Il Padre Dei Bambini

CHAPTER 3

NATASHA'S POV

Kinabukasan, ay maaga akong nagising dahil sa alarm. Tinignan ko ang oras kung anong oras na, pagtingin ko ay 7:10 na ng umaga. Kaya't tinignan ko ang cellphone ko kung nag-message ba sa akin ang secretary ko. Pagtingin ko ay mayroon ng isang message na nagmula sa kaniya, kaya't tinignan ko ito.

Recieves Message From:

*Secretary Kim*

Tuesday 7:05 A.M.

[Good Morning, Ma'am. Your flight will be at 9:45 A.M. And your flight number is PR4773.]

Send Message To:

*Secretary Kim*

Tuesday 7:15 A.M.

[Good Morning too, Secretary kim. Thanks to you.]

Pagkatapos kong mag-reply sa text ni Secretary kim, ay nagayos na ako ng susuotin ng mga bata. Pagkatapos kong mag-ayos ay lumabas na ako ng kwarto at dumiretso sa kwarto ng mga anak ko, upang gisingin sila dahil baka ma-late pa kami sa flight namin.

Dahan-dahan akong pumasok sa kwarto nila, hindi ko na isinarado ang pintuan. Dumiretso ako sa kurtina nila upang hawiin, at para na rin makapasok ang liwanag sa loob ng kwarto nila.

At saka ako pumunta sa kani-kanilang higaan upang gisingin na. Una kong ginising si Jayden.

"Baby, Wake up," at kiniss siya sa nuo. Kaya't dahan-dahan s'yang nagmulat ng mata, pipikit-pikit pa siya noong nagmulat ng mata dahil inaa-adjust niya ang sinag na tumatama sa mata niya.

"Hmm. Good morning, Mommy," nakangiti n'yang bati at hinalikan ako sa pisngi.

"Good morning too, baby. Go bangon na, baka ma-late tayo sa flight natin papuntang pilipinas," at tinulungan ko siyang bumangon at bumaba ng kama. Kaya't nalalaki ang mga mata niya akong nilingon.

"Really, Mommy? Makikita na po ba namin si Daddy, Mommy?" excited niyang sabi. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang sinabi niya 'yon.

"Y-yes, Son. Kaya gisingin mo na ang mga kapatid mo," medyo nautal kong sagot sa kan'ya at ngumiti ng bahagya. Kaagad s'yang pumunta sa mga kapatid niya at ginising.

"Hey, wake up! Josh! Joaquin! Johan! Wake up! Pupunta tayong philippines sabi ni mommy! Makikita na natin si daddy!" Excited n'yang sabi haban ginigising niya ang kan'yang mga kapatid.

Agad namang nagising ang mga kapatid niya at nagsitalon sa mga kama nila. Hindi pa din ako napapansin ng tatlo nang gumising sila kaya pinatigil ko na sila sa pag tatalon dahil baka mahulog sila sa kama.

"Ok, stop that son's. Good morning, son's," nakangiti kong bati at lumapit sa kanila, isa-isa silang hinalikan sa mga noo nila. At ibinaba sa mga kama nila, dahil baka mapano sila kung nando'n pa rin sila nakatayo at gumagalaw sa kama.

"Good morning, Mommy!"

"Good morning, Mom!"

" Good morning, Mimi!"

"Good morning, Momma!"

Sabay-sabay rin nila ako binati at hinalikan ang pisngi ko.

"Go to the bathroom now, and take a bath. Brush you're teeth, dahil baka mabaho na ang hininga nyo," pang-aasar ko sa kanila. Agad silang naglakad upang magtungo sa C.R.

Habang naliligo sila, ay inihanda ko na ang mga susuotin nilang damit. At isa-isang inilapag sa mga higaan nila.

Pagtapos nilang maligo ay nagtawag na ako ng isang yaya upang asikasuhin muna nila.

"Yaya, Pakiayusan muna sila. Pakitignan na din dahil baka kung ano pang gawin nila. Pagkatapos nilang magbihis ay papuntahin muna sila sa Dining Area. Maliligo muna ako, baka malate pa kami sa flight namin," tinanguhan niya lang ako. Dumiretso muna ako sa banyo nila upang tignan ang kanilang kalagayan, nang matapos kong tignan sila ay saka ako dumiretso sa kwarto ko para na din maligo at sabay-sabay kaming mag-agahan.

