CHAPTER 8
2200 Words
PIKIT-MATA akong nagpapa-acrylic nail. Lalo lang ako naiistress dahil sa Levin na ‘yon. Wala talagang hiya! Ayaw ko pa naman sa lahat yung mangunguha ng gamit na hindi marunong magpaalam!
Dinilat ko ang aking mata at nilingon si Daisy. Tapos na siyang magpaayos ng kuko kaya naghihintay na lang siya sa gilid habang ako ay heto stress na stress magpa-acrylic nail!
“Daisy. . .” tawag ko sa kanya.
Umangat ang ulo nito at tinignan ako. “Hmm? What?”
“Can you buy me a banana smoothie?” tugon ko sa mababang tono.
Ilang segundo siyang nakatingin sa akin. “Yes. . . Are you okay?”
Kumunot ang noo ko sa naging tugon niya. “Do you think i'm okay? I’m not in a good mood
today. Bwisit na Levin ‘yon,” naiirita kong tugon.
Mahina siyang natawa. “Chill, okay? Bibili na ako ng Banana smoothie mo.”
Tumayo na siya at lumabas para bumili ng pinapabili ko. Bumaba ang tingin ko sa nag-aayos ng aking kuko.
“Can you add more glitters?” I asked.
Tinignan ko ang acrylic nail ko. "Can you add more glitters?" I asked.
“Yes. Ma’am,” tugon nito at agad niyang dinagdagan ang glitters sa acrylic nail ko. Pinagmasdan ko lang kung paano niya ayusin ang kuko ko.
Lumipas ng ilang minuto ay bumalik si Daisy bitbit ang Banana smoothie na gusto ko. Nilahad niya kaagad sa akin ‘yon.
“Thank you,” nakangiti kong usal sa kanya.
Tinanguan niya lang ako at bumaba ang tingin sa wrist watch nito. “Pupunta tayo sa watson pagkatapos mong magpa-acrylic nail.”
Nilingon ko siya habang sumisimsim sa aking Banana smoothie. “Why?”
“Bibili ako ng skin care set. Wala akong magagamit sa mukha ko, eh.”
Tumango na lang ako. Bibili rin pala ako dahil naiwan namin ang mga skin care set sa France. P’wede naman kaming bumili ng bago kaysa dalhin pa ‘yon.
“Sure. Kailangan ko rin pa lang bumili ng ganoon.”
Lumipas ng ilang oras ay natapos na rin ang pag-aayos sa kuko ko. Malawak na ngiti na inangat ang aking kamay sa ere at tinignan ‘yon. Ang ganda ng design.
“Beautiful,” I whispered.
Tumayo ako at kinuha ang bag kay Daisy. Kumuha ako ng pera sa wallet at nag-bayad sa front desk. Pinuntahan ko rin ang babaeng nag gawa ng kuko ko. Binigyan ko siya ng tip.
“Maraming salamat po, Ma'am.”
Ngumiti ako sa kanya at umalis na kami. Dumaan muna kami sa milk tea shop para bumili ng maiinom.
“Good day, Ma'am! What's your order?”
Umangat ang tingin ko sa menu nila at namili ng bibilhin kong milk tea.
“One large Wintermelon milk tea, please,” aniya ko. Pasimple akong dumukwang sa may counter para maamoy ang mabangong aroma ng milk tea.
Smells good!
“Sugar level po?” nakangiti nitong tanong. She’s holding a large cup and a black pentel pen.
“100.”
Kumuha ako ng pera sa wallet at inabot ‘yon sa kanya.
“Name po?”
“Cattalina,” tipid kong tugon. Kinuha niya ang 200 at sinuklian kaagad ako.
Bumalik ako sa upuan at doon nag-hintay. Nauna na sa akin si Daisy sa pagbili ng milk tea. Kinuha ko ang isa kong wallet at doon ko nilagay ang barya. Iba ang wallet para sa barya at iba ang wallet sa papel na pera. Maarte kasi ako kaya ko ginawa ‘yon.
“Ma'am, Cattalina!” Tumayo ako at pumunta sa cashier-an ng marinig ko ang pangalan ko.
I smiled. “Thank you!” pumunta ako sa gilid at kumuha ng straw.
Nagtungo kaagad ako sa pwesto ni Daisy na ngayon ay napakabusy sa kanyang cellphone. Ano na naman kayang pingaabalahan nito.
“Daisy, let’s go na. Baka mamaya mahaba yung pila sa Watsons matatagalan tayo n’yan makauwi,” pag-aya ko sa kanya.
Tumango siya pero ang paningin nito at nasa cellphone niya parin. Inayos niya ang kanyang gamit at sabay kaming lumabas sa milk tea shop.
Tinusok ko ang straw sa milk tea at napangiti ng marinig ang pagtunog no’n. Hindi ko na rin maalala ang huli kong inom ng milk tea. Sobrang tagal na no‘n. Ang dami pa namang bawal sa pag-momodel. Lalo na pagdating sa sugary foods and drinks. Pagkapasok namin sa loob ng watson ay kumuha kami ng basket dahil alam ko namin na marami ang mabibili namin.
“Catt,” tawag sa akin ni Daisy. Ang weird lang dahil ang seryoso niya ngayon alam kong may kakaiba.
Pumipili ako ngayon ng lip balm at lipstick. “Hmm? Bakit?”
Nilagay ko sa basket ang napili kong lipstick at lip balm.
"Why?" Nilagay ko sa basket ang napili kong lipstick at lip balm.
“I'm going to Russia,” she whispered while picking a makeup remover.
Kumunot ang noo ko sa sinabi nito. “What? Bakit ka pupunta roon?”
Wala akong makakasama sa condo ko! Bakit siya aalis!
“May aasikasuhin lang ako sa Russia and it's so very important,” she explained.
I crossed my arms over my chest. I raised a brow. “Iiwan mo ako? Kailan ka aalis?”
Huninga siya ng malalim bago magsalita. “Bukas…”
Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. What’s wrong with her!? Hindi naman siya ganito kapag aalis siya. Matagal pa lang ang alis nito sinasabi na niya kaagad sa akin na aalis siya para hindi ako mabigla.
“What!? Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin na aalis kana!?” inis kong bulong sa kanya.
Nagmamadaling kumuha ako ng face mask at makeups. Hindi ako kumuha ng eyeliner dahil hindi ako mahilig maglagay no‘n sa mata ko. Kumuha rin ako ng tatlong pack ng skin care. I need those skin care, kailangan maging fresh ang mukha ko. Nakakapangilabot na makita ang sarili kong mukhang zombie! I don't like that!
Huminga ako ng malalim at nag-lakad papuntang cashier para mag-bayad. Nakadalawang basket ako dahil sobrang dami ng nabili ko.
“I’m sorry Catt. Babawi na lang ako pag nag-kita ulit tayo,” malumanay niyang wika sa akin. Alam niyang nagtatampo ako ngayon.
Sinong hindi mag-tatampo sa kanya? S’yempre ako! Ako lang naman friend niya eh. Atsaka nabigla lang ako dahil kinabukasan na kaagad ang alis niya. Sana sinabi niya sa akin habang maaga pa para makapaghanda ako sa pag-alis nito.
Super layo ng Russia rito sa Philippines! And super akong nasasaktan. Kinuha ko ang card sa wallet ko at binigay sa cashier.
Hinarap ko siya at ningitian. “It's okay, Daisy. Na-hurt lang ako ng konti dahil hindi ko kaagad nalaman ‘yon. I know na napaka-babaw ng dahilan ko pero i'm your friend,” I pointed myself.
Nilagay ng babae ang mga kaartehan ko sa mukha sa isang malaking paper bag at binigay sa akin. Ningitian ko ito at si Daisy naman ngayon ang nag bayad sa cashier.
“Ako ang kaibigan mo pero bakit hindi mo sinabi sa akin na aalis kana and worst. . . Bukas na Hindi man lang tayo nakapag-bonding ng super lot! Like swimming! Bar hopping again! And skydiving!” I continued. I'm really hurt. I feel pain in my chest.
She sighed and clasped her hands on her back.
“I'm sorry,” she whispered.
Huminga ako ng malalim at lumabas sa watsons. Alam kong nakasunod na siya sa akin. Baka magkagulo kami rito sa loob ng watsons, nakakahiya ‘yon.
INAYOS ko ang mga make up sa lamesa ko ganoon din ang iba pang mga nabili ko. Buong byaheng pabalik sa condo ay tahimik lang kami. Masyado akong apektado sa pagalis niya. Natigil ako sa pagayos ng gamit ng may kumatok sa kwarto ko.
Tumayo ako at binuksan ang pintuan.
Bumungad sa akin si Daisy na may dalang peach juice. Alam kong peach juice ang dala niya dahil ‘yon palagi ang binibigay niya sa akin pag nag-aaway kami, pang peace offering.
“Hi,” mahina niyang bati sa akin.
Niluwagan ko ang pag-bukas ng pintuan para makapasok siya. Naglakad ako papunta sa kama at doon umupo. Nilahad niya sa akin ang peach juice kinuha ko ‘yon. Nilapag ko siya sa bedside table.
“Are you still mad at me? I’m sorry, Catt,” bulong niya at nanatiling nakasiklop ang dalawa niyang kamay sa ibabaw ng hita nito.
I sighed. “It's okay. I understand.”
Umupo ako ng maayos at kinuha ang peach juice para inumin ‘yon.
“P’wede naman tayong mag-usap thru-skype or messenger.”
I folded my hands in my lap. I bit my lower lip. Nagsimula ng mangilid ang luha ko hanggang sa tuluyan na siyang tumulo pababa sa aking pisngi. Yumuko ako para hindi niya makita na umiiyak ako pero dahil sa hikbi ko nabuking na niya na umiiyak ako.
Hinila niya ako at niyakap. I cried onn her shoulder. Lumakas ang hikbi ko ng hinimas niya ang likod ko para kumalma ako.
“Hey. . . Don’t cry, Catt. Mag-uusap pa naman tayo sa skype or messenger. I promised, hmm?” mahinahon niyang wika sa akin.
“B-bakit kasi kailangan mo pa umalis?” I cried.
“It's very important, Catt. I'm sorry.”
Umiling ako at mas lalo pang lumakas ang iyak ko. Para akong batang iiwanan ng nanay sa school.
“You know na hindi ko kaya na wala ka! Binibaby mo kasi ako kaya nag gaganito ako!” lumuluha kong usal.
I'm telling the truth! She always taking care of me! Kahit ganyan siya mahal na mahal niya ako. Siya lang ang tumatanggap sa akin. Para ko na rin siyang pangalawang nanay. Siya lang ang nagtuturing sa akin ng pamilya.
Mahina siya natawa at hinaplos ang buhok ko. “I know,” bahagya niyang tinulak ang balikat ko para tignan ako. Pinunasan ko ang luha sa aking pisngi “Simula ngayon kailangan mo ng sanayin ang sarili mo na ikaw lang mag-isa. Kaya mo ‘yan ikaw pa! Sanayin mo sarili mo na wala ako sa tabi mo. Hindi rin habang buhay nand’yan ako sa tabi mo, Catt.”
Lumuluhang tumango ako.
“You need to be brave and be independent.” she whispered as she stroked my hair. “And I know you can do it.”
I nodded.
Niyakap niya ulit ako. “I always watching you, Cattalina. Always remember that,” Malambing nyang sabi.
“Nakikita mo ako kahit hindi kita makikita? Ano ka may powers?” maktol ko.
Mahina siyang natawa at kinalas ang pagyayakap sa akin. Napailing na lang siya.
“Basta,” Tipid niyang sabi.
Tumayos siya at hinila ang kamay ko. “C’mon samahan mo ako sa kwarto. Tulungan mo ako magempake."
Tumango ako at kinuha ang baso sa lamesa para uminom ng peach juice. Nang maubos ko ‘yon naglakad na kami papunta sa kwarto niya. Malungkot akong ngumiti sa kanya at pumasok na sa kanyang kwarto. Nakabukas ang malaking maleta niya at may damit na roo'n.
Umiiyak na tinupi ko ang damit niya.
“Hey! Huwag ka na kasing umiyak, Catt,” anas nito at natawa lang din dahil sa naging reaksyon ko.
Mas lalong lumakas ang iyak ko sa sinabi niya. “don’t leave me kasi!” I cried so loud.
“Hindi ko p’wedeng hindi puntahan ‘yon. It's very important,” She explained. “Ako ang mayayari kung hindi ko ‘yon aasikasuhin.”
Lumakas ang hagulhol ko sa sinabi niya. Sino ba nag-papunta sa kanya sa Russia uupakan ko!
Inayos ko ang pagkatupi ng damit niya sa maleta. “Daisy. . . Please don’t leave me,” I pleaded.
Ngumiti siya sa akin ng malungkot at umiling. Sumimangot ako at pinalis ang luha ko. Umiiyak na kinuha ko ang s*x toys sa ibabaw ng kama niya. Binigay ko sa kanya ang s*x toys at nilagay niya ‘yon sa maleta niya.
“I'm gonna miss you,” umiiyak kong saad.
“Me too,” mahina niyang tugon.
Naiinis parin ako! Humaba ang nguso ko na kinuha ang d***o sa kama at hinampas sa kanya.
“Ouch! Para saan ‘yon?”
Inirapan ko siya. “Hindi na ba talaga kita mapipigilan?”
Umiling siya. “Hindi na talaga,” she answered.
“Anong oras ka aalis?” I asked.
Tumayo siya at sinara ang malaking maleta. Tumayo ako sa pagkakaupo sa carpet para tulungan siya sa pagsara ng malaki noyang maleta.
“Tomorrow, 6:00 am.”
My eyes widened. “Bakit ang aga!”
Nagsimula ulit mangilid ang luha ko. Ayaw ko pa siyang mawala sa akin.
“Maaga talaga ang flight pag-papunta sa Russia,” she explained.
Napalabi ako. Tumayo ako at niyakap siya. “Let's watch movie on netflix for the last time?” I requested.
Mahina siyang natawa at tumango sa akin.
“Of course! Tara. I-ready mo na ang netflix at mag-ba-bake ako ng cookies para may makain tayo habang nanonood,” nakangiti niyang saad.
Tumango ako at hinila siya papunta sa sala. Nagtungo siya mag-isa sa kusina habang ako ay nireready ang netflix. Binabaan ko rin ang temperatura ng aircon para mas malamig.
I'm gonna miss her so much!
- Writer
