TATLO
1109 Words
Maya-maya ay nag-paalam na ang mag-asawang Gonzaga dahil kailangan na nilang umuwi
'Ate uuna na kami, at baga gabihin kami sa daan' pag-papaalam ni Shara
'Bat parang ang aga nyo atang umalis, ba't hindi pa kayo dito matulog?' Pag-tatanong ni Sharon
'Ate, eh kasi uuwi na maya-maya si Cassandra eh walang tao sa bahay saka ito ay nakakandado, naiwan pa naman nya ang susi nya' sagot nito sa kanyang ate
'Ahh ganun ba, kung ganoon ay mauna na nga kayo at baka mapano pa si Cassandra' bilin nito rito
'Salamat Ate sa pagkain una na kami, Paalam' pag-papaalam nito sa mga ito
'Walang anuman mag-ingat kayo, Paalam' pag-papaalam nito sa mag-asawa
'Ingat po sa byahe Tito at Tita' pag-papaalam ng mga pamangkin
Habang umaalis ang mga ito ay mayroong matatamis na ngiti sa kanyang mga magulang at kanyang Tito at Tita, sa kay tagal na panahon nilang muling pagkikita ay hindi maikakaila sa kanilang mga mukha na muli silang nagkita, sa sandaling panahon na sila'y nagkausal at nagkita nagpapasalamat ako sa diyos na muli kong nakita ang napakasayang mukha ng aking pinakamamahal na ina
Nakalayo na nga sina Tita dahil hindi nanamin matanaw ang kanilang sasakyan
"Sa uulitin Tita mag-iingat kayo"
"Tila ba tuwing may pumapasok sa aming tahanan ay tila ba parang ayoko na silang umalis, dahil parang masasanay ka na nandyan sila tapos mawawala uli, bakit nga ba may mga bagay na kailangang umalis at mawala?" Tanong ko sa aking sarili
"Siguro nga kasi lahat naman ng bagay at may katapusan" dagdag na sambit ko sa aking isipan
-April 2, 1960
Sabado
5:30 am
Wala akong magawa dahil nakaluto nanaman ako at nagawa ko na lahat ng gawaing bahay ngunit tulog parin ang aking mga kapatid kaya naisipan ko na ihanda na ang aking mga gagamitin at dadalhin
'Ang aga mo naman ata maggayak Ate' sabi ni Arwen
'Ah, gising ka na pala Arwen, kumain ka na nakahanda na sa lamesa ang makakain at saka maaga rin pala umalis sina mama at papa' wika ni Chloe kay Arwen
'Ate excited ka ba ba umalis?' Tanong nito
Kay Chloe
'Hindi naman sa ganun wala na kasi akong magawa, eh si Kenneth ba't di pa gising?' Pag-sagot at Pagtatanong nito
'Alam mo naman yun ate tulog mantika'
Paghahambing ni Arwen dito
'Oh sige maggagayak pa ako, basta kumain ka na dyan' wika ni Chloe sa kanyang kapatid
'Sige po Ate, eh Ate kailan nga ba ang alis mo?' Pag-sagot at Pagtatanong rin nito
'Sa isang linggo susunduin na ako nina Tita dito, kaya sulitin na natin ang mga araw at matagal-tagal din bago uli tayo magkita' malungkot na pagkakasabi nito kay Arwen
'Mamimiss kita Ate' malungkot na pagbaybay nito
'Jusko arwen di pa manlang ako naalis, pero mamimiss rin kita at lahat kayo syempre, pag nakaalis na ako pagbutihan mo lagi ang pag-aaral hah' bilin ng kanyang ate sa kanya
'Opo Ate HAHAHA' masayang Pag-sagot nito
'oh, sya pagkatapos mong kumain ligpitan mo yang pinagkainan mo' pag-uutos nito sa kapatid
'Opo' sagot nito
Nagulat ako ng may nakita akong lalaking nakatayo sa harapan ko.......
.......
Pagkakita ko sa kanyang mukha ay kapatid ko lamang pala ito na si Kenneth
'Jusko bata ka ginugulat mo naman ako' pagkagulat ni Chloe sa kanyang nakita
'tingan mo nga yang mata mo, napakapula, kulang nalang maging parang isdang di sariwa yang mata mo' dagdag nito
'maghilamos ka na nga' utos ni Chloe rito
'Opo, ate maghihilamos na, umagang umaga naggagalit ka kaagad' sagot na pabalang ni Kenneth
'Panong di ako magagalit eh akala mo señotito ka, este señorito' sambit nitong mapapaghalataang galit
'HAHAHAHAHAHA, yan ate sa galit mo namamali ka na sa pag-sasalita' pang-iinsulto ni Ken
'Nakakatawa yun ha, ha, hindi ka señorito tandaan mo yan, alam mo ba kung saan ka nakatira? Kaya sa susunod gumising ka naman ng maaga' nagagalit na wika ni Chloe
'Opo, Ate' Pag-sagot ni Kenneth
'Kaya ka napaka dambuhala, napakatangkad mo na, pano, wala kang ibang ginawa kundi matulog' pangungutya nito habang pinapagalitan si Kenneth
"Inggit ka lang kasi mas matangkad ako sayo, palibhasa ang liit liit nya" bulong ni Kenneth
'Hoy Kenneth! Akala mo ba hindi ko yun narinig, ganyan ka na ba mang bastos, baka nakakalimutan mo ate mo ko, at saka matangkad rin naman ako ahhh, mas matangkad ka nga lang' lalong nagalit ito sa sinabi ng kanyang nakababatang kapatid
'Kahit na Ate, atleast inamin mo na mas matangkad pa rin ako sayo' pang-aasar parin nito sa kanyang Ate
'Ganyan ba ang tinuro namin sayo Kenneth? Ang pagiging walang modo?!' Sigaw nito sa nakababatang kapatid
'Kahit naman mahirap tayo, nakakakain naman tayo araw-araw tapos ganyan pa ang itatrato mo sa nakakatanda sayo' pinapagalitan ni Chloe ang nakababata sa kanya
'Sorry po Ate, uulitin ko ulit' pagpapatawad nito na nang-aasar parin
'Hay naku, bata ka talaga napakasutil mo' bigkas nito
'Mana sayo Ate, syempre Ate kita, Ate Chloe, HAHAHAHAHA' pang-aasar nanaman nito sa kanyang Ate
'Kumain ka na ngalang Kenneth at baka maitali ko na iyang dila mo ng hindi ka na makapag salita bata ka' bigkas nito kay Kenneth habang umirap ang mga mata nya sa batang iyon
'Kakain na po Ate, kahit yung height ko nas mukang pang kuya' pabulong na wika nito
'Bata ka akala mo ba hindi ko naririnig yang pabulong-bulong mo dyan' sambit ni Chloe kay Kenneth
'At saka kagit naman mas matangkad ka sa amin, eh yang ugali mo naman pang limang taong gulang lamang' dagdag ni Chloe
'Kakain ka o papatayin na kitang bata ka?' Galit na patanong nito kay Kenneth
'Sorry po Ate, kakain na po' sambit nito na tila nagtanda na
'Naku, Ate ano pa nga bang bago sa batang yan, eh palagi namang ganyan yan' pag-sabat ni Arwen sa usapan
'Sabagay, may punto ka naman don' sagot ni Chloe kay Arwen
'At saka kahit naman magbago yang si Kenneth ay magmumukha pa rin naman syang luma' dagdag ni Chloe
'Tingnan mo tong sina Ate pag wala sina Mama at Papa lagi akong pinagtutulungan' wika nito na tila ba nagtatampo
'Tapos pag ginantihan ko naman sila, sasabihin nila wala akong galang sa kanila' dagdag ni Kenneth
'Lagi nyo nalang akong pinagsisihan' dagdag na wika ni Kenneth sa mga ate nya
'HAHAHAHAAHHAHAHAHAAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHHA'
Ang pag-tawa ng malakas ng parehong Ate nya
'Hindi ko alam kung maawa ako o matatawa sa iyo bata ka' wika ni Chloe kay Kenneth
"HAHAHAHAHAHAHAHHAHAH" patuloy na pag-tawa nina Chloe at Arwen
"Nakakainis talaga kayo" wika ng galit at pagtatampo ni Ken
"Buhay nga naman, ilang araw nalang at maiiwan ko na ang mga kapatid ko, tuwing nakikita ko ang dalawang ito ay tila ba pinipigilan akong umalis sa bahay na ito, na pah umalis ba ako, ay magiging masaya parin ba ang mga ito, kagit wala na ako, sana nga, hindi sana, oo, magiging masaya sila kahit wala ako sa tabi nila"
*
Please continue reading
Thank you very much
Please share the story also
Don't forget to follow me and leave a comment
-Riese_C
- Writer
