CHAPTER 34
Chapter 34: To heal NAPABALIKWAS ako nang bangon, dahil hindi ko alam na nakatulog pala ako. Wait, panaginip lang ba iyon? Panaginip ko lang ba na buhay si daddy? Na nayakap ko siya? Sa naisip na baka nga nanaginip lang ako mabilis na nag-init ang sulok ng mga mata ko. Napahilamos ako sa palad ko. Bumalik ang paninikip ng aking dibdib. But come to think of it, ngayon lang ako dinalaw ni daddy sa panaginip ko, ngayon lang talaga. Dahil sa nakalipas na taon ay never ko siyang napanaginipan. Maski sina mommy at Chendro ay nagtataka na rin. O sadyang ayaw lang kaming saktan ni dad. God, what was that? Narinig kong bumukas ang pinto, kaya napaayos ako mula sa pagkakaupo ko. Pumasok si Vladimier, ngayon lang din nag-sink sa akin ang nangyari bago ako nawalan nang malay kanina. “Chendra, are
- Writer
