Chapter 17
1661 Words
CHAPTER 17
FIERCE'S POV
Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Cloak. Magkahiwalay kami papunta sa pent house ni Jarrice. Gusto ko munang mapag-isa. Kaya si Craige ang kasama ko sa sasakyan. Si Cloak nauna na ata.
Hindi madali ang pinagdadaanan ko. Unang-una, hindi ko akalain na mararamdaman ni Cloak sakin iyon. Ang alam ko lang ay puro physical attraction lang ang nararamdaman namin saka dahil sa sinabi niya bigla akong may naalala and I need to do something.
"Craige—"
"I know." Pinutol niya ang sasabihin ko.
Nagtatakang nilingon ko siya. Hindi siya ngumingiti pero lumingon siya sakin at binigyan ako ng knowing look na parang alam niya kung anong sasabihin ko.
"Narinig mo ba kami ni Cloak?" tanong ko.
"Yes."
"Tsismoso ka."
"I know everything about The Camp."
Napailing na lang ako. Ayokong kausap si Craige. Hindi ko nga alam kung paano nakakatagal si Thea sa kaniya. Kung sabagay, tinitiis lang pala siya ni Thea. Ginagawa niya kasi laging utusan si Thea at si Thea naman lagi siyang inaasar.
Katulad dati, nanghingi siya ng pagkain kay thea, ang sabi niya kahit ano. Nang bumalik si Thea binigyan siya ng isang stick ng barbie-q at isang basong tubig pagkatapos binirahan siya ng alis. After that of course nag-away sila. Ang katwiran ni Thea, sabi ni Craige kahit ano.
Napatingin ako sa bintana ng pumasok kami sa isang memorial park. A very familiar place. Nakikita ko pa ang sarili ko na araw-araw na pumupunta dito noon at halos hindi na ako lumabas.
I can see my heart breaking into pieces here. This is where I left my heart. Or maybe just a piece of it. Dito ang lugar kung saan halos mamatay na ako.
"How—"
"Stop talking."
Napabuntong hininga ako sa kasupladuhan niya. Tinulungan niya akong lumabas ng kotse at ini-upo niya ako sa wheel chair na kinuha niya mula sa likod ng sasakyan. Nakita kong tinanguhan kami ng guard. Natatandaan pa niya ako.
Tinalunton namin ang pamilyar na daan na lagi kong dinadaanan. Saglit na tumingin ako sa langit ng mapansin ko na dumidilim iyon. Wag naman sanang umulan.
Huminto kami sa isang malaking lapida. Harvey. Umalis si Craige at hinayaan akong mapag-isa.
"Kamusta honey pie? Nandito na naman ang cutie pie mo. Kamusta ka naman diyan? Ang daya mo talaga. Nagpapahinga ka lang diyan tapos ako nahihirapan na dito. Bakit kasi hindi mo pa ako sinama noon? Hindi mo ba alam na mahirap maiwan dito?"
Hindi ko na napigilang hindi mapaiyak. Ngayon lang ako ulit nakabalik dito. Hindi ko maiwasan maalala kung paano ko napansin na ilang araw na balisa si Harvey noon. Kung paano na hindi niya ako pinapapunta sa bahay niya at hindi narin niya ako sinusundo kasi alam niyang may mangyayari sa kaniya.
Masakit na ang dami na naming pinagdaanan tapos kinuha siya sakin kaagad ng ganoon na lang. Harvey was the best thing that happened to me. Sa lahat ng dumaan sa buhay ko siya ang minahal ko ng todo. Kasi hindi niya ako pinabayaan. Kasi minahal niya din ako ng lubos.
"Bakit kasi iniwan mo ako? Dapat hindi mo ako iniwan eh. Kasi nagiging masama na ako. Kasi...kasi nagsisimula na akong magmahal ng iba. I’m sorry Harv. Dapat ikaw lang ang mahal ko diba? Dapat ikaw lang. Pero para ayoko na din magmahal. Pa’no kung kunin siya sakin ulit? Paano kung hindi niya matanggap na hindi kita kayang kalimutan. Kunin mo na lang kasi ako."
Bakit kasi kami pa, bakit kasi si Harvey pa. Siguro ang saya namin ng panahong ‘to kung hindi siya kinuha sakin. Siguro buntis na ako sa first baby namin at siguro kinasal na kami.
"Mahal na mahal kita eh! Ang daya-daya mo. Ang daya mo—"
"Bakit hindi na lang ako?"
Napatingin ako sa likod ko. Cloak