Chapter 132

1040 Words

Mabilis lamang kung mahagip ng paningin ko ang bawat streetlights na nakatayo ngayon sa gilid ng daan na siyang kasalukuyan naming binabagtas kahit pa dis oras na ng gabi. "Ravyn, I w-want to say sorry for what happened. I know it's all my fault, masiyado akong naging kampante," ramdam ko sa boses ni Harvey ang sinceridad sa paghingi nito nang paumanhin. Ilang minuto rin ang lumipas bago ulit ito nagbuka ng bibig upang basagin ang namuong katahimikan dito sa loob nitong sinasakyan naming kotse. Simula kasi no'ng ipagpilitan niyang ihatid na lamang ako pauwi sa amin ay nanatili nang naging tikom ang bibig nito. "You don't have to blame yourself, Harvey," no'ng marinig niya ang sagot kong iyon ay hindi na nito napigilan pa ang sariling mapabuntong-hininga. "Kung hindi lang sana pumalp

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD