Tinanggihan ko na muna ang lahat ng tulong na binibigay sa ‘kin ng mga kaibigan ko. Pagbalik kasi namin ni MJ galing sa Cebu, habang naghihintay sa sagot ni Quinn, nagdesisyon muna akong pakiramdaman ang paglipas ng bawat araw.
At hindi ko alam kung ako lang ba ang nakapansin nito pero parang kahit papaano ay humupa na ang iskandalong kinasasangkutan namin ni Elijah. Not that I wanted to be positive or hopeful, but I have a proof to support my claim.
Pagpasok kasi namin ni MJ sa mall ngayong araw, kahit wala akong suot na pang-disguise at kitang-kita ng mga tao ang mukha ko, hindi ito ganuon kalaking bagay. Mabibilang na lang sa daliri ang mga taong napapatingin sa direksyon ko at nagbubulungan. Posible ring iba o ‘di ako ang topic nila.
And the best part? I think I can actually go out
