CHAPTER 27
Adrian’s POV
Pagkaupo ko sa opisina ko, hindi ko maiwasang ngumiti habang iniisip si Celestina. She’s perfect. And soon, she will finally be mine.
"Akin ka lang, Celestina," bulong ko sa sarili ko habang pinagmamasdan ang larawan niya sa screen ng cellphone ko.
Wala nang makakapigil sa akin. Hindi si Leonardo, hindi ang katigasan ng ulo ni Celestina, at lalong hindi ang prinsipyo niyang akala niya ay mapanghahawakan niya sa harap ko.
Si Adrian Martinez ay hindi sanay na nawawala sa kanya ang anumang bagay—o sinuman. Sa kanyang mundo, lahat ng gusto niya ay kailangang mapasakanya. Sa loob ng maraming taon, sinanay siyang makuha ang lahat gamit ang yaman, impluwensya, at matalas na pag-iisip.
Sa kaso ni Celestina, nag-iba ang laro. Alam niyang hindi siya minahal ni Celestina
