Kabanata 62

2735 Words

Hindi ko alam kung gaano kami katagal ni Mickey sa gilid ng kalsada. Natauhan na lamang ako noong inaalalayan na niya ako patungong sasakyan. It was even colder inside. Niyakap ko ang sarili. Umikot si Mickey at sumakay na rin. He noticed me shivering, then he lowered the temperature. Mariin ang mga tingin niya sa akin na hindi ko kayang isukli. I felt like I would burst from his silent stares. Hindi naman ito nagsalita pa at binuhay na ang makina. It was awkward. Traffic kasi gawa ng aksidente. Hindi man lang bukas ang radyo o kahit anong klaseng music. It was just me and Mickey. When I realized that he's in a vehicle, it alarmed me. Saan siya pupunta? Bakit siya nakasakay sa sasakyan? Iiwan na niya 'ko? So, I turned to him hastily. Nag-uunahan ang mga t***k ng puso ko ngunit kung ha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD