Chapter 58
Samantha
Hindi ko lubos maisip na in two weeks hindi ko na makakasama at makikita si Bryan, sa tuwing naiisip ko ay hindi ko pa rin mapigilan maiyak dahil sa lungkot. Nasanay ako ng kasama siya ng halos limang taon, siya yung taong tumayong sandalan, panyo, balikat sa tuwing umiiyak at malungkot ako, siya rin yung nag-silbing parang kuya ko na galit na galit at sisigawan ako sa harap ng maraming tao kapag may maling nagawa ako, siya rin yung taong nagagalit na nagco-commute ako kapag naka-mini skirt ako. Marami kami bagay na ginagawa tuwing mag-kasama. Palagi niya ako sinasamahan kapag niyayaya ko siya bumalik sa camous noong mga panahon na namimiss ko si Cedrick talaga, palagi kami namamasyal sa bay o parke kapag may free time kaming dalawa, siya rin ang kasa-kasama kong tuma
