“Are you okay?” Nahinto ako sa pagmumuni-muni. Noon ko napansin na nasa harapan na namin ang tatlong kape na inorder ni Stacey Mae. Sa inuupuan naming couch sa may dulo ng cafe. I must have spaced out. “I don’t know,” matapat kong sagot. “Nakabalik na ‘ko galing sa pagkuha ng kape, nakatulala ka pa rin. You didn’t even acknowledge that I said sorry.” “Ha?” Nagpalinga-linga siya at saka inilapit ang mukha sa’kin. Instinct ko na yatang lumayo at umiwas sa kanya dahil ganoon ang nangyari. “I had therapy when I went to the US. I wasn’t well that time. I’m sorry for whatever, Luke. Ito lang talaga ang gusto kong sabihin. I don’t want to talk about this as much as you do.” Napatitig ako sa mukha niya. I tried to figure out if she was telling the truth or it was

