Veinte Nueve

1204 Words

    HINDI ko alam kung matutunawan ba ‘ko dahil sa tensiyon. Kahit masasarap at marami ang pagkain ay kinakabahan pa rin ako sa maaring kahinatnat ng pagsama ko roon. I could feel the tension start to build up when we finished eating.   “Ma, Pa, may sasabihin po sana ‘ko,” panimula ni Kiko nang matapos nang mag-almusal kaming apat. I felt awkward dahil feeling ko I’m invading their privacy ngunit tumingin sa’kin si Kiko na para bang naghahanap ng suporta. Tumango ako at nagthumbs-up sign. Gusto kong malaman niyang okay lang ang magiging resulta kahit na hidi naman talaga namin sigurado.   “Sa may study tayo. Let’s have tea or coffee. Luke, ikaw, kape ba o tea?”   “Okay na po ako, Tita. Thanks po.”   Napangiti ako dahil inacknowledge ng Mama ni Kiko na kasama ako sa magiging u

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD