Chapter 43
1482 Words
SCARMEY'S POV
Napapikit ako sa naisip ko, kung ganoon kabilang ako sa kilalang Pamilya. Lalo na sa mga assassin at mafia's.
Napatingin ako sa kasunod na nakataob na picture. Marahan ko iyong kinuha saka tiningnan. Natigilan pa ako nang makita ang mukha doon.
She looks fierce. The way she look. The shape of his face, her eyebrows.
"Then, that Woman is the Empress of Mafia-Assassin. The Empress of Undergroud Society. One of the council of Underworld. One of the L.K member before and the Empress of Acapella. She is a leader. A strong woman I've ever meet and a sadist. Higit sa lahat, she is Dhrevey Sharlette Carteen Sandellan Scott, your Mother," pakilala ni tita Audrey.
Nabitawan ko ang hawak kong picture at gulat na nakatingin kay tita, matapos niyang sabihin iyon.
"W-What did you say? M-My mother?" gulat kong sabi.
Tumango siya.
Bahagya kong naikuyom ang nanginginig kong kamay at muling umalingawngaw ang mga sinabi ni tita sa isip ko.
A leader. She's a leader of the biggest Organization in Mafia-Assassin? My mother, she's my mother!
How could it be! I can't believe this!
"Dhrevey is suffering inside, since she lost her mother, a lover and you. All of us are affected of that suffering. Bukod sa amin na council ng M.A, walang kahit sino ang nakakapunta sa Acapella. They will die if they dare to go. Just like Acapella, they can't enter here, except the coucils. Dhrevey is a strong woman since she's young. Saksi ako sa lahat ng paghihirap niya noon. She want to protect those people who's important to her but she failed, when she lost you," tukoy niya sa akim sa huli niyang sinabi
Naramdaman ko ang luha na dumaloy sa pisngi ko, saka kinuha ang picture na nahulog at tiningnan muli.
This woman is really my mother? She suffered when she lost the one she love.She never knew where am I. Do I need to feel angry with her?
Should I?
"I-I will ask one question," biglang sabi ko.
"Say it," tugon niya
"How could you prove that I am her missing daughter," seryoso kong tanong sa kanya.
Ngumiti siya.
"That tatoo in your back. She's the one who make that, a butterfly and the initial of your Name. I also have a DNA test, that's why I know who you are," sagot niya.
Ibig sabihin iyon ang ginagaw niya nitong mga nagdaang araw? Umiwas ako nang tingin at muling tumingin sa picture ng ina ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na siya ang ina ko. Pakiramdam ko, hindi ako nararapat na maging anak niya dahil sa taas nang kinaroroonan niya ngayon.
"Open the other one," narinig kong sabi ni tita Audrey. Kaya nilapag ko ang picture na hawak ko at tiningnan ang nakataob na picture.
Ngunit natigilan ako nang makita kung sino ang nasa picture. This guy, is he also related to me?
"By the look of your face, do you know him?" narinig kong taning ni Tita Audrey.
"No, but I just talk to him earlier. Anong koneksyon ko sa kanya?" sagot ko at bumaling ko kay tita.
Napansin kong natigilan siya sa sinabi ko. Muli akong tumingin sa picture. This guys, he's the one I've talk earlier with a half mask of his face. Anong koneksyon siya sa akin?
"Are you sure that you already talk to him? For all we know, he's dead almost 18 years ago. How could you talk to a dead man?" nagtatakang sabi ni tita.
Ako naman ang nagulat sa sinabi niya.
Dead man?
Napatingin ako sa kanya dahil sa sinabi niya.
"He's dead? Kung ganoon sino iyong nakausap ko kanina. His twin?" sabi ko.
Napailing siya at naroon pa rin ang pagtataka sa mga mata niya dahil sa sinabi ko.
"He doesn't have a twin. That guy is your father and he died in chopper Crash a long time ago," sagot ni tita Audrey.
Hindi agad nag sink-in sa utak ko ang sinabi niya.
My father?
This guy is my father? And he's dead?What the? Then, who is the guy I've talk earlier. Who is he if my father is dead?
Bigla kong naalala ang huli niyan sinabi kanina. Na makikilala ko siya kung sasabihin na sa akin lahat ni tita Audrey.
Kung ganoon, he already know who I am? That I am his daughter?
"Napaka-imposible, kung nakausap mo nga siya. Then, maybe he's really alive. All this years, he's still alive?That jerk, he made Dhrevey to feel angry with him. Nakaya niyang tingnan si Dhrevey na naghihirap? My god! If Dhrevey know's that he's still alive, I'm sure, she will do a thing that he will never forget," seryosong sabi ni tita.
Hindi ako nakapagsalita. Masyado na akong nagugulat at naguguluhan sa mga nalaman ko.
"H-He said, he's welling to die in the hands of my m-mother," wala sa sariling sabi ko.
"We don't know what will happen, buksan mo na ang kasunod," pag iiba niya sa usapan.
Kaya sinunod ko siya. Binuksan ko ang isa sa dalawang picture na naiwan. And to my surprise, I saw a familiar face.
"Anong mayroon sa amin ni Shan?" seryosong tanong ko.
Yes! Mukha ni Shan ang nakikita ko, kaya anong mayroon sa amin ni Shan?
Napangiti si tita.
"Well, Shan Zeffrey is you twin brother. Your Sibling," sabi niya.
"R-Really?" wala sa sariling sabi ko at muling tumingin sa picture.
We're sibling? As in he's my Twin brother? I have a Twin? Kaya ba noong una ko siyang nakita ay pamilyar na siya sa akin. 'Yong pakiramdam na magaan sa loob? Napangiti ako. What a small world. I didn't expect that we are related to each other
"This is really surprising," nakangiti kong sabi, maging siya napangiti.
Bahagya akong lumingon sa huling picture na nakataob. Hindi ko alam pero, kakaiba ang pakiramdam ko sa huling picture. Napatingin ako kay tita, tumango siya kaya napabuntong-hininga ako at kinuha ko ang picture saka tiningnan.
Ganoon na lang ang pagkabigla ko ng makita kung sino ang nasa picture. Tatlong tao ang naroon. Hindi ko masyadong kilala ang dalawa pero iyong isa kilalang-kilala ko.
"Anong koneksyon nito sa akin?" nagtatakang tanong ko.
Hindi ako pweding magkamali, siya ang ate ni Francess. Si Francine Amonte.
"I know, kilala mo ang isa diyan. But don't you recognize those two kids behind her? Try to familiarize again," sabi ni tita Audrey.
Kaya muli ko itong tiningnan at kinilalang mabuti. Hanggang sa may napansin ako, kaya muli akong bumaling kay tita.
"It's not him right and it's not me,"seryosong sabi ko at umiiling sa kanya.
"It's you and him," deretso niyang sabi.
"No, it's impossible. Anong mayroon sa aming dalawa noon. Bakit kami magkasama?" nagtataka kong tanong.
"Hindi ko alam kung anong mayroon sainyo ni Francess noon, tanging siya lang ang nakakaalam. No'ng time na dinukot ka ng tauhan ni Francine, hindi niya alam kung sino ka. Maybe she likes you. Kaya naging mabait siya saiyo. Ang hindi ko alam, kung may ugnayan kayo noon, bakit kailangang gawin niya iyon saiyo. I don't know what's in her mind. Maybe she cared for you, that's why she wanted you to leave that place," paliwanag ni tita Audrey.
Naikuyom ko ang kamay ko. Kung ganoon, kilala ko na pala sila noon pa. Sa tingin ko, hindi ako kilala ni Francess no'ng una naming pagkikita. Ngunit ngayon sigurado akong alam na niya.
"We have a past memories together. Only he knows what memories we have nice, what a small world for us," sambit ko.
"Yeah, I don't want to interfre what will you do for him. I just want to remind you that both of you are enemies. If your mother knows that you have a relationship with a Montemayor, I don't know what she will do," Paalala niya.
Bahagya akong napailing.
"Bakit naman ako magkakaroon ng relasyon sa kanya. They are the one who destroy my life," mariin kong sabi.
"Okay, Then now, that you know the real you are, welcome home my dear niece. Welcome to the family, Dhreammy Sharmeah Sandellan-Alcantara," sabi ni tita Audrey kaya napatingin ako sa kanya.
"What did you call me?"
"Your name is Dhreammy Sharmeah. Your tattoo in your back is the initial of your name;D.S. So now, are you ready to meet your family? Specially your mother?" tanong sa akin tita Audrey.
Natigilan ako.
Am i ready?
Handa na nga ba akong makilala sila?Handa na ba akong ipakilala ang sarili sa kanila?
I sighed. Tumayo ako.
"Hindi pa sapat para sa akin ang mga nalaman ko. I want to know them better. Kaya hindi mo na ako magpapakilala sa kanila. Lalo na sa ina ko, dahil base sa mga nalaman ko tungkol sa kanya, mahihirapan akong pakisamahan siya. Kaya gusto ko muna siyang kilalanin," seryoso kong sabi saka bumaling sa kanya.
Bahagya siyang napatango saka ngumiti sa akin. Now, the life of mine has to begin here.
- Writer
