"Sigurado ka ba na kaya mo nang umuwi mag-isa?" narinig kong tanong sa akin ni Uncle Marco, no'ng tuluyan na akong makababa mula sa loob ng kotse.
"Kaya ko na ho," tipid kong sagot sa kanya, na siyang marahan na lamang niyang ikinatango. Mukhang hindi na nito ipipilit pa na balikan ako rito at sunduin, kung kaya't hindi na ito nakapagsalita pa. Hindi ko rin kasi gusto na bumalik pa siya rito para sunduin ako, dahil siguradong magiging abala lang ako sa kanya kapag nagkataon.
Hindi nagtagal ay tuluyan na rin itong nagpaalam sa akin para umalis, sinundan ko muna ito ng tingin habang papaalis ito sakay ng kotse. Ilang minuto lang ay tuluyan na rin siyang nawala sa paningin ko, kung kaya't nagsimula na rin ako sa paglalakad para tahakin ang gilid nitong mahabang kalsada. Hindi ko alam kung a
