Veinte Quatro

1993 Words

    “Are you okay?” Nahinto ako sa pagmumuni-muni. Noon ko napansin na nasa harapan na namin ang tatlong kape na inorder ni Stacey Mae. Sa inuupuan naming couch sa may dulo ng cafe. I must have spaced out.   “I don’t know,” matapat kong sagot.   “Nakabalik na ‘ko galing sa pagkuha ng kape, nakatulala ka pa rin. You didn’t even acknowledge that I said sorry.”   “Ha?”   Nagpalinga-linga siya at saka inilapit ang mukha sa’kin. Instinct ko na yatang lumayo at umiwas sa kanya dahil ganoon ang nangyari.   “I had therapy when I went to the US. I wasn’t well that time. I’m sorry for whatever, Luke. Ito lang talaga ang gusto kong sabihin. I don’t want to talk about this as much as you do.”   Napatitig ako sa mukha niya. I tried to figure out if she was telling the truth or it was

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD