CHAPTER 48
HANGGANG sa mabalik kami sa pwesto namin kanina kung saan kami nakaupo ay pinag-iinitan pa rin ako ng mga pisngi. Hindi ko na mabilang sa mga daliri ko kung ilang beses niyang sinasabi ang mga bagay na ganoon sa ‘kin pero hindi pa rin nagbabago ang pakiramdam ko sa tuwing ganoon.
Nang matapos ang programme ay hindi ko na nagawa pang imikin si Kaijin, naging abala na rin naman ito nang lapitan siya ng mga kaibigan ni Tito Kael. Sila Tito Theodore at Tito Pierce.
“Pinagdadamot niya ‘ko sa ibang lalaki na parang gusto niyang kaniya lang ako. Anong ibig sabihin no’n?” Mahinang sambit ko sa kawalan habang matalim ang titig kay Kaijin na malayo naman ang kinaroroonan sa ‘kin.
Napangiwi ako at nagpasyang magtungo na lang sa table ng mga inumin at pagkain saka kumuha ng isang baso n
