Pagkatapos naming kumain ng breakfast ay nagpaalam na rin kaagad sa akin si Auntie Sylvia para magpunta sa isang coffee shop. Ang sabi niya ay pagmamay-ari niya raw iyon at siya na rin ang nagpapatakbo nito. Iyon na lamang daw kasi ang tanging naiwan sa kanya ng namayapa niyang asawa, kaya naman alagang-alaga niya raw ito.
No'ng maiwan na ako rito kasama si Auntie Vilma ay wala na akong iba pang ginawa kundi ang manuod na lang ng T.V dito sa may sala. Wala sa oras na hinanap ng mga mata ko ang isang malaking wall clock na alam kong malapit lang doon sa kinaroroonan no'ng hagdan dahil nakita ko na kaagad iyon kagabi. No'ng mapako na ang tingin ko sa orasan ay nakita kong mag-aalas dose na pala ngayon ng tanghali. Ang bilis naman yata ng oras, parang kanina lang ay kumakain pa kami ng break
