Chapter 12

1217 Words

Izzy's POV Dumating na ang araw nang paglabas ko ng hospital, pero walang Kyler na bumisita kahit isang beses man lang. I feel very disappointed. Not only to him, but for myself as well. Hindi ko man lang siya makausap at magthank you. At hindi ko din maintindihan kung bakit hindi man lang siya bumisita o nagpakita man lang. Siya ang nagligtas sa akin at siya din mismo ang nagdala sa akin sa hospital. Pero bakit ni isang dalaw, eh, wala? Kahit dumaan man lang sana siya. I needed to thank him. I owe him my life. Kaso, sa ilang araw na nanatili ako sa hospital--- ni hindi man lang siya nagpakita o kahit anino man lang niya. Naguguluhan tuloy ako at hindi alam ang dapat na isipin. Did he regret saving me kaya hindi siya nagpakita? Nakakabaliw ang ganito. Hindi ko alam kung bakit. I wanted

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD