Kung panaginip lang ito, sana ay hindi na ako magising kahit kailan.
"Nandito na tayo."
Ngunit kaagad akong nabalik sa reyalidad nang marinig ko ang boses na iyon ni Brent. Nilingon ko ang bintana ng kotse at totoo ngang nakarating na kami sa amin, nasa tapat na kami ng bahay.
Alas onse na ng gabi. Pinili ko na umuwi na muna kahit may pagkakataon naman na pwede akong matulog sa mansion ni Brent. Ayoko rin kasi na pag-isipan ako ng masama ni Madam Stella.
Alam ko nang hindi maganda ang tingin niya sa akin, na malamang ay ayaw niya sa akin. Lalo dahil wala naman akong maipagmamalaki. Hindi naman ako mayaman at hindi rin galing sa prestihiyosing pamilya.
Sa paningin niya ay dukha ako at hindi nababagay ang kagaya ko sa anak niya. Pero sa totoo lang, kaya ko naman siyang amuhin kung pagbi
