tapos napaangat pa ako nang kaunti noong sumentro na siya. Honestly, bombilya nga yata iyong ulo ng etits niya kasi ang hapdi sa b****a. Pero noong nakapasok na parang swabe naman at sadyang masikip lamang.
“You have a tight cūnt,” sabi nito.
Kumunot lang noo ko at nag-umpisa nang mag-angat-baba itong katawan ko dahil sunod-sunod na iyong pagbayo niya. Nagmamadali. Nilamukos pa ako ng halik, parang mauubusan. Umuuyog itong katawan ko, pati kama... sobrang ingay nga at nawala na sa isipan ko iyon dahil kanina pa ako nanginginig. Grabi kasi itong bumomba, parang mauubusan. Lagapak kaagad sa katawan ko, at pati kama ay hindi na sinanto. Bumabangga iyon sa pader... sakto ring napaungol ako nang malalim at nanginginig na sumirit itong katas ko. Ginanahan nga yata ito kasi inangat niya itong dalawa kong hita at inipit sa kilikili niya. Tapos dumapa siya rito sa dibdib ko at mabilis na sinubo ang isa dunggōt, hinihigop niya iyon habang inaangat nang mataas o matayog itong pang-upo niya at bumomba nang napakalalim. Muntik pa akong napatili.
Ang sakit ng kepày ko, doon sa dulo... pero kiliting-kiliti naman sa bungad at malapit sa bungad.
“Shìt!” Napamura na lamang ako lalo na ramdam ko kung gaano kasabik ang bawat bayo niya. Parang hinahabol pero alam ko, normal pa niya ito. Malayo pa siya... at kinakabahan na rin ako dahil lumalangitngit na ang kama, iyon bang alam mong konting-konti na lang mawawasak na ito o mapuputol ang paa-paa nito.
“D-dahan-dahan.” Tapik ko sa braso nito.
Umiling ito at maingay na sinubo ulit ang isa ko pang dibdib. Higop na higop, samantalang lumilikot ang isa kong paa dahil papalapit na naman ako... hanggang sa niragasa at mas lalong naging maingay ang pagkakabaon nito. Parang empty bottle na may nakabaong makapal na kahit na anong pahaba at biglang hinugot, kaya maingay. Ganoon na ganoon ang ginagawa sa akin ni Kuya A.
Nang nalunod na ito sa kakakain ng dibdib ko e tumitig na sa akin.
“You’re so turned on.” Haplos nito sa pisngi ko.
Paano ba naman! Iba ka bumayo! Parang takot maubusan. Amoy ko na nga iyong katas sa paligid, amoy ko na iyong kantutan... kumakalat. Lumunok ako. Malat na ang lalamunan pero basang-basa na sa ibaba.
Umindayog at nagpakitang gilas na si Kuya Abel, alam ko na kaagad... malapit na siya. At malapit na rin ako sa pang-ilan kong ‘to.
Kaso natigilan kami noong parang tumunog iyong ibaba ng kama. Nagkatitigan pa kami. Hinugot ni Kuya A iyong magiting niyang panauhin, tapos bumaba siya... at ininspeksyon ang mga paa. Umiiling itong tumitig ulit sa akin.
“Kailangan na nga yatang palitan ‘to.” Sabi nito.
Umiling ako at inangat ang mga bisig... nang iimbita. Pungay na pungay na ang mga mata ko at sobrang kiliti na rin sa kepày.... tapusin na namin. Di ko na kaya.
Ngumiti ito at binuhat ako, nakapulupot itong braso ko at mga hita sa bewang niya. Tapos tinutukso-tukso niya ako bago binaon nang dahan-dahan hanggang sa kinulbusyon ako. Ramdam ko pang tumulo itong katas ko pero si Kuya Abel, walang pakialam at inumpisahan na ang kinakayod nitong makatas na buko.