CAROLINE POINT OF VIEW
Sa mga araw na nasa mansyon ako, parang naging playground ng siraulo kong buhay ang bawat sulok ng lugar na ito. Isang araw, habang naglilinis ako ng chandelier sa sala—na parang hindi naman talaga lilinisin dahil wala namang nakakapansin sa alikabok sa taas—pumasok si Owen, bitbit ang tray ng kape at isang kakaibang aura.
"Caroline," bungad niya habang naglalakad papunta sa sofa. "May oras ka ba? Kailangan natin mag-usap."
Tumingin ako sa kanya mula sa hagdan na inaakyat ko. "Kapag ba sinabi kong wala, titigil ka?"
Ngumisi siya nang bahagya. "Hindi."
Bumuntong-hininga ako at bumaba ng hagdan. "Fine. Ano na naman 'yan, Owen? Nagkakalat ka na naman ba ng tsismis tungkol sa akin kay Lysander?"
Umupo siya sa sofa at tinabihan ko siya, hawak-hawak ang basahan na p
