OWEN POINT OF VIEW
Ang araw ay isa na namang ordinaryong araw sa mansion, pero hindi ko alam kung bakit parang ang bigat ng hangin. Sa bawat galaw ko, parang may gustong kumawala sa dibdib ko, pero hindi ko alam kung ano iyon. Habang naglalakad ako papunta sa kusina, narinig ko ang pamilyar na boses ni Coraline na tila nakikipagtalo na naman sa isa sa mga staff.
“I told you, hindi ito ang tamang paraan ng paglinis ng silverware! You have to polish it like this,” sabi niya, habang ginagabayan ang isang maid. Tila may halong inis at saya ang boses niya, pero doon ko napansin ang kakaibang sigla niya na bihira kong makita sa ibang tao.
“Coraline,” tawag ko, nilingon niya ako agad at ngumiti.
“Oh, hey, Owen! What’s up?” sagot niya, sabay lapit sa akin na may hawak pang basahan.
“I was ju
