WALO
1427 Words
Tristan's POV
"Tol, asan nga pala ang classroom natin?" Pagtatanong ni Levin kay Tristan
"Bakit ako ang tinatanong mo?" Pag-sagot nito ng patanong din ni Tristan
Kinitusan nito si Tristan"Tanga ka ba!" Sigaw ni Levin
"Ano magtatanungan ba tayo dito, eh ikaw ang tumingin sa listahan" dagdag ni Levin
"Ay, oo nga pala" wika ni Tristan ng naalala na nito
Tumingin ito sa langit "Sa pagkakatanda ko, Room 32 tayo"
"Sigurado ka na ba dyan Tristan, baka naman pinaglololoko mo kami, tarantado ka pa naman" pagtatanong nito ng pabiro
"Sigurado ako noh, mapanghusga ka talaga" Pag-sagot sagot nito kay Levin
"Diba nga David" dagdag ng salitain nito kay David
Kumunot ang noo nito"Aba malay ko sa inyo, basta hanapin na lang kaagad natin ang ating silid" sambit nito sa dalawang kumag
"Mas mabuti pa nga" bigkas ni Levin
Pumagitna ito at inakbayan ang dalawa "Oh di hanapin na natin at baka mahuli pa tayo" wika ni Tristan sa mga ito
Naglakad na nga ang mga ito papunta sa kanilang kinauukulang silid.....
Matapos ang mga sandaling oras ng paglalakad ay natagpuan na nga nila ang "Room 32"
Tumingin ito kay Tristan "Ito na yun diba?" Pagtatanong rito
Tiningnan din nito si Levin sa kanyang mga mata "Sa tingin ko ito na nga" tugon nito
"Imbis na magdaldalan kayo dyan ay bakit hindi pa tayo pumasok kung ito na nga ang ating silid" wika ni David sa dalawa at tinulak papasok ang mga ito
Ngunit pagkapasok nila ay hindi sila makapaniwala sa kanilang makita, para bang hindi ito isang katotohan. Ang mga mukha ng tatlong ito ay tila ba nakakita ng multo, parang gulat na gulat ang mga ito
"Himala may kaklase tayong lalaki" wika ng isa sa mga babaeng estudyante dito habang pinagtitiniginan sila ng lahat ng babae na nasa loob ng silid
Hinila ni Levin ang dalawa upang tumalikod at tanungin ito "Potangina, tama ba ang napasukan natin?" Pagtataka ng mga ito
Lumabas si Tristan upang tingnan ang numero ng silid na kanilang pinasukan upang makasigurado. Nang tingnan naman nya ito ay tama naman na Room 32
"Tama naman na room 32" wika nito sa dalawa
"Eh bakit puro babae ang nasa loob dito?" Panghihingi ng opinyon ni Levin
"Kasi hindi sila lalaki" pamimilosopo ni David
Pagtingin nito ng masama "Gago ka talaga" pagmumura nito kay David
Dahil nga sa pagtataka ng tatlo ay naisipang magtanong ni Levin sa mga babaeng nasa kwartong ito
"Miss, para saang course ang silid na ito?" Pagtatanong ni David sa isang babae
"Maski ako nagtataka kung bakit naritito ang mga lalaking kagaya nyo, pero ang building na ito ay para sa mga kumuhuha lamang ng Education" mataray na pagsagot nito kay David
"Miss, ilang building ba ang meron sa universidad na ito?" Dagdag a tanong nito sa babaeng nakausap nya kanina
Umirap "May pitong building dito kaya wag ka nang magtaka na maraming Room 32 sa paaralang ito" sagot nito
"Saka kung naliligaw kayo try nyo kayang magtanong sa guard o kaya sa mga guro na nagtuturo dito, kesa naman na pinapahiya nyo yung sarili nyo kakapasok sa ibat-ibang silid" Pag-sabat ng isa sa mga babae sa kwarto
Niyaya kaagad ni David ang dalawa upang lumabas at ipaalam na mali ang napasukan nilang kwarto
"Eh pano palang di tayo magtataka eh para sa Education ang building na ito" sambit nito sa dalawa
"Sabi sa inyo tama ako eh, mali nga lang ng building" pagbibiro ni Tristan
Tumingin ito ng masama rito "Humanda ka sa akin Tristan!" Sigaw ni Levin
Nagsimula na ngang habulin ni Levin si Tristan, tumakbo na nga palayo si Tristan at nakihabol na rin naman si David sa dalawa
Habang tumatakbo ay nakabunggo si Tristan ng isang guro
Yumuko ito "Patawad po Ma'am" pag-hingi ng tawad nito sa gurong nabunggo nya
"Sorry po, nagmamadali na po kasi ako at baka mahuli na po ako sa klase" pagpapaliwanag nito
"Ok lang Iho" wika ng gurong nabunngo nya
"Maam, pwede po bang magtanong ng direksyon?" Pagtatanong nito rito
Dumating na nga ang dalawang kaibigan ni Tristan ngunit hindi nagawang saktan ni Levin ito, sa kadahilanang nakita nya ito na may kinakausap na guro
"Pwede naman, saan ka ba dapat pumunta?" Pumayag ang guro sa hinihinging pabor ni Tristan
Napahawak ito sa kanyang batok "Naliligaw po kasi ako, hinahanap ko po sana kung nasaan ang building ng Tourism" Magalang na pagtatanong ni Tristang saguro
Tumuro ito "Kasunod lang nito ang building ng Tourism Iho" sagot nito ng walang pagaalinlangan
"Maraming maraming salamat po" pagpapasalamat nito
"Naku bilisan mo na at baka mahuli ka na nga" pagmumungkahi ng kausap nitong titser at sabay na umalis
Nang nakalayo na ang gurong kinausap nito ay kaagad na bumalik si Tristan sa pagtakbo papunta sa sinsabing building
"Asan na si Tristan at yung kausap nya kaninang teacher?" Pagtatanong ni David kay Levin, habang nag-uusap ang dalawa ay hindi nila namalayan na nawala na pala si Tristan sa paniningin nila
"Nasan na nga iyon?" Pabalik na tanong ni Levin
Dahil nga wala na si Tristan ay tumakbo na sila paderetsiyo upang hanapin si Tristan
Di kinatagalan ay nakita na nga ng dalawa si Tristan, di kalayuan sa kanilang harapan. Binilisan lalo ng dalawa ang kanialng pagtakbo at nakita nga sila ni Tristan. Kaya binilisan rin lalo ni Tristan ang kanyang pagtakbo
Nagtakbuhan na nga ang tatlong ito at naghabulan patungo sa kinauukulang silid sa kabilang gusali ng biglang.............
