ILANG linggo na ang lumipas at nanatili pa rin akong takot kahit na panay ang reassure sa ‘kin ni Kaijin na magiging okay lang ang lahat. Sinong hindi babangungutin gabi-gabi kung ilang linggo lang ang pagitan ng bawat atake ng kung sino man na iyon sa iyo!?
Matapos ang nangyari na iyon sa roofdeck restaurant ay nasundan pa ng isa pang parehong insidente isang linggo pa lang ang pagitan. Malinaw pa sa memorya ko kung paano naging bangungot ang aya ni Kaijin papuntang Pangasinan na dapat ay bakasyon lang para mag-unwind.
“Pupunta tayo ng Pangasinan? Ngayon?” Sinipat ko ang suot kong relo at halos alas singko pa lang yata ng madaling araw.
“Yup. Doon mo na ituloy ang tulog mo.” Natatawang tugon ni Kaijin habang binubuhay ang makina ng sasakyan. “I’m sorry for waking you up this early.”
B
