Chapter 45
1142 Words
SCARMEY'S POV
Sumunod ako kay Aubrey dahil nga gusto niya akong makausap. Nang maabutan ko siya sa labas ng veranda, lumapit ako at tumabi sa kanyang pagkakatayo.
"Now I know, who you are," biglang sabi niya.
Natigilan naman ako dahil doon at napalingon sa kanya. Ngunit wala sa akin ang tingin niya.
Alam na niya kung sino ako?
"Noong una wala akong pakialam kung saan siya nagpupunta. Lagi siyang may pinupuntahan sa hospital. Then accidentally, I heard my mom and dad, talking about this girl who survive for being a human tester. Hindi ako nangialam dahil nga hindi ko naman kilala at nakikita ang tinutukoy niya. Then, halos hindi na kami nagkikita ni mommy dahil lagi siyang may pinupuntahan. Iyon pala, ikaw dahil sa nasaksihan ko sa katawan mo. You are the one who survive that miserable situation. I'm glad that my mom saved you. Ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit ka nandito," sabi niya at bumaling sa akin.
Seryoso siyang nakatingin sa akin, kaya hindi ako halos makatingin sa kanya.
"Bakit pakiramdam ko, napaka-importante mo sa kanya? Bakit pino-protektahan ka pa niya hanggang ngayon? Sabihin mo nga, sino ka ba talaga?" seryoso niyang tanong sa akin.
Napatitig ako saglit sa kanya. Hindi niya pa maaaring malaman kung sino ako, kaya hindi ko muna sasabihin sa kanya.
"It's not the right time to tell you who I am. When the right time came, you will understand everything, why your mother's protecting me," tanging sabi ko sa kanya.
Mariin niya akong tiningnan at tila hindi niya nagustuhan ang sinabi ko.
"I don't like you," sabi niya.
Hindi ako nakasagot sa sinabi niya. Bakit niya naman nasabi iyon? Napangiti ako
"Hindi ko naman sinabi na kailangan mo akong magustuhan. Isa pa, may dahilan kung bakit ito nangyayari, kaya huwag kang masyadong magpadala sa emosyon mo dahil baka lumala ang nararamdaman mo," napapailing na sabi ko sa kanya at iniwas ang tingin.
Nararamdaman kong nagseselos siya. Hindi ko alam kung dahil sa pagiging malapit namin ni tita o sa ibang dahilan na hindi ko alam.
"Yeah right. Sana nga at katanggap-tanggap iyang dahilan mo. Ipapaalala ko lang saiyo, huwag na huwag mong magugustuhan si Ranzy. He's mine," mariing sabi niya.
Natigilan ako sa sinabi niya.
"W-What?" nagugulat kong sabi.
Tama ba iyong narinig ko? Si Ranzy? May gusto ba siya kay Ranzy o mahal niya ito o di kaya may relasyon silang dalawa? Wow!
"I don't want to reapet what I've said," sabi niya at umiwas nang tingin sa akin.
Natawa ako dahil sa reaksyon niya, kaya naman naiinis siyang tumingin sa akin.
"Okay, I got it. Excuse me, I don't have any plan to be close with him or the other guys in your group," natatawang sabi ko sa kanya.
Napasinghal lang siya sa sinabi ko at tumalikod na sa akin upang maglakad pabalik sa loob. Natatawa pa rin ako habang naglalakad na rin pabalik. Inalis ko lang iyon nang tiningnan niya ako ng masama.
"Scarmey!"
Napalingon ako sa tumawag sa akin. Lumapit sa akin si Steffy at muling humawak sa braso ko.
"I'm really glad that you're here," nakangiting sabi niya sa akin.
"Umayos ka nga Steffy, baka isipin ni Scarmey nilalandi mo lang siya," biglang sabi ni Aizen na nasa tabi namin.
"Tss! Inggit ka lang dahil wala dito ang mahal na mahal mong lalaki, blee!" nang aasar na sagot ni Steffy sa kanya.
Nakita kong sinamaan niya nang tingin sa Steffy na agad naman akong hinila.
"Halika, ipapakilala ko saiyo ang unag L.K group," masayang sabi niya sa akin at pumasok kami sa isang silid.
Nakita ko ang nasa loob ng silid. Halos mamangha ako sa aking nakikita. Klase-klaseng baril ang nasa gilid nito. May mga sandata rin na naroon.
"Dito tayo," sabi ni Steffy at hinila ako sa may dulo.
Huminto kami sa harap ng isang pader at doon nakita ko ang maraming litrato na naroon.
"They are the first L.K group and the legendary spy gruop," sabi ni Steffy at itinuro ang mga ito.
Tiningnan ko ang mga ito at napahinto ang mata ko sa pamilyar na mga mukha na nakita ko. Iniangat ko ang kamay ko at itinuro ang nasa litrato ng spy group.
"Si tita Audrey ba ito?" tanong ko sa kanya.
Tumingin siya sa itinuro ko at bahagyang tumango.
"Yes, it's tita Audrey. Since, tito Jasdren; her brother, is already at the L.K gruop, she became a spy," paliwanag niya sa akin. Napatango ako at muling inilipat ang tingin sa isang lalaking katabi nito.
"Then, who is he?" tanong ko sa kanya, kahit alam kong kilala ko na ito.
"He is tita Charlie, one of the great Spy in our organization. Kung tutuusin, masyadong mahirap ang naging trabaho niya. He become a spy of the 3 organization. But now, he's gone, someone killed him that's all I know," sabi niya.
Napatango ako sa sinabi niya. Someone killed him?
"A-And her?" sabi ko at nag aalangang ituro ang nasa L.K na naroon sa dulo.
Napatingin siya sa akin at alanganing ngumiti.
"Uhm, She is tita Dhrevey, the youngest L.K group. Well, she become the next Empress of Mafia-Assassin before and now she's already the Empress of Acapella. The biggest Organization among us," sabi ni Steffy.
Napatango ako at muling tumingin sa litrato niya. She's really my mother. Hindi ko alam kung paano siya haharapin, kung sakali mang magkita na kami. Ngunit sa pagkakataong iyon, hindi muna ako magpapakilala sa kanya. I want to know her better. Hindi na ako nagtanong pa kay Steffy at pinapaliwanag niya ang bawat membro ng L.K sa akin. Nalaman ko mula sa kanya, na siya ang naging leader ng L.K ay dahil siya ang panganay na anak ng dating membro ng mga ito. Matapos niyang ipakilala sa akin ang mga ito ay pinakita naman niya ang mga armas at sandata na nasa gilid. Pinapaliwanag niya ang bawat kakayahan ng mga kasama niya at kung saan sila bihasa. Natutunan ko na naman gumamit ng mga armas, ngunit sa naririnig ko kay Steffty ay sadyang hindi pa ako bihasa sa mga sandata. Marunong akong gumamit pero hindi ko pa alam kung saan ako bihasa sa paggamit.
Matapos no'n ay lumabas na rin kami sa silid na iyon. Tinawag siya ni Audrey dahil may nag email raw sa kanya, kaya iniwan niya muna ako.
"This table, it's your Harrison, your cousins table," mahinang bulong sa akin ni Ranzy. Hindi ko alam na nakalapit na pala siya sa akin.
Nagtataka akong tumingin sa kanya. May tinuro siya kaya tumingin ako dito.
"Harrison is your cousin," mahinang bulong niya.
Muli akong napatingin sa kanya. Paano niya nasabing pinsan ko ito? May alam na ba siya kung sino talaga ako? Ngumiti siya sa akin at naglakad palapit kina Steffy, na naging abala sa natanggap na mensahe. Lumapit na rin ako upang tingnan kung paano sila magtrabaho..
- Writer
