"Kai, iha, gusto kong magpasalamat sa lahat ng naitulong mo kay Jeera. Dahil sa'yo natuloy ang operasyon ko at hanggang ngayon ay magkasama pa rin kami ng anak ko." Natigilan ako sa akmang pagsubo sa kinakain ko dahil sa mga narinig kong iyon mula kay Tita Stella. Nabaling na rin sa kanya ngayon ang tingin ko, kaya naman kaagad lang din na nagsalubong ang mga tingin naming dalawa.
Ilang segundo pa ay ngumiti na rin ito sa akin, kaya naman hindi na ako nagdalawang-isip pang tumugon sa mga sinabi niya, "Wala pong ano man iyon, Tita."
Halos magsasampung minuto na mula no'ng magsimula kami sa pagkain ng lunch, kaya naman siguradong mahaba-haba pa ang pag-uusapan namin. Hindi ko man maiwasan ang mailang ay wala akong magagawa kundi ang magtagal na muna rito at sikaping makipag-interact sa kan
