Love Maze

Chapter Twenty One

Chapter Twenty One

Ilang minuto ang lumipas magmula noong makaalis kami sa bahay ay mas naging comportable ako ngayon. Kung kanina ay takot ako ngayon ay nag-eenjoy na ako sa pagkasakay ko sa motorbike ni Daxon. Kagaya ng kanyang sinabi kanina ay mabagla lang ang pagpapatakbo nito sa. Parang ang bilis namin ay kagaya lang ng pagpapatakbo ng bike.

"Can you go faster on the motorbike?" mahinang tanong ko sa kanya. Nakayakap padin ako sa bewang nito ngunit hindi na nakadikit ang ulo sa likod niya.

"Gusto mong bilisan ko pero ang higpit ng pagkakahawak mo ngayon sa akin," mapang-asar na sagot naman nito sa akin. Ganito naman kami palagi ni Daxon sa text he would tease me on something and I would say something pandepensa sa sarili ko.

"It's my first time come on! Atsaka konting bilis lang naman. What if wala na peryahan kapag nakarating tayo doon?"

"Edi at least may nasakyan ka padin ng ride."

"Akala ko bang gusto mo sumakay ulit sa horror train?"

Napag-alaman ko kasi na hindi naman pala niya gusto noon sumakay sa horror train. Hindi niya sinabi kung takot siya, but I assumed na takot ito dahil ang sabi ay ayaw niya.

Nagulat naman ako ng bigla niyang binilisan ang pag andar ng motorbike. At dahil medyo bumilis ang motorbike ay naramdaman ko ang paghampas ng hangin sa mukha ko. Napakasarap sa pakiramdam na ang hangin ay humahampas sa aking mukha. It's like I'm a riding a convertible car but this is a little bit different.

"There are satisfied now?" narinig kong tanong ni Daxon.

"Gaano ba kaba normal na kabilis magpaaandar kung ikaw lang?" tanong ko pabalik sa kanya. Gusto kong malaman kung mabilis ba talaga siya magpaandar nito. Sa mga nakikita ko kasi sa tv ay mabibilis ang mga ito.

"Kung ako lang ang nakasakay ay baka kanina pa ako sa peryahan," sagot naman nito sa akin.

"Can you drive normally?"

"I can't risk driving fast kung kasama kita."

"Dali na! nakahawak naman ako sa'yo oh!" ani ko at niyakap ko pa siya lalo ng mahigpit.

"No, makakarating naman tayo kahit ganito lang," pagtutol nito sa suggestion ko.

"Daxon come on."

Hindi ko alam kung ano pumasok sa aking isip kung bakit gusto ko na bilisan nito ang pagpapaandar. Parang kanina lang ay takot na takot ako sumakay dito. Ngayon naman gusto kong bilisan niya. I might be crazy right now.

"Okay please hold on me tightly," sambit nito sa akin at kaagad ko naman siyang niyakap ng mas mahigpit sa bewang.

Naramdaman ko ang pagbilis ng paandar niya sa motorbike. It feels weird but I can feel my heart beating so fast because of excitement. Napakabilis ng pagpapaandar ni Daxon ngayon at halos hindi ko makita ng maayos ang dinadaanan namin.

Parang isnag iglap lang ay nasa peryahan na kami dahil sa bilis ng motorbike. Ipinark naman niya ito bago kami bumababa ay pumasok sa peryahan. Pagpasok namin sa peryahan ay napansin ko na ang daming tao, but my attention is only with the person walking beside me.

"Ano gusto mo puntahan natin una?" tanong ni Daxon sa akin. Inangat ko nama ang tingin ko sa kanya at napansin ko nakatingin din siya sa akin.

"Gusto kong i-try yun oh!" sagot ko kay Daxon matapos kong umiwas ng tingin sa kanya. Itinuro ko naman ang isang stall kung saan mga baga na naglalaro.

"Sure ka ba ayaw mo munang sumakay ng rides?" tatong naman muli nito sa akin. Madami kasing batang naglalaro ngayon sa tinuro kong stalls.

Mukhang gano'n din ang sitwasyon sa mga ibang stalls ngayon. At habang da mga rides ay kakaonti lang ang mga nakasakay o nakapila sa mga ito.

"Let's go ride vikings kung gano'n," yaya ko at nagsimula ng maglakas papunta sa vikings.

Wala namang masyadong nakapila kaya naman ilang minuto pa ang nakalipas ay nakasakay na kaming dalawa. Hindi pa umaandar ang Vikings dahil hinihintay pa nila itong mapuno. Naka upo naman kaming dalawa ni Daxon sa dulong parte ng para mas dama daw.

"Okay ka lang?" natatawang tanong ko dito noong mapansin ko na mahigpit nitong pagkakahawak sa steal bar handle.

"Oo naman ang tagal lang paandarin," sagot naman nito sa akin at bumaling sa kabilang side. Iniiwasan nito ang tingin ko ngayon.

Since me and Daxon started talking through text message ay mas lalong kaming naging close. Kung noon ay puro awkward talks lang ang meron kami. Ngayon naman ay parang matagal na naming kilala ang isa't-isa. Nagagawa ko na din siyang asar asarin sa mga iilang bagay.

"You know if takot ka pwede ka namang humawak sa kamay ko," offer ko sa kanya at mabilis naman siyang mapalingon sa akin.

"Parang gusto ko tuloy magpaanggap na natatakot para lang mahawakan ko kamay mo," bulong naman niya sa akin at para namang sasabog ang puso ko ngayon dahil sa sinabi nito sa akin.

"Oh really why don't you act scared then. I won't judge you if you act scared just to hold my hands," bulong ko pabalik na parang hindi nagwawala ang puso ko ngayon.

I have this attitude na ayaw kong magpatalo sa mga sinasabi ni Daxon. Ayaw kong ako lang ang nakakaramdamn ng pagbilis ng t***k ng aking puso. Gusto ko ay pati siya ay hindi alam ang isasagot sa akin. I want a fair and square fight.

"Say that again kapag hindi na namumula ang pisgni mo," sagot naman niya sa akin with a cocky smile on his face.

Ngunit agad namang nawala ang ngiti sa kanyang labi noong umandar ang viking. Looks like you don't have to act scared Daxon. It seems like you are really scared right now. Kaya naman bago pa tumaas ang part na kung saan kami naka upo ay hinawakan ko na kamay nito. Napalingon pa ito sa akin ngunit nginitian ko lang siya at tumango.

Ilang minuto pa ang lumipas ay puro sigawan na na ng mga nakasakay dito sa vikings ang naririnig ko. Naramdaman ko naman na humihigpit ang pagkakahawak ni Daxon ngayon sa kamay ko. He's holding like he's about to fall from a high building.

"That was fun," sambit ko naman noong makababa na kami sa vikings.

"It was fun but ayaw ko ng umulit," sagot naman nito sa akin bago siya uminom sa bagong bili nitong tubig.

"Just say you are scared and go," pang-aasar ko sa kanya. Kaagad naman siyang tumingin sa akin ay umiling.

"Okay lang yan hindi naman kita i-jujudge," sambit ko muli habang nakangiti sa kanya. Inilibot ko naman ang paningin ko sa buong peryahan naghahanap ng pwede pa naming sakyan.

"Hindi naman kasi ako natatakot anong pinagsasabi mo," pagdedeny naman nito sa akin.

"Lokohin mo pa sarili mo Daxon. Try natin yun oh," sambit ko naman sa kanya at itinuor ko ang isang ride.

"You want to ride the octopus?" tanong nito sa akin at napansin ko ang paglunok nito.

The sight of Daxon's being scared again amused me kaya naman tumango ako sa kanya. Hinila ko siya sa hindi gaano'ng kahaba na pila sa octopus . Kapansin pansin naman ang takot sa mata nito ngunit sinusubukan niya magmukhang matapang. Kaya naman mas lalo akong natatawa ngayon dahil for sure maya maya lang ay sobrang takot na nito.

"Pwede ka pa namang umatras kung aaminim mong takot ka," bulong ko kay Daxon noong makasakaya na kami.

Dalawang pares palang kami na nakasakay ngayon dito. Naghihintay pa kami ng tatlo bago magsimula ang rides. Mayroon kasing limang galamay nitong ride. They said na it should be eight kaya lang parang hindi ata kaya nito ang bigat kay binawasan nila ito.

"Can you just shut up?" asar na sagot nito sa akin at halatang halata ang takot sa mukah nito ngayon.

"It's okay da-"

Hindi ko naman natapos ang sasabihin ko dahil bigla ng umandar. Mabilis naman akong humawak sa handle. Si Daxon naman ay biglang pumikit ng mariin at mabilis itong humawak sa braso ko.

"Pababain mo na ako!!" narinig kong sigaw ni Daxon.

"I thought you are not scared?" natatawang sambit ko habang tinitignan ko siya ngayon.

"Nooo!!!" sigaw nito muli na sumabay pa sa sigaw nga ilang nakasakay dito.

"Daxon are you that scared?" tanong ko sa kanya ngunit hindi niya ako narinig dahil sigaw parin ito ng sigaw.

Hanggang sa matapos ang ride ay sigaw lang ng sigaw si Daxon. I feel like mawawalan ito ng boses mamaya or bukas ng umaga. Pagbaba ko naman ay tumatawa ako while Daxon is trying to clear his throat after shouting the whole ride.

"We are not gonna ride any extreme ride anymore," sambit naman ni Daxon noong maka recover na ito mula sa pagsigaw sigaw niya.

"What? Gusto ko pang i-try yun oh," ani ko at itinuro ko ang drop tower. Kaagad naman napalingon si Daxon sa tinuturo kong rides.

"Oh hell no. No! No, we are not riding that Alisa," ani nito habang umiiling ito ng paulit ulit.

Natawa naman ako sa reaksyon niya ngayon. And here I thought he's not scared. Kanina tinatanggi pa niya pero after naming sumakay ng octopus ay umamin na siya na takot.

"You are crazy Alisa," ani naman nito dahil hanggang ngayon ay tumatawa padin ako.

"It's funny kaya kanina tinatanggi tanggi mo pa," sabi ko dito habang pininigilan ko ang sarili ko sa pagtawa.

"Wala ka bang gustong kainin?" pag-iiba ni Daxon sa usapan. Naglalakad na kami ngayon papunta sa part kung nasaan ang mga pagkain.

"I want to try that crepe and some of tha burger pizza," sagot ko sa kanya.

"Okay umupo kana lang diyan. Hintayin mo na lang ako," sambit ni Daxon at tinuro niya ang free table and chairs.

Umuwi naman ako dito at pinapanood ko siyang bumili ng pagkain namin. Habang hinihintay ko siya ay napansin ko naman na naglalakad sina Yuri palapit. Hindi ko alam kung nakita na niya ba ako oh hindi. Maybe she saw me dahil nakita ko itong biglang ngumiti.

"Alisa, you are here. Sino kasama mo?" tanong sa akin ni Alex noong makalapit na sila sa akin.

"I was with Daxon bumibili lang siya ng pagkain," sagot ko at itinuro ko si Daxon ngayon. Napalingon naman silang lahat sa tinuturo ko ngayon.

"Sasakay kami ng ferris wheel gusto niyo sumabay sa amin?" tanong naman ni Yuri sa akin.

"Sure! kain lang muna siguro kami," sagot ko naman sa kanya.

Nagkayayaan naman sila na bumili na rin muna ng pagkain para daw hindi lang kami ang kumakain. Pagdating naman ni Daxon ay nagsimula na kaming kumain. Nasabi ko na rin na sa kanya na sasakay kami na ferris wheel with Yuri and their friends.

Minutes after eating ay nakapila na kami ngayon para makasakay ng ferris wheel.

"Are you sure hindi ka natatakot diyan?" pangatlong besis ko na ata yang tinanong kay Daxon magmula kaninang pumila kami.

"Ferris wheel is not a extreme ride Alisa," sagot naman nito sa akin. Mukha naman siyang hindi takot ngayon. It's relief na hindi siya takot dahil sa mukhang halos lahat ng rides dito ay takot siya.

"Nagtatanong lang naman eh. Baka pala pati diyan sa ferris wheel takot ka," ani ko ulit sa kanya habang naka ngiti ng mapang-inis.

"Tigilan mo nga ako Alisa." Tumawa naman ako sa kanyang reaksyon ngayon.

Noong nakasakay na kami sa Ferris wheel ay nasa may bandang taas na kami at nakita ko ang ganda ng view. Kitang kita mula dito ang buong peryaha, ang ganda ng view mula dito. Walang sinabi ang city lights sa Manila dito. The lights here at the peryahan is so beautiful especially sa view mula dito sa taas ng ferris wheel.

"Alisa can I tell you something?" Napalingon naman ako kay Daxon and I saw him looking directly into my eyes.

"What? Takot ka no?" pang-aasar ko dito habang mahina akong tumatawa. At tinignan ko muli ang view ng peryahan mula sa dito sa taas.

Ang sabi nito kanina hindi siya takot pero heto siya ngayon sasabihin na takot siya. Pero kahit puro pang-aasar tungkol sa pagiging takot si Daxon sa mga rides ang ginawa ko ay nag-enjoy naman ako. Lalo na't isa ito sa mga gusto kong gawin, I feel really free right now.

"I like you."

It's like this night is one of my happiest day in-wait what? Napahinto ako sa pag-iisip ng kung ano ano noong marealize ko kung ano ang sinabi ni Daxon. Parang nagkabuhol buhol ang mga thoughts nasa aking isipan.

Hindi ko alam ang sa sabibin ko kay Daxon ngayon. Nararamdaman ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko ngayon. Kaya naman sa buong ride naman ni ferris wheel ay tahimik lang ako.

~~