.........
.........
May nabunggo akong babae.......
Dahil sa bilis ng aking pagtakbo ay hindi ko nakontrol ang sarili ko sa pagtakbo....
Natulak ko ang babaeng hindi ko inaasahan.....
Dahil sa pagkakatulak ay parehas kaming natumba at nakapatong ako ngayon sa kanya
Kaagad ako nitong itinulak papalayo sa kanya at tumayo kaagad ito
Tumaas ang isang kilay nito "Wala ka bang pakialam, ikaw na nga tong nakabungo at nakasakit, hindi ka manlang hihingi ng paumanhin!" Pagsigaw nito ng malakas sa akin
"Napakaganda nya, ang kanyang natural na ganda ay tila ba isang kayamanan sa aking mga mata, ang magaganda nyang buhok, ang malambot na kanyang labi, ang mayaman nyang dibdib at ang medyo matambok na mga pisnge"
Sa ganda nyang taglay ako ay natulala ngunit biglang......
Matapos ang insidente ay biglang dumating si Levin at David
"Humada ka sa akin!" Sigaw nito
"Hoy, halika na" sigaw ng isa pa sa mga ito
Ang boses nilang dalawa ay parang naging walang epekto sa akin at kinausap ko ang babaeng hindi ko kilala pero may angking ganda
"Ikaw tong paharang-harang sa daan tapos ako pa sisisihin mo!" Dahil sa ganda nyang nakakabighani ay hindi maiwasang maging kalmado kaya habang sumisigaw ay hindi ako tumingin sa babaeng ito
"Hoy gagong walang pakundangan, hindi pa tayo tapos, kilalanin mo muna ang may-ari ng paaralang ito, Walang modo!!!" Pabalik na pasigaw nitong napakagandang babae sa akin
Ako ay nagkunwaring hindi ko sya narinig at bumalik sa pagtakbo
.........
Dahil sa kalutangan sa kakaisip sa mukha ng babaeng iyon ay di ko namamalayan na ilang silid na ang aking nalagpasan sa patuloy na pagtakbo
Buti na lamang ay tinawag ako ng mga ito. Kung hindi ay baka tumatakbo pa rin ako hanggang sa ngayon
Nang makapasok kami sa tamang silid ay tila naguumpisa na nga ang klase.....
Pero kaagad akong natuwa sa aking namasdan
Talagang tuwang tuwa ako at hindi ko makaila sa itsura ng aking mukha
Ito ay ang babaeng nabunggo ko kanina at sa tingin ko na nga ata sya. Pero sa mga tingin nito sa akin ay tila galit pa rin sya, nakalimutan ko ba naman kasing humingi ng tawad kanina pano wala na kong inisip kundi ang nakapagandang mukha
Kaagad na bumungad sa amin ay ang sermon ng aming guro pero parang di ko ito alintana at tila ba wala itong naging apekto. Wala pa rin ako sa aking sariling katinuan
Nang natapos ang sermon ay kaagad ako lumapit sa babaeng ito at di kinatagalan ay nakilala ko ang kanyang pangalan. Ang babaeng nagngangalang Chloe Castroverde. Ang babaeng nagpabilis ng tibog ng aking puso.
"Hindi sa pagiging cheesy pero Destiny na kaya ito? Kaklase ko pa sya. Kung sya na nga ang nakatadhana sa akin, maraming maraming salamat sa tadhana"
........
Natapos na nga ang aming klase at naglakas loob ako na yayain syang kumain kasabay ko at wala naman syang magagawa kung hindi sumang-ayon sa akin at napilit ko rin ito
"Sana naman ay pumunta sya, dahil kung hindi ay pupuntahan ko talaga sya" sambit ko sa aking sarili
Sa umagang ito ay tila hindi ko kayang kalimutan ang kanyang pagkatao
"Ang kanyang boses, ang kanyang itsura lalo na pag-nagagalit talagang napaka-maamo ang kanyang mukha kahit na ito ay nagagalit. Ang mukha nyang kay sarap titigan at ang kanyang mala rosas na amoy"
"Pero sana naman mawala na ang galit nito sa akin dahil walang segundong hindi ako tiningnan nito ng nanlilisik na maamo nyang mga mata" dagdag na wika ko sa aking sarili
*
Please follow and continue reading
Thank you very much
Please share the story also
Don't forget to follow me and leave a comment
- Writer
