THE HEIRESS BRIDE (Ongoing)

KABANATA 7 her friends

Nanan pov

Nakita ni nanan ang apat pa nilang kaibigan na bumaba ng sasakyan.

"Leon, narito na sila," sabay turo niya sa gawi ng kinaroonan ng mga ito ng makita kami ay agad tumakbo palapit sina Hazel at Anna.

"Guy's!"

Sigaw nito, nakasunod lang sa kanila si Abe.

"Leon, na miss ka namin!!."

Sunod-sunod nilang niyakap ito. Tumingin sa akin at ngumiti lang ako sa kanila,

"Kamusta ang lakad mo doon? Okay naba?" Nauna ng mag tanong si abe kay leon.

"Maayos na, kaya naka balik agad ako dito kita n'yo naman kasama ko na kayo." Pang aasar nito hinampas siya ni hazel.

"Loko ka talaga! hmmp!"

Napansin niyang mag sisimula na ang mesa, "Halika na kayo mag sisimula na ang mesa maunahan pa tayo sa upuan." putol n'ya sa pag uusap nila.

"Alam ko naman ang iba d'yan hindi sanay tumayo ng matagal." Pang aasar ko at ngumisi sa kanila.

"Arrgg, Nanan!"

Pumapadyak ang mga paa ni Hazel sa inis dahil s'ya ang tinamaan at inirapan ako nito.

"Nanan, hindi pa kami tapos sayo." Pag babanta sa'kin ni abe alam ko ang ibig sabihin,mga tingin palang nila sa'kin nag sasabing mamaya wala kang takas sa amin!... Ngingiti sana ako ng nakakaloko,binawi naman ito agad napasimangot na lang ako. Napansin ni leon at natawa sa inasal ko kaya inakbayan nalang ako at pailing iling pang nalalaman habang papasok kami sa simbahan.

****

3rd pov

Sa mansyon ng Abilla, may kausap si Sander sa telepono,nakatayo sa harap ng fountain at palapit naman si max, binababa n'ya ang telepono.

"Boss, pinapatawag mo ako?"

Tanong ni sakaniya,

"Naibigay mo naba sakanya?"

Kumunot ang noo ni max, saka lang nito napagtanto ang ipinapagawa sakaniya.

"Yes, Boss. Pero pina-abot ko na lang. Napakatagal kasi lumabas ng bahay."

Sumalubong ang dalawang kilay ni Sander sa isinagot ni Max.

Sinamaan ito ni Sander, "Bakit hindi mo hinintay lumabas?!"

"Diba Boss, may lakad tayo?" Kalma nitong tugon at napakamot na lang sa batok si Max.

"May bilin ako sayo kagabi nakalimutan mo narin ba?!" Angil ni Sander dito, kulang na nga lang hampasin niya Ito sa batok.

"Oops, Sandali lang naman Boss! Ito naman 'di mabiro! Oo na! Medyo Nakalimutan ko boss pero absuwelto na, pinagawa ko na ang pinautos ninyo bukas na bukas rin,makukuha na ang s**o…t." Pinutol ang sasabihin pa sana nito.

"Damn, "

"Pero boss, bakit kailangan mo pang gawin yon? mas madali kung____.."

"Leave it to me max.." Putol nito sabay tapik sa balikat, tumingin ito kay Sander na may pag alala...pero sa nakikita ni sander sa mga mata ni max may iba pa itong sasabihin.

"Kayo ang bahala boss, ang sa'kin lang baka may ibang mapapahamak sa gagawin mo."

"The hell! Kailan kapa nag-alala sa tao Max?! Trabaho natin ang kailangang tapusin! Nagkaintindihan ba tayo?!"

"Pe..ro…__ ENOUGH!!"

Hindi mapigilang uminiit ang ulo ni Sander sa inasal ni Max,

"Are you nervous max? ngayon pa?! na mas kailangan nating pulidong kumilos, mauubusan na tayo ng oras at alam mo ang tinutukoy ko? At alam mo yan?!"

Walang magawa si Max, Ito lang naman ang inaalala niya Baka sa huli pagsisihan nito ang gagawin.

He sigh, "I know Boss, nagsakripisyo narin kayo para dito."

Napa buga nalang sa hangin si Max at Hinayaan na lamang sa desisyon nito.

" That's good then," Sagot ni Sander. "Dito na lang muna kayo sa mansyon, huwag na kayong sumama sa lakad ko."

Tinungo ni Sander ang garage area ng mga sasakyan.

"Pero Boss? Napaka delikado kung mag-isa kayo___ Okay,"

Tinaas nito ang isang kamay bilang pagtutol dito habang patalikod naglakad. Ngunit tanaw ni Sander na handa na ang sasakyang gagamitin niya paalis.

Nakatayo si migs sa gilid ng sasakyan at hinarap niya ito. "Migs may ipapagawa akong trabaho sayo simula bukas, kaya dito nalang kayo at magpahinga. Alam kung simulang umuwi tayo ng pilipinas sunod-sunod ang mga lakad natin."

"Sige boss, okay na ang sasakyan." Tinapik n'ya ito sa balikat bilang tugon, yumuko lang ito saglit sa kanya at tumingin siya kay Max ganun din ang ginawa nito. Mabilis siyang sumakay at pinaharurot ang sasakyan.

May mas mahalaga siyang pakay at ito ay ang alamin niya. Madaling nakarating si Sander na kanyang inaasahan bago nagsimula ang lahat ay napaghandaan niya Ito.

***

Matapos ang mesa lumabas ang magkakaibigan mula sa simbahan. Kahit sa paglabas pa lang nila hindi mauubusan ng mga topic sa kadaldalan ang mga ito.

"So? hang-out tayo? Dating gawi ba?" Pag anunsyo ni Abe "Nope, lunch muna tayo." Pag singit ni Anna. "Saan naman?" Tanong ni Nanan.

"Hala, sa restaurant! saan pa ba?" ngumiwi si nanan sa inasal ni Hazel, nakipag titigan pa ang dalawa. "Don't worry nanan, treat kita!" Pagsalo naman ni leon, napansin kasing nagmatigasan ang dalawa at magpo-protesta pa sana ito.

"Arrghh, ang daya mo talaga Leon!" Pag-alburoto ni hazel,nagkatinginan lang sina Abe at Anna. "Ano ang inaarte mo hazel?! marami kang pera diba!? Si Nanan, alam nating sa magkakaibigan siya yong___taong grabe kung magtipid sa sarili." Napahina ang boses ni Ana sa huli ng napagtanto ang sasabihin niya. Kaya si Nanan nagpanting ang tenga niya sa nais na sabihin nito.

Matalim na tinitigan Ito at sinabing, "Mahirap at nagtitipid diba?"

"Hehehe, Nanan huwag Kang maofend. Pretty please?" Nagpantalizing eyes pa si Anna sa harap ni Nanan. 'Naku po! Ito nanaman tayo! Tang!na mo Anna!'

Napasapo nalang sa noo ang mga ito, makalipas lang ng ilang segundo nawala agad ang Sama ng loob ni Nanan kay Anna.

At ng napagtanto ng apat para silang nanigas sa yelo,

"Noooooo!!!"

Hindi nila mapigilang sumigaw para pigilan sa ginawa ni Anna.

Kahinaan Kasi ni Nanan ang ganoong gesture, para sakanya sa tuwing ginagawa 'yon sa harapan niya kumukutitap ang mga paningin niya. Like, twinkle star, then boom! She is f*ucking childish now. Mabilis magtransform and acting like a child. That's why, everyone do it kung ayaw nilang mag-away sa ikakasabog ni Nanan, iyon nga lang may kahaharapin silang problema ngayon sa kaibigan nilang dinaig pa ang 8-years old. But sad to say is true, ang nakakahiya pa nasa public place sila.

"Holy s**t!!

"The hell!!!"

"Anna!!!"

Sabay-sabay na bulalas ng tatlo kay Anna, Ngunit huli na sila… dahil….

"Waaaaahhh! Where is my mars mallow?! My banana shake and Graham cake!"

Pagtatantrums ni Nanan na umiiyak with matching stomped her foot and punas ng sipon na sumisinga sa damit ni Anna.

Mabilis naman tumakbo palayo ang dalawa, sina Abe at Leon para bumili ng kailangan ni Nanan,

Ang tulalang Anna huli na ang lahat dahil, the childish Nanan busy na sa pagsinga sa damit niya. "Ewwww, yucckkk!" Tili nito, "Kadiri!" Sumulpot naman sa harapan ng dalawa si Hazel at pinasinga niya Ito sa panyo.

Napangiwi si Hazel, wala na siyang magawa at nakasanayan na nila Ito. Ilang minuto lang ang lumipas mabilis dumating ang kailangan ni Nanan. Humihingal na lumapit sina Abe, Leon kay Nanan. "Waaahh! My favourites food!" Natulalang natuod ang apat, hindi talaga sila makakamove-on sa ganitong sitwasyon. Sila 'yong amaze na amaze kay Nanan dahil ang hitsura nito ay nagniningning na parang bituin ang mga mata nito habang nilalantakan ang pagkain.

Samantala,may taong nanonood sakanila. Hindi lang isa kundi dalawa sa mag-kaibang dako. May bawat paraan kung paano nila Ito pinagmamasdan ang dalaga at Hindi nila Ito inaasahan ang kanilang nakita. Ang isang lalaking nagpipigil ng galit habang taimtim niya itong tinitigan suot ang sunglasses.

"Mommy, Look! she is like a kid like me! But, why she is like that mo'm?"

Ang apat na magkaibigan ay nabigla ng matapos nilang marinig ang isang bata ay agad nilang inakay si Nanan papunta sa sasakyan nila. Dahil nakakaagaw na sila ng pansin at tila isang eksena ang pinapanuod nila. Ang isang oras ng pagtambay nila sa van dahil sa kalagayan ni Nanan kaya kinailangan nilang hintayin na bumalik sa tamang ayos Ito. Kahit gaanoong Sandali ay matyaga silang naghintay.

Hindi nagtagal dumating sila, "Here we are" sambit ni leonel. Ng itigil ang sasakyan excited silang bumaba, si nanan ang taliwas sa kanilang reaksyon dahil tahimik lang itong sumunod sa kanila .

"Sa wakas! nakarating tayo gutom na ako." Usal ni Anna ng maka baba na ito.

"Mag rest room lang ako mauna na kayo sa table." Paalam ni Nanan sa kanila dahil kailangan n'ya munang kumalma ng malaman niya ang ngyari sakanya kanina lang.

Lumingon ang mga ito, "Okay kana ba talaga Nanan?" Concern ni Anna, tumango siya. Humingi na Kasi ito ng tawad sakanya.

"Wait, samahan nalang kita Nanan."

Paghabol ni Leonel at sinabayan. Ilang Sandali kinausap niya Ito,

"Hintayin mu nalang ako dito." Sabay ngiti n'ya dito at pumasok sa cubicle.

Bumuntong hininga si nanan, at bumuga ng hangin para kalmahin ang sarili. Hindi nagtagal lumabas s'ya ng cubicle at ngumiti s'ya kay leonel ng harapin na n'ya ito.

Inaya itong pumunta ng table nila ng makita kami Abe, kumaway ito sa kanilang dalawa.

ng makalapit sa kanila, at akmang uupo sana si nanan ay pinag hila s'ya ni leonel ng upuan.

Nagulat siya at napataas ng kilay,

"Anong problema nito? May kamay at paa naman ako."

Kahit yong tatlo nagulat sa ginawa ni leonel na ipaghila s'ya ng upuan. Kaya tumawa ito ng pagak sa kanila at kumakamot sa batok parang may naka limutan ito.

"Order na tayo, akala ko ba nagugutom na kayo?" Pukaw ni leonel sa mga itong tahimik lang sa upuan.

"Ahm..mm" akmang mag sasalita si hazel,

"Hinintay kasi namin kayo, kahit na gutom na gutom yong isa dito." Pagnguso nito kay anna kaya umirap lang ito.

Naantala ang pag uusap nila ng may dumating na waiter. "Mam,sir, excuse me po. I'm sorry for interrupting at may nais lang po akong sabihin,"

"It's okay. but please, make it fast nalang?" Usal ni Anna,

"Ganito po Kasi, within in thirty minutes pa po Kami makapag serve ng pagkain, nagkaroon po kasi ng emerrsgency sa quality control namin."

Paliwanag nito at yumuko saglit ang waiter bilang paghingi ng pasensya. Walang umimik sa mga ito. Na blangko yata sa narinig.

Hindi nakatiis si Nanan ng sulyapan ang mga kasama niya. 'Kaya naman pala!' Nakangangang kumurap ang mga ito sa waiter, Ang akala niya nabigla sa sinabi dahil nga gutom na ang mga ito.

Ayon! Kulang nalang magtulo ang laway nila sa gwapong waiter. Ang walang hiyang hazel kumukurap-kurap pa ang mata nitong nakatitig sa naka tayong gwapong waiter na malapad ngumiti sakanilang harapan.

At sabay sabing, "It's okay, mag hihintay nalang kami." Na tila kinalimutan ang gutom,

"What?!"

React ni anna dito, para kay Hazel balewa lang habang sinusundan ang bawat galaw ng gwapong waiter. Sinamaan Ito ni Anna,

"Maghintay na lang tayo, may poging waiter dito at worth it naman."

"Naloko na, may bagong target nanaman!" Bulong ni Nanan,

"Fine!" Padabog na sumagot si a

Anna sa kinaupuan niya. Ngit-ngit itong hinawakan ang telepono para libangin ang sarili at ganun din ang iba.

Napanguso nalang si Nanan ng makitang busy na ang lahat sa cellphone. Maya-maya may nagserve ng juice sa table nila, kinuha niya at dito inabala ang sarili. Sumipsip with a sound effect pa.