“Akala namin ay hindi ko na ulit babalik.”
Wala sa sarili na nakaupo si Dorothea sa harap ng pamilya niya. Ngayong sigurado na siya na hindi ito panaginip at ang weird ng pakiramdam niya, para bang dalawa na ang katauhan niya.
Sa mundong ito, Theodora ang pangalan niya. At dahil nanatili siya sa tunay niyang mundo ng buong araw ay nawala rin siya dito ng gano’n katagal.
Nag-iwas siya ng tingin. “May inasikaso lang ako saglit.”
“Gano’n ba?” Ngumiti ang kanyang mama. “Ayos lang sa’min iyon, anak. Ang gusto ko lang ay magpaalam ka sa amin sa susunod, sobra kaming nag-alala.”
“Pasensya na po,” aniya.
“O’sya, mag-asikaso ka na para sa pagpasok mo.”
Tumango siya at umakyat. Pagpasok niya ay sa kwarto ay hindi muna siya kumilos, umupo siya sa higaan at nilibot ang tingin sa paligid.
Nap
