Pagkatapos ng dinner na iyon, hindi na kami nakapag-usap ni Levi dahil na kay Caster na ang kanyang buong atensyon. I was relieved though. Pero paulit-ulit akong binabagabag sa isipan nang dahil sa napansin ko sa paraan ng pakikitungo ng una sa huli. Gusto ko ngang huwag na lang isipin pero the more kasi na gusto kong iaalis sa isipan, the more naman siyang bumabalik.
I have fear for the both of them. Malakas din kasi ang pakiramdam ko na ganoon din ang pagtingin ni Caster. Alam kong hindi sila magkadugo dahil sinabi na rin dati sa akin ni Levi iyon pero sa mata ng mga magulang nila at ng ibang tao ay magkapatid sila.
Wala akong pinagsabihan tungkol sa napansin. Ayaw ko ring pangunahan dahil baka mali ako ng hinala na binigyan ko lang ng kulay ang nakita ng isang beses pa lang. Parang na
