Napanganga ako sa narinig na sinabi ni Zoren. “Hindi!” iiling-iling kong saad saka nagsumiksik ng husto sa dulo ng sofa. Nakangisi siyang parang demonyo nang humakbang palapit sa’kin. “Ngayon ko lang napagtanto Laura na kahit may anak ka na ay nananatili pa rin maganda ang hubog ng iyong katawan.” Para siyang asong ulol na tumutulo na ang laway at gusto akong sakmalin. “Huwag kang lumapit sa’kin!” aniko saka muling isiniksik ang sarili sa dulo ng sofa. Para siyang bingi na walang naririnig at nagpatuloy lamang sa kaniyang paglapit sa’kin. Marahas na hinablot ni Zoren ang kumot na tumatabing sa hubad kong katawan. Humantad iyon sa kaniya at agad siyang naghubad ng kaniyang pantalon. Nandidiri akong makita ang itsura ng kaniyang kaumbukan kahit pa nga minsan ko na iyong nasilayan. “

