Rizialen’s POV
“Bilisan mo, Riz” tawag ni Robert sa akin nang matulala ako sa bangkay na palutang-lutang sa pool.
Ayoko ng ganito. Ayoko pang mamatay.
“Riz?” Napalingon ako kay Robert na nag-aalalang nakatingin sa akin. Lumapit siya sa akin at hinaplos ang buhok ko. Doon ko na napakawalan ang mga luha ko.
“Robert, ayoko pang mamatay. Andami ko pang gustong gawin. Gusto kong libutin ang mundo. Gusto ko pang makasama ang pamilya ko. Gusto kong makapagtrabaho” Kung ano-anong walang kwentang salita ang lumabas sa bibig ko.
Kahit ako, hindi ko alam kung ano ang pinagsasabi ko.
“Hush.. alam ko yun, Riz. Pero gusto kong isipin mo na hindi lang ikaw ang gustong mamatay. Please, magpakatatag ka, for us.” Bulong niya na nakapagpakalma naman sa akin. Kakaiba talaga ang kakayahan ni Robert. Isan
