“Mama...” tawag ko sa ina nang makita siyang nagsusuklay ng kaniyang buhok sa harap ng tokador.
“Laura!” Nakangiting ibinuka nito ang dalawang bisig niya upang yakapin ako.
“Aalis ka po?”
“Hindi, anak...” iiling-iling niyang sagot sa’kin.
Sinuklay ni mama ang buhok ko gamit ang suklay na ginagamit din niya sa kaniyang buhok.
“Bakit ka po nag-aayos?” inosente kong tanong sa ina.
“Sapagkat kailangan nating maging maganda sa harapan ng ating mga mahal,” nakangiti niyang tugon.
Patuloy na sinuklay ni mama ang aking buhok kahit pa nga maayos naman iyon.
“Magagalit po ba si papa kung hindi ko susuklayan ang buhok ko?” nakalabi kong tanong sa ina.
“Oh... Laura.”
Mahigpit akong niyakap ni mama kasabay nang pagpatak ng kaniyang mga luha sa aking balikat.
“Hala, bakit ka po umiiyak Mama
