HALIYAH ISABELLE'S POV
Mabigat ang talukap ng mga mata ko nang unti-unti akong magising. at dahan-dahan akong napakunot ang noo habang pilit binubuksan ang mga mata ko.
At nang tuluyan akong magising... ay napahinto ako.
Hindi pamilyar ang kisame.
Hindi pamilyar ang paligid.
Napabalikwas ako ng bangon, bahagyang naguguluhan habang pinagmamasdan ang silid na kinaroroonan ko.
Malambot ang kama.
Sobrang lambot.
Para bang lulubog ka sa bawat galaw mo.
Napatingin ako sa kumot na nakabalot sa katawan ko, at saka ko napagtanto na wala na pala ako sa loob ng eroplano.
“Nasaan ako…?” mahina kong bulong sa sarili.
Dahan-dahan akong bumaba mula sa kama, ramdam ang malamig na sahig sa ilalim ng aking mga paa.
At saka ako nagsimulang maglakad.
Mabagal.
Maingat.
Habang sinusuri ang bawat
