CHAPTER 4
1163 Words
Day 17
This is the first morning that I will have in this house. How's your day? I came home yesterday Dave and I will meet you soon I hope your waiting for me..
I'm feeling weak everyday. Sa tuwing lumilipas ang mga araw nararamdaman kong pagod na pagod at hinang hina na ko but I need to fight for you and for my parents. I'm still hoping Dave I'm still hoping...
France
After she finish writing she close the Diary that she made after she know that her days is nearing to an end. Gusto niyang makita kung tama ba ang sinabi ng Doctor niya at kapag lumagpas siya ng isang araw sisiguraduhin niyang pupuntahan niya ito at ihahagis dito ang diary niya. She will shout to him that she made it for another day.
And she still hoping...
Tinabi niya ang diary niya. She can't stand now and she need to try.
Tumayo siya at dahang dahang naglakad sa salamin niyang nasa kwarto niya.
Kitang kita niya roon ang repleksyon na ayaw na ayaw niyang nakikita.
Kitang kita ang pagod sa mga mata niya at panghihina sa katawan niya. Hindi na niya alam kung anong timbang pa ba ang meron siya o may timbang pa ba siya but she need to look beautiful, ngayon kasi ang araw na pupunta siya kila tita Matilda. Sa bahay no Dave duon muna siya titira. She want to stay with him.
Lumakad siya uli at binuksan ang cabinet niya. Kumuha siya ng masiglang kulay ng damit. Kinuha niya ang niregalong dress sa kanya ni Dave nuong anniversary nila.
Pagkatapos ay nagalakad na siya paderetso sa banyo. Pagdating niya roon ay ginawa niya ang lahat ng dapat niyang gawin sinigurado niyang mabango siya.
Nang masigurado na niyang ayos na siya ay sinuot na niya ang dress na kinuha niya. Lumuwang ito ng kaunti sa kanya. Ano pa bang aasahan niya? She lost weight.
Bumalik siya sa harapan ng salamin at kinuha ang brush ng buhok niya. Sinuklay niya ang buhok niya at hinayaang nakalugay lang. Dave likes her long ang curly hair.
Pagkatapos ay wala na siyang nilagay na kahit ano sa mukha niya. Ayaw kasi ni Dave sa babaeng maraming kolorete sa mukha. He hate does bitches.
Pagkatapos niya maayos ang buhok niya at ang mukha niya ay kumuha siya ng isang doll shoes hindi kasi siya pinagtayakong ni Dave dahil baka matapilok daw siya at masaktan.
After that she get her sling bag at kinuha din niya ang diary niya at pinasok sa loob ng sling bag niya. Nang masigurado niya ayos na ang lahat ay lumabas na siya ng silid niya.
Nadatnan niya sa sala ang mommy niya na pinapahakot na sa driver niya ang isang maleta niya.
" Take care Darling " malungkot na lumapit ito sa kanya at binigyan siya ng isang yakap.
" I will mom so don't be sad "
" I want to tell your situation to your tita Matilda you need someone to take care of you " sambit nito pagkahiwalay nito sa kanya.
Hinaplos pa nito ang buhok niya at malungkot na pinagmasdan ang mukha niya.
" I'm beautiful mom " masayang diklara niya rito.
Tumawa naman ito ng mahina at hinalikan siya sa pisngi.
" You are because your my child "
" Don't be sad mom I promise I will be back, I will just stay their for a few months then after that I will come back "
Iyon kasi ang napagkasunduan nila. She will just stay in Dave's house for a few months then after that uuwi na siya.
" Take care "
Tumango naman siya at yumakap na rito. Pagkahiwalay niya rito ay inalalayan na siya nito palabas ng bahay kung saan ay naghihintay na ang sasakyan na sasakyan niya.
" Your medicine is all in their don't forget to drink it ok " nagaalalang paalala pa nito.
" I will mom "
Hinalikan muna niya ito sa pisngi bago sumakay sa kotseng naghihintay na sa kanya.
Hindi naman kalayuan ang bahay nila Dave kaya hindi magtatagal ang byahe niya.
Nanatili lang siyang nakatingin sa bintana sa buong byaheng meron sila. Marami na ring nagbago sa loob ng tatlong taon. Huminto ang kotseng sinasakyan niya sa harap ng isang simpleng bahay.
Lunabas ang driver niya at pinagbuksan siya ng pinto. Paglabas niya sa kotse ay kaagad na sumalubong sa kanya ang masayang mukha ni tita Matilda.
" Fancheska I miss your sweetheart " masayang salubong nito sa kanya.
Hinalikan pa siya nito sa pisngi at niyakap ng mahigpit.
" Namiss din po kita tita "
" Ang laki ng pinayat mo in mahirap ba ang trabaho mo roon?" Nagaalalang tanong pa nito sa kanya ng humiwalay ito ng yakap sa kanya.
" Opo tita sa sobrang pagod hindi ko na po namalayang pumayat na pala ko " pagsakay niya rito.
" Come inside "
Sabay silang pumasok sa loob ng bahay at sumalubong sa kanya ang family picture ng buong pamilya.
Dumako ang tingin niya sa picture ni Dave.
" We got a family photo from yesterday kakasabit nya lang ngayon"
Kunot nuong tinuro niya ang batang buhat buhat ni Dave sa tingin niya ay wala pang isang taon ang bata.
" Who is that child tita Matilda?" Takang tanong niya rito.
" Your mom did not tell you Dave got married half year ago pero hindi sila nagkasundo kaya inaayos na nila ang divorce nila ngayon "
She need to keep her emotion. You don't need to cry France. Inhale exhale, you need to relax. Your expecting this right.
Three years kang nawala and you just give him a note anong aasahan mo.
" France are you alright?" Nagaalalang tanong nito sa kanya.
" I'm alright tita Matilda pagod lang po siguro ako sa byahe and I need to rest "
" Ok, ganon pa rin ang kwarto mo sa tabi ng room ni Dave "
Tumango siya at nauna ng naglakad rito.
Kagaya ng bahay nila ay simple lang din ang bahay nila Dave. Pagpasok niya sa loob ng silid niya ay nakita na kaagad niya ang maleta niya. Mabilis niya iyong binuksan.
Habang binubuksan niya ang maleta niya at tuloy tuloy na ang pagagos ng luha niya. Kahit na anong sabihin niya sa sarili niyang magrelax ay hindi niya magawa.
Kaagad niyang hinanap ang lagayan ng gamot niya and she drink one and try to relax.
Kaylangan niyang pakalmahin ang sarili ang worse scenario na kaylangan niyang pigilan ay ang magkaroon siya ng attack.
She need to relax and focus herself.
Day 17
Tita Matilda just told her that Dave have a child and a wife. How can I managed to go with this. Hindi ko inimagine na darating ang araw na magkakanak si Dave. Yes she tried to accept it lalo na ng kausapin siya ng mommy niya pero hindi niya ineexpect na ganito kabilis..
She want to cry but she know she can't because of her condition...
France
- Writer
