Kasabay ng kulog at kidlat ay siya ring pagsisigaw ni John sa pangalan ni Jonard habang walang tigil niyang niyuyugyog ang binata, nagbabasakali na hinimatay lang ito at sa pamamagitan ng pagyugyug niyang iyon ay magigising rin ito
Ngunit tila binawian na nga ng buhay ang lalaki sapagkat hindi na niya naririnig ang pagpintig ng puso nito nang kanyang inilapat sa dibdib nito ang kanyang tainga.
"Gumising ka Onad. Huwag mo akong iwan sa paraang ganito. Sorry kung naging matigas ako sa'yo. Mahal na mahal pa rin kita at kahit kailan ikaw lang ang lalaking tinitibok ng puso ko!"
Tigib ang luha niyang dumadaloy sa kanyang pisngi kasabay ng tama ng ulan sa kanyang mukha. Lumuhod siya sa gilid ng wala ng buhay na si Jonard. Haplos -haplos niya ang pisngi nito. Ilang sandali pa'y niyakap na niya
