Captive of the Don

Chapter 12

A big painting of me when I was 12 years old is here in Kael's mansion. Sa palagay ko nasa orphanage pa ako nito. I was wearing a floral dress and smiling at the butterflies I saw. Na-aalala ko pa ang panahong iyon. Ipinasyal ako ni sister Milagros sa hardin ng orphanage.

Nasa hardin kami nyan ni sister habang pinagmamasdan ang maraming paro-paro sa mga bulaklak. Ngumiti ako habang nakatingala sa magandang paro-paro na lumilipad malapit sa akin. Sumariwa sakin ang magagandang ala-ala pero ang hindi ko maiintindihan bakit ganitong painting si Kael?

May autograph ito sa ibabang parte. Nakasulay dun

From: Bali

Bali? I've heard that word before. Sa bawat panaginip ko palagi kong naririnig ang salitang Bali. Kinapa ko ang aking mukha at nagulat sa nahawakan. My cheeks are wet.

"Bakit ako naiiyak?" Tanong ko sa sarili ko. Sumikip bigla ang dib dib ko. Parang may parte sakin na nawawala. Umupo ako sa isang sulok kung saan matanaw ko ang painting. Ang ganda ng painting. Napaka realistic.

Habang nakatulala ay bumigat ang mga talukap ko. Kaya pumikit nalang ako at natulog.

Nagising ako sa isang tapik sa pisngi. Bumungad sakin ang babae kanina.

"Eat your dinner. Draco is still in the living room talking to Kael" she said. Binalatan niya ang shrimp at inilagay sa pinggan ko. Nakatitig lang ako sa kaniya.

"Akala ko ba galit ka sakin?"

"Galit nga ako, pero kailangan kitang alagaan. Malalagot ako ni Kael kapag hindi kita pinakain" sagot niya.

"Ka-ano ano mo siya?"

"I'm his step sister." my eyes widened. What a small world.

"Why did Draco took me?" Seryoso kong tanong. Tumingin siya sakin bago ibinalik ang atensyon sa binabalatang pasayan.

"Because you're his medicine" I raise a brow. What does that even mean? Medicine? Hindi ako mapakali. Ang daming tanong na pumapasok sa utak ko.

"Anong ibig mong sabihin?" Nagtataka kong tanong. She didn't answer. She feed me with the shrimp she was holding to shut my mouth.

"You'll find out once you're with him" she answered in a simple way. Her tone of assurance made me hesitate to trust her. I knit my brows together and scanned her face as if searching for an answer. Should I really trust her? She seems very close to Draco. How can I be sure that she is trusted.

I opened my mouth to speak but words caught in my throat. My eyes darted away then back to her as if I am searching for reasons why I should be with him.

"I'm not sure if I can. I felt like any moment he will kill me" I finally whispered.

"I know, I've met you back when you're still in Draco's mansion and I haven't introduce myself" I smiled at her.

"Shermaine. Shermaine's my name" she introduced and stood up.

"I know you're scared of him but he bought you kaya wala kanang magagawa" she answered and walked away. Lumabas siya sa basement at naiwan ako doong nakatulala na naman.

I felt like I am having an amnesia. Those pictures Insaw at Draco's mansion. They are all familiar. Lahat sila parang nakita ko sa kung saan. I push myself to remember where I daw them. A flash of blood and a dead body came into my mind making my head hurt.

Nanghihina ako sa aking naa-alala. What the hell was that. Hinihingal ako habang iniinda ang matinding sakit ng ulo sinubukan kong tumayo para lumabas dahil kailangan ko ng tubig.

Pinihit ko ang pintuan pero lock parin ito. Pinihit ko ulit at nagulat ako nang bigla yung bumukas dahilan para matumba ako. May dumalo sakin pero masyado akong mahina para tingalain kung sino iyon.

"𝐻𝑢𝑦 𝐵𝑎𝑙𝑖, ℎ𝑖𝑛𝑡𝑎𝑦𝑖𝑛 𝑚𝑜𝑘𝑜!" 𝑆𝑖𝑔𝑎𝑤 𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒 ℎ𝑎𝑏𝑎𝑛𝑔 ℎ𝑖𝑛𝑎ℎ𝑎𝑏𝑜𝑙 𝑎𝑛𝑔 12 𝑦𝑒𝑎𝑟𝑠 𝑜𝑙𝑑 𝑛𝑎 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑙𝑎𝑘𝑖. 𝑁𝑎𝑝𝑎𝑘𝑎 𝑠𝑎𝑦𝑎 𝑛𝑔 𝑑𝑎𝑙𝑎𝑤𝑎 ℎ𝑎𝑏𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑔𝑙𝑎𝑙𝑎𝑟𝑜. 𝐻𝑎𝑛𝑔𝑔𝑎𝑛𝑔 𝑠𝑎 𝑚𝑎𝑙𝑎𝑘𝑎𝑠 𝑛𝑎 𝑝𝑢𝑡𝑜𝑘 𝑎𝑛𝑔 𝑢𝑚𝑎𝑎𝑙𝑖𝑛𝑔𝑎𝑤 𝑛𝑔𝑎𝑤 𝑠𝑎 𝑙𝑜𝑜𝑏 𝑛𝑔 𝑖𝑠𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑔𝑎𝑟𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑛𝑠𝑖𝑜𝑛.