Pagkatapos kong maligo ay nag bihis na ako at naglagay ng kaunting make-up. Dahil ayokong mag mukhang clown, baka matakot pa sa akin ang mga anak ko.

Bumaba na din ako pagkatapos ng ginagawa ko at pumunta na ako sa Dining Area para makakain na ang mga bata. Mabuti na lang at na sa kotse na ang mga maleta namin.

"Ok son's, We should eat na dahil baka malate tayo sa flight natin," nakangiti kong bati sa kanila.

They just nood they're head at me. At nagsimula ng kumain, pero nagtawag muna ako ng yaya na nasa gilid namin para timplahan sila ng kanilang gatas.

"Yaya, bring some milk for the kids," utos ko na agad niya namang tinalima.

Pagkalagay niya ay agad naman itong ininom ng mga bata nang matapos na silang kumain. Agad kaming dumiretso sa kotse para magpahatid sa airport dahil 8:50 A.M. na. Nang makarating kami ng airport ay ipinadala ko na lang sa driver ang mga gamit namin sa loob.

Pagkaupo pa lang namin sa upuan ay nagpaalam sa akin si Jayden na mag si-C.R. daw siya kaya akmang tatayo na ako ng pigilan nya ako.

"Mommy, I Can handle na po. Malapit lang po ang C.R." Medyo seryoso niyang sabi sa akin kaya pinayagan ko na.

"Ok! Just be careful and don't talk to stranger," paalala ko sa kaniya, he just nood at me. Bago magsimulang maglakad.

THIRD PERSON POV

Habang palabas na akong C.R. ay may nakabangga akong isang bata. Napaupo naman ito dahil sa lakas ng pagkaka bangga namin kaya't dali dali ko s'yang tinulungan. Ghad! Kawawa naman itech.

"Are you ok, baby boy?" nakangiti kong sagot at nag-pa-beautiful eyes dahil ang pogi niya. Ghad! bakit parang tumibok ng mabilis ang puso ko. 'Yung mata niya, 'yung mukha niya paranh ako no'ng bata pa ako, pero binaliwa ko na lang dahil baka nahihibang na ako. You know pogi kase nitong si baby boy.

"I'm ok, Mister. Next time be careful. Look where you are going," seryoso n'yang sabi habang tinititigan ang mukha ko. Ghad! I can't imagine that, this kid has something but i can't explain what it is.

"Ok, Ok. What's you name, baby boy? I'm Jarred," tanong ko sa kaniya.

"Jayden. That's my name. But my mommy said, don't talk to strangers but you've already said your name so you're not a stranger from now on," seryoso niya pa ding sabi. Hay nako! kung kilala ko lang itech ay baka kiniss ko na dahil ang pogi teh!

"Oh Is that so? Hmm. I have to go, my flight number is called. Until we meet again, baby boy." Nakangiti kong sabi at nagpaalam na, hindi ko na siya hinintay na mag-paalam sa akin dahil baka maiwan ako ng airplane na sasakyan ko.

Gusto ko pa sanang makausap sya dahil nakikita ko ang sarili ko sa kaniya. But I might miss my flight. I actually have my own airplane and private jet, but I just didn't use it because I prefer to take public transport.

NATASHA'S POV

Ang tagal naman ni Jayden. Akmang tatayo na sana ako nang makita ko s'yang naglalakad palapit dito gamit ang seryoso niyang mukha na ginagamit niya lang kapag marami tao. Pero kapag kami lang ang mga kasama niya ay 'di naman siya gan'yan, nagiging jolly siya kapag kami ng mga kapatid niya ang kasama nya.

"Why are you just back now, son?" takang tanong ko sa kaniya na agad niya namang sinagot.

"I just bumped into a guy, Mommy. He talked to me a bit." Sagot niya sa akin at saka lumapit sa mga kapatid niya, nagtaka 'man ay hindi ko na lamang siya tinanong.

Maya-maya pa ay tinawag na ang flight number namin, kaya tumayo na kami at kinuha ang mga gamit.

"Jayden, Johan. Hold on to my clothes. And you Josh Joaquin, hold on to your brothers in case you get lost," and then they just nood at me.

