Seventy Three

2521 Words

"Ate." Si Emman ang lumapit at unang yumakap kay Rosalie. Hindi makapaniwala ang dalaga na pagkatapos ng mahabang panahon ay magkikita pa sila. "Russell, ikaw ba talaga 'yan?" nahaplos ni Rosalie ang pisngi ng lalaki. Ngumiti si Emman, "ako talaga ito. Hindi mo ba napapansin, magkamuka tayo." Natatawang nagpahid ng luha si Rosalie at muling niyakap ang kapatid. "Namiss kita. Akala ko hindi na tayo magkikita." "I miss you too, ate." Si Wesley naman ang niyakap ni Rosalie pagkatapos. Halatang asiwa ang lalaki kaya natawa si Emman. "Salamat, Wes. Salamat dahil tinulungan mo akong hanapin ang kapatid ko." "Hindi ko siya nahanap, kusa siyang nagpakita. Hinahanap ka din niya," sagot ni Wesley. "Pwede mo na siguro akong bitawan, Rose. Ang sama ng tingin sa akin ng boyfriend mo." Nagulat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD