Fire under water

IKA-LABING ISANG PAHINA

•| PAIN |•

Nagtakang bumaba sa Village si Calli dahil nakita niyang nakabukas ang gate ng Subdivision ang alam niya nakasirado at naka kandado ito nong umalis sila. Ganon din si Alfie at Andrey.

“ Anong nangyari Calli? Diba sarado naman ang bahay pagka alis natin? ” nakakunot noong tanong ni Andrey. Siya ang inutusan ni Calli na mag sara nang pinto.

“ Andrey? Nakalimutan mo bang ikandado ang gate? ” tanong ni Alfie na may halong pag tataka, dahil nakita niyang sinirado iyon ni Andrey paglalabas nila.

“ Baka may nakapasok na masamang tao! Calli? Kami na muna ang papasok tapos sa likod kalang! ” paniniguradong saad ni Alfie.

Dahan dahang pinihit ni Andrey ang pinto at inilibot ang mata, nakita niyang may nakaupong lalaki at nakatayong babae. Desente ang mga damit nila at hindi mukhang mag nanakaw.

Siniksik ni Alfie ang kanyang ulo sa kabilang balikat ni Andrey para makita ang nakita ni Andrey. Laking gulat niya nong nakita ang nasa loob.

“ Tita? Tito? ” gulat na sambit ni Alfie. Nagulat si Andrey sa echo na lumabas sa bibig ni Alfie dahil tulad ng nasabi kanina nasa kabilang balikat sumiksik si Alfie sakto namang nasa tainga ni Andrey ang bibig ni Alfie.

“ Daddy? Mommy? ” may pag aalalang sambit ni Calli.

“ Pumasok kayo! ” mataas ang boses ng lalaki na nasa loob, kaya dahan dahang pumasok sina Andrey at Alfie sumunod naman si Calli.

“ Calli? The hell! Bakit hindi ka sumasagot sa mga tawag namin ng Daddy mo? ” galit na saad ng Mommy ni Calli. Si Melisa Edward naman ang pangalan ng kanyang Daddy.

“ Mom? Pwede ‘wag kang mag skandalo dito? Bukas na natin ‘to pag usapan pagod ako! Pagod kami! ” mahinhin pero may inis na saad ni Calli. Umigting naman ang kilay ni Melisa (Calli’s Mother).

“ Bakit? May pinagmamalaki ka na ngayon? ” galit na saad ni Melisa. Bumaling naman ang tingin nito kay Andrey. ” Sino? Itong lalaking ito? Bakit anong trabaho mo? Mayaman ka ba? Bubuhayin mo na ba ang anak ko? ” dagdag nito.

“ Tita? Makinig mo na kayo! Hindi po s-

“ Bakit? Nanggaling ka ba sa Mayamang pamilya? Mayaman ba ang magulang mo? Eh tingin ko sa porma mong iyan nanggaling ka sa mahirap na pamilya! Baka piniperahan mo lang ang anak namin! ” nasaktan ng sobra si Andrey sa sinabi ni Edward (Calli’s Father) gustohin niya mang sumagot pero nanatili lang siyang nakayuko dahil alam niya na namis-interpret lang ang pamilya ni Calli.

“ Wala kayong pakialam kung sinong tao o anong klaseng tao ang papatirahin ko dito! Mom? Dad? ” naiiyak na si Calli, hindi pa man niya natapos ang sasabihin pero kusa ng tumigil ang dila niya para umagos ang luhang nag babadyang lumabas.

Nasaktan siya sa sinabi ng magulang niya tungkol kay Andrey. Eka niya wala silang karapatan na maliitin ang isang tulad ni Andrey.

“ What Calli? Sino ba itong hampas lupang taong ito?! ” galit na saad ni Edward na ikina angat ng ulo ni Andrey.

“ Sir mawalang galang na po! Mahirap ako pero hindi hampas lupa ” may hinanakit na saad ni Andrey at tsaka tumalikod, tinignan siya ni Calli na parang humihingi ng pasensya sa ginawa ng magulang niya, naiintindihan iyon ni Andrey. Nginitian niya Ito na parang nag papahiwatig na ayos lang.

“ Andrey? ” mahinang sambit ni Alfie na nangangahulugan na huwag umalis ganon din ang ginawa niya kay Alfie. Nginitian niya ito tapos non ay tuluyan nang lumabas ng bahay si Andrey na may hinanakit.

• Calli POV •

“ Bakit niyo iyon sinabi kay Andrey? You know? I hate you two! You ruined our day, you ruined our happiness Mom? Dad? Do you hear me? Happiness! Happiness na hindi niyo naibigay! Happiness na pinagdamot niyo sa akin! since the accident that happened here, how fast years comes. Hindi ko naramdamang ngumiti man lang! Ma excite man lang! Mabuhay man lang!!!!Mom? But when he came to my life to our Alfie's life! many changes! How I smile, how I laughed!!! Naisip niyo ba ako? Ngayon na may nag papasaya sa akin! Ipagdamot niyo pa!? Like wtf! ” pinahid ni Calli ang mga luhang dumadaloy sa pisnge, tsaka umalis.

“ Yes! She's right Tita! Tito! You ruined our happiness! ” pigil galit na saad ni Alfie tsaka sinundan si Calli. Naiwang kunot noo ang mag asawa, at hindi parin humuhupa ang galit.

“ Pasaway! ” asik ni Edward.

DAVAO

“ Aling Carol? Andito na naman iyong manliligaw mo! ” sigaw ni Aira, isa sa kapit bahay nina Andrey.

“ Tumigil ka jan! Aira! ”

“ Carol? Kailan mo ba ako sasagutin? ” pag samo ng matandang binata. Tatlong buwan na itong nanliligaw kay Carol. Anito wala namang masama kong sasagutin siya dahil biyoda na namn ito.

“ Roben? Ilang beses ko na bang sasabihin sayo, ang pag mamahal ko ay hindi pa sa ibang tao, kun'di para sa Anak ko at pamilya hindi ko rin alam kong kaya ko pa bang mag mamahal. Huwag kang umasa na may mahihintay kang sagot sa akin ” masakit man na sabihin iyon, pero kailangan niyang magpaka totoo para walang masasaktan.

“ Hindi ako susuko Carol. Alam ko balang araw bubuksan mo din iyang puso mo ” ramdam ni Robin ang sakit na sinabi ni Carol kanina pero ayaw niya iyong ipakita kaya nginitian nalang niya ito.

Iniwan sa lamesa ang bulaklak na dala ni Robin pati narin ang niluto nitong nilagang itlog na napag alamang paborito ni Carol.

Magalang itong nag paalam para na maka abala pa.

“ Carol anak? Bakit mo naman pina alis si Roben? ” tanong ng kakarating lang na matanda. Ang Ina nito.

“ Nay? Ayokong umasa siya sa akin, pareho na kaming may edad tsaka nangako ako kay Carlo na wala na akong ibang mamahalin pa. Nay? Baon na sa hukay ni Carlo ang pag mamahal ko ” nginitian niya ang Ina at tumabi sa pag kakaupo.

“ Alam mo Carol? Matanda na ako, hindi ko alam kong kailan nalang ako mananatili di-

Hindi natuloy ang sasabihin ng Ina ng mag salita ito. “ Nay? Ayan ka naman! ‘wag kang mag salita ng ganyan ”

“ Kung inaalala mo si Andrey maintindihan niya ang desisyon mo. Huwag mong pigilan ang gusto mo anak! Bigyan mo nang pag kakataon ang sarili mo na mag Mahal ” lentinya ng Ina nito tsaka ngumiti. Niyakap nito ang mala anghel na ngiti ng kanyang Ina.

• Andrey POV •

Hindi ko alam pero ang sakit pala sa part na minamaliit ka porket mahirap ka. Kunsabagay tama naman sila mahirap lang ako pero hindi hampas lupa.

Hindi ko akalain na ganon pala ka tigre ang mga magulang ni Calli, kung nalaman ko lang sana ng maaga hindi na sana ako titira sa bahay niya.

Ayoko ding isiksik ang sarili ko sa isang lugar na hindi naman ako nababagay lalong lalo na sa katulad nilang mayayaman. Mayaman din naman ako ah sa pag mamahal,sa Aruga, sa kawang gawa. He! Wala naman na akong ibang hiling.

Basta sakin sapat na ang makakain ng tatlong beses sa isang araw ang pamilya ko at mag karoon ng magandang kalusugan ayos na iyon.

~

@Quezon Memorial circle

• Calli POV •

Kanina pa ako paikot ikot dito pero wala parin akong nakitang Andrey. Hindi niya pa kabisado ang Manila.

Paano kong mawala siya? O di kayay maligaw! Saan ko siya unang hahanapin? Hindi kaya ng konsensya ko pag may nangyaring masama sa kanya. Hindi ko kaya at hindi ko makakaya, simula nong dumating siya lahat nag bago.

Bakit ko hahayaang mawala siya sa isang iglap dahil sa walang kwenta kong magulang. Ang halaga niya ay katumbas na sa pag hinga ko sa araw araw.

Alam ko ilang buwan palang kaming nagkalilala pero iba siya, ibang iba.

“ Calli? Is that you? ” nagulat ako nong may humawak sa balikat ko kaya bigla akong napalingon na may halong kaba.

“ Harold? ” kunot noo kong saad. He's my classmate and ultimate my crush pero hindi ko pinapahalata dahil hindi naman ako gaanong obsessed sa kanya.

“ What are you doing here? Are you waiting for someone? ” nabigla ako sa sinabi niya sino naman ang hihintayin ko bukod sa gusto ko siya.

“ May hinahanap ako, btw nakita mo ba si Andrey? Baka nadaanan mo lang ”

“ Wait? Si Andrey? Iyong makulit na kasa kasama niyo? Why? Is something happens to him? ”

“ It's a long story, but all I need is to find him! Hindi niya pa kabisado ang Manila pano kong may masamang mangyari sa kanya? ” my tears starting fallin my cheeks. I'm so worried about him.

“ Calli? Are you crying with someone? How important is he into your life and you're so worried about him ” he nodded.

“ More than my breath Harold! I treat him like my younger brother I don't wanna lost him! I don't have enough time to talk I have go to find him as soon as possible, its already night ” I supposed to be left when he grabbed my hands.

He chuckled and then “ Let me help you to find him ”

I smiled while he whipping my cheeks with his thumb, I fell the cold weather to his hands then my face start blushing.

“ Let's go! We will find him ” saad niya. Sumunod na ako sa kanya.

Mga ilang oras na kaming paikot ikot pero hindi parin namin nakikita si Andrey, umagos na naman ang luha na nag babadyang lumabas, hindi ko mapigilang mag alala sa kanya.

And this time mas lalo akong nag alala dahil hindi parin namin siya nakikita.

“ Andito na tayo sa Memorial circle Calli I think you need to risk ” but I didn not lestin to him and fortunately patuloy parin ako sa pag hahagilap na baka makita ko siya.

My foot wants to give up, but my heart wants to fight and get a chance to saw him.

“ Calli? It's 10:24 you need to go home, Andrey went back into your house if he calm, look I don't know what literally what's going on but trust me he will be back. Remember wala siyang ibang mapuntahan bukod sayo ” yes he's right babalik siya. Tama.

Harold sent me back in the QC. Then thank God at wala na sina Dad and Mom. I could not see Alfie's here where he is going?

“ Look like Alfie's not here! ”

“ Yes seguro hinanap niya rin si Andrey ” tugon ko at umupo, I took a breath at sumandal sa couch. I'm tired. Not because I'm finding him I'm tired of my fam!

“ Don't get me wrong but since you only one here do you want me to be with you? No I mean I just make sure that you are safe ” I smile while pointing at him. I know this is not the time to scream but duhhhhh.

“ If it's okay then ”

• Andrey POV •

Quezon Memorial circle woah! Ang ganda dito, iyong tipong umiilaw yong mga tubig HAHA, pam pawala ng poot na nararamdaman. Nakakaaliw din panuurin pang pa relieved.

Inilibot ko ang paningin ko maraming tao dito pero isa lang ang nakatawag pansin sa akin, malapit na malapit siya sa umaagos na tubig na may kasamang klay, hindi ko alam anong pangalan nito.

“ Reuhan? Andito ka din? ” hindi ko alam kong alam niya ba na papunta ako sa puwesto niya, ni hindi man lang siya nagulat manhid ba siya */pout.

“ Ang gandang pag masdan ‘no? Nakawala ng iniisip at problema iyong tipong sa kakatitig mo nalimutan mo na ang mabibigat na sandali ” ani ko habang tinitignan siya na nakatitig parin sa memorial circle.

“ Ruehan? Bukas pasukan na naman, panibago na namang activities, sa tingin ko lulubog na ako ” dagdag ko.

• Reuhan POV •

Hahapitin ko na sana ang pinto ng biglang nag salita si Uncle Leo.

“ Aalis ka Ice? ” tanong niya humarap ako sa kanya at mag salita na sana ng:

“ Ayos ‘yan segi lang Ice ” ngumiti siya sabay tapik sa kanang balikat ko.

Sinuklian ko siya ng simpleng ngiti at lumabas na. Naisip ko ang sinabi ni Uncle kamakailan. Seguro tama siya kapag patuloy lang ako sa mga gawain ko mag aantay nalang ako kung kailang ako lulubog.

Susubukan kong lumundag para maranasan ko ang mga naranasan ng iba na hindi ko naranasan dahil ginoggle ko ang lahat ng oras sa bahay.

Ngayon lang, kung hindi suit sa akin hindi ko na uulitin.

Ang sarap sa pakiramdam iyong tipo na nag lalakad at sumasabay sa hakbang ang malamig na hangin. Iyong hangin na humahampas deretso sa mukha.

Kung ginawa ko ito dati, malamang hindi ako napag iwanan.

“ Manang? Iyong pitaka niyo po nahulog ” isang pamilyar na boses ang narinig ko pero hindi na ako nag aksayang lingunin ito at nag patuloy na sa pag lalakad.

Sa aking pag lalakad narating ko ang Memorial circle, nilapitan ko ito at pinagmasdan ang tubig na umaagos pa ibaba.

Kung patuloy ako sa pag kukulong sa bahay katulad din ba ako ng titanic na lumubog dahil sa isang pang yayari na hindi ko kayang mapakawalan. At dahil ‘di ko mapakawalan unti unti akong mang hihina at unti unting mahahati sa dalawa, ang lumubog at ang mawala.

“ Reuhan? Andito ka din? ” nagulat ako nong may nag salita sa likod ko pero hindi ko pinahalata.

‘ Nikki? ’

“ Ang gandang pag masdan ‘no? Nakawala ng iniisip at problema iyong tipong sa kakatitig mo nalimutan mo na ang mabibigat na sandali ” Tama siya, nakakaaliw tignan ang water falls na umaagos at umiiba iba ng kulay, nakawala ng bigat ng pakiramdam at nakakagaan ng pakiramdam.

“ Ruehan? Bukas pasukan na naman, panibago na namang activities, sa tingin ko lulubog na ako ” napatingin ako bigla sa kanya, tulad din ng sinabi ni Uncle Leo.

“ Hindi ka lulubog kong hindi ka mag papadala sa bigat, iyong tipong titimbangin mo, walang nasa taas, walang nasa baba, sakto lang ”

“ Alam mo Ruehan? Tama ka! Ngayon alam ko na ” sambit niya tsaka ginawang sandalan ang haligi ng Memorial circle.

“ Ang alin? ” kunot noo kong tanong.

“ Na hindi ka naman pala masungit gaya ng akala ko, na hindi ka malamig gaya ng sabi nila ” ngumiti siya habang sinasabi niya ang mga salitang iyon.

Ang swerte niya ipinanganak siyang may ngiti.

• Andrey POV •

“ Uuwi kana? ” tanong ko kay Ruehan nong aktong tumalikod na siya. Minuto palang nong nag usap kami tapos aalis na siya */pout?

“ 11:59 na malapit na mag hating gabi ” ani niya at lumakad. Oo nga mag hahating gabi na, uuwi na siya eh basta ako dito lang hanggang mag umaga. Wala naman segurong k-kidnapped sa akin */ngumiti.

“ Ikaw? Hindi ka pa uuwi? ” hmm? Akala ko umalis na siya. Nag aalala ba siya sa akin? EHEH.

“ Huh? Ako? Hindi dito lang ako, pwede bang matulog dito? ” natatawa kong tanong sa kanya.

“ Baliw! ”

“ Ruehan? Mag hahating gabi na baka hinahanap ka nang Uncle mo ”

“ Ihahatid kita gusto mo? ” walang emosyong saad niya habang nakatitig parin sa Circle. Hmmm.

“ Saan mo naman ako ihahatid? ” kunot noo siyang bumaling sa akin, animoy nag tataka sa sinasabi ko.

“ Sa QC! ”

“ HAHAHA naalala ko pa pala ang bahay na tinutuluyan ko? ”

“ Aalis na ako! ” tsaka lumakad na, seguro aalis na talaga siya.

Seguro ngayon, mag hahanap na ako ng matutuluyan at trabaho. Hindi na ako aasa sa mga kaibigan ko, lalo na sa kalagayan ngayon.