Lumipas naman ang mga araw na sobrang saya nilang dalawa. Samantala, nakita ni Seiri ang kumare ng nanay Celia niya sa palengke nang samahan niya si Manang Lucia mamili. Nalaman niyang hindi siya tunay na anak ng mag asawa. Kaya umuwi siya sa Mansion. Hindi niya naman mapigilang maiyak. Naabutan naman siya ni Saint sa kuwarto na umiiyak.
"Bakit ka umiiyak, Seiri? Sinong nang away sayo?" nag aalalang tanong ni Saint.
"Nahahabag po ako sa sarili ko. Tapos naalala ko yung nangyari sa mga magulang ko." kuwento ni Seiri. Naupo naman si Saint sa tabi niya.
"Sige lang, makikinig ako." sabi niya.
Napahinga si Seiri nang malalim bago mag patuloy.
"Sa totoo niyan, nalaman ko na.. Hindi ko pala sila tunay na mga magulang. Naalala ko noon. Sobrang hirap ng buhay namin lalo pa at construction work