Nang makapasok kami sa loob ng airplane ay tabi-tabi kaming naupo sa VIP seats, Dahil mga mayayaman lang ang nakasakay sa aiplane na ito papuntang pilipinas. Kaunti lang naman ang mga tao kaya't hindi napuno ang mga upuan.

“Ladies and Gentlemen, my name is Jana T. Ezqueza together with Jona H. Vangelista, Ashira F. Mabini, and John B. Binas. Captain Juancito B. Ferdinand is in command assisting him is First Officer Zack V. Lopresa. Our flight to Philippines will take about 10 hour and 45 minutes.”

Nakikinig lang kami ng mga anak ko sa sinasabi ng Cabin Crew.

“In the meantime, please give your attention to the crew member Jona H. Vangelista and Ashira F. Mabini in front of you who will now demonstrate the use of the safety equipment on this aircraft.”

Binigyan pansin namin ito, tutok na tutok ang mga anak ko sa ginagawa ng dalawang Cabin Crew.

“First, fasten your SEATBELT like this and tighten it. To release it, lift this catch. Now the use of your LIFE VEST, your life vest is under your seat. To use it, slip the vest over your head and bring the waist strap around your waist, connect the clip and tighten the strap by pulling it outwards. To inflate your life vest, pull the red tabs firmly downwards. To inflate it further, blow into one of these mouth pieces. You should inflate your life vest only at the exit door. For attracting attention, you can use the whistle and the light. Please note that the life vests are meant for use in an emergency. Removing the life vest in any other circumstances can jeopardize the safety of passengers and is a criminal offense.”

“In the event of a sudden loss of cabin pressure, an OXYGEN MASK will automatically drop from the compartment above. Pull the mask down sharply to activate the flow of oxygen. Place the mask over your nose and mouth; place the elastic strap over your head and tighten it by pulling the end of strap. Remain calm and breathe normally. Your oxygen supply is now regulated and it is normal that the oxygen bag may not fully inflate. If you are travelling with a child, attend to yourself first then to the child.”

“Please note that there are six / eight emergency exits in this aircraft. These exits are the two doors at the front and at the rear and one / two on each side of the over wing windows. During evacuation, do not carry your hand luggage with you. If smoke is present, keep low and follow the floor lights to the nearest exit indicated by a light.”

“The SAFETY INFORMATION CARD in the seat pocket contains additional information, please read it carefully before take-off. The use of portable electronic device is not allowed during take-off and landing. Transmitting devices, such as personal hand phones, must be switched off and their use is prohibited at all times onboard the aircraft. It is an offense to smoke in the aircraft and smoking in the lavatory may set off the smoke alarm. Thank you for your attention.”

Pagkatapos magsalita ay maya-maya nagsalita ulit sila.

“Ladies and Gentlemen, we will be taking off shortly, so please straighten up your seatback; make sure your seatbelt is securely fastened; window shades fully opened; tray table stowed. Thank you.”

Sinunod namin ang sinabi nila. Nang makalipad na ay agad kong tinanong ang mga bata kung nagugutom na sila.

"Are you hungry already? I'll buy it if you're hungry," tanong ko sa kanila na agad naman akong tinanguhan. Buti na lang at 'di sila malilikot, dahil baka mahirapan ako.

"Ok, am I the one who chooses your food or is it you?"

"You, mommy," Sagot ni jayden sakin na agad namang tinanguhan ng mga kapatid nya.

Kaya nag order na ako ng mga pagkain para makakain na sila, nag order din ako ng gatas para sa kanila dahil baka inaantok pa sila. Para pagkatapos nilang uminom ng gatas ay makatulog agad sila. Mabuti nalang at nagiging bed ang seats namin, makakatulog sila ng maayos.

Paglipas ng ilang oras, ay nagsalita ang captain ng eroplanong sinasakyan namin hudyat na nandito na kami sa pilipinas.

“Good Morning, Ladies and Gentlemen. This is Captain Juancito B. Ferdinand together with First Officer Zack Lopresa. We will be taking off shortly, so please straighten up your seatback; make sure your seatbelt is securely fastened; window shades fully opened; tray table stowed. Thank you.”

"Again, Ladies and Gentlemen. We will be taking off shortly, so please straighten up your seatback; make sure your seatbelt is securely fastened; window shades full opened; tray table stowed. Thank you."

Ginising ko na agad ang mga bata para makapag ayos na sila.

To Be Continued....