𝑇𝑢𝑚𝑢𝑛𝑔𝑜 𝑎𝑛𝑔 𝑑𝑎𝑙𝑎𝑤𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑡𝑎 𝑠𝑎 𝑙𝑜𝑜𝑏 𝑎𝑡 𝑛𝑎𝑔𝑡𝑎𝑔𝑜. 𝐼𝑠𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑡𝑎𝑛𝑑𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑙𝑎𝑘𝑖 𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑔 𝑎𝑔𝑎𝑤 𝑏𝑢ℎ𝑎𝑦 ℎ𝑎𝑏𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑔 𝑖𝑠𝑎 𝑝𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒 𝑎𝑦 ℎ𝑢𝑚𝑎𝑛𝑑𝑢𝑠𝑎𝑦 𝑠𝑎 𝑠𝑎ℎ𝑖𝑔. 𝑇𝑢𝑚𝑖𝑛𝑔𝑖𝑛 𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑔 𝑎𝑎𝑔𝑎𝑤 𝑏𝑢ℎ𝑎𝑦 𝑛𝑎 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒 𝑠𝑎 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒.

"𝑌𝑠𝑎𝑏𝑒𝑙𝑙𝑖𝑎𝑛𝑛𝑒" 𝑛𝑎𝑛𝑔ℎ𝑖ℎ𝑖𝑛𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑎𝑤𝑎𝑔 𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒. 𝑈𝑚𝑖𝑦𝑎𝑘 𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑒 𝑛𝑎 𝑝𝑖𝑙𝑖𝑡 𝑝𝑖𝑛𝑎𝑝𝑎𝑡𝑎ℎ𝑎𝑛 𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑙𝑎𝑘𝑖

"𝑚𝑜𝑚𝑚𝑦" 𝑡ℎ𝑒 𝑔𝑖𝑟𝑙 𝑠𝑜𝑏𝑏𝑒𝑑 𝑞𝑢𝑖𝑒𝑡𝑙𝑦. 𝑇ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑙𝑙𝑒𝑟 𝑡ℎ𝑒𝑛 𝑠ℎ𝑜𝑜𝑡 𝑡ℎ𝑒 𝑤𝑜𝑚𝑎𝑛 𝑎𝑔𝑎𝑖𝑛 𝑡ℎ𝑟𝑒𝑒 𝑡𝑖𝑚𝑒𝑠 𝑖𝑛 𝑎 𝑟𝑜𝑤. 𝑀𝑎𝑠 𝑙𝑎𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑢𝑚𝑖𝑦𝑎𝑘 𝑎𝑛𝑔 𝑏𝑎𝑡𝑎

Napabalikwas ako ng bangon at hinahagod hagod ang sarili kong dibdib. Basang basa ako sa aking pawis. May mga luha sa aking mga mata na tumutulo mula sa pagtulog. What was that dream all about. Napaka labo ng mga mukha ng mga tao. Nakakatakot ang dugo, nakakatakot ang putok ng baril.

Umalis ako sa kama at nanginginig na lumakad sa counter ng kuwarto. Kumuha ako ng tubig sa pitsel at isinalin sa baso. Ang aking mga kamay ay nanginginig at halos walang lakas nang damputin ko ang baso. Kaya gumamit ako ng dalawang kamay para madampot ko ang baso. Habang umiinom ay panay naman ang panginginig ko.

Ang lakas ng kabog ng dib dib ko na halos hindi ako maka hinga. Ano bang nangyayari sakin? Bakit ako naging ganito? Saan ba talaga ako nanggaling?

"Having a hard time sleeping?" Napaigting ako sa lalaking biglang nagsasalita. Lumingon ako at nakahinga ng maluwag nang makitang si Kael iyon.

"Nightmares" simple kong sabi. I felt like the heavy beatings of my heart suddenly stopped. Upon seeing him beside me I felt at ease. I felt safe.

"Baka matunaw ako diyan sa mga titig mo" he playfully said. I chuckled and looked away.

Umupo siya sa gilid ng aking kama at mataman akong tinititigan. Nagatataka akong tinignan siya. He spread his arms for a hug. Niyakap ko naman siya. I can hear his fast heartbeat. Napangiti naman ako. He hugged me tight and I felt his lips touched my head. Alam ko, hindi na to normal na gawain ng magkakaibigan lang. I know Kael has feelings for me already. Hindi ako manhid, sadyang tinitimbang ko pa ang mga nararamdaman ko tungkol sa kaniya.

He gave me butterflies but he can't make my heart beat so loud. Kinikilig ako kapag pinakitaan niya ako ng acts of service pero hindi parin. Akala ko sa loob ng ilang buwan makakaramdam na ako ng kakaiba tungkol sa kaniya pero wala.

"Kung sasaktan ka ng kuya ko, babalik ka sakin. Bumalik ka sakin, at kung hindi ka niya ibibigay sakin. Itatago at itatakas kita" bulong niya at hinalikan muli ang ulo ko. Nagsimula na namang umulan ang utak ko ng maraming tanong.

Hindi ko alam ang tinutukoy niya, sinong kuya? Wala akong ibang alam kundi si Shermaine na step sister niya.

"Sino bang tinutukoy mong kuya ha?" Nagtataka kong tanong at kumalas sa yakap. Napakamot siya sa ulo at bumuntong hininga.

"Malalaman mo rin yan kalaunan" sabi niya na mas lalong nakakapag kunot ng noo ko. Ewan ko sa buhay kong ito. Parang habang tumatanda ako unti unting may nagbabago at may nabubunyag na mga katotohanan. May mga ala-alang pilit na bumabalik.

Sino ba ang tinutukoy niyang kuya? Sino ba ako para sa kaniya? Kilala niya na ba ako simula palang? Sino ako? Saan ako nanggaling?