Tahimik.
Iyon ang unang bagay na bumalot kay Selena paglapas niya ng elevator.
Tahimik ang hallway, tahimik ang paligid — pero hindi ang isip niya.
Sa bawat hakbang, parang naririnig niya pa rin ang boses ni Damien:
“I want what was taken from me… ikaw.”
Napahinto siya.
Pumikit, pilit na itinataboy ang bigat na kanina pa bumabagsak sa dibdib niya.
Hindi ka pwedeng manghina ngayon, Selena. Hindi na ngayon.
Flashback
“Hindi siya bagay sayo,” sabi ng ina ni Damien noon, may halong awa at pagmamataas.
“Kung gusto mong mabuhay sa mundo namin, bitawan mo na siya.”
Selena was barely twenty-two then — young, driven, and stupidly in love.
“Pero mahal ko siya, Ma’am. Hindi ko po siya sinusubukan agawan ng pangalan. Gusto ko lang siyang mahalin.”
“Love doesn’t feed your place here, hija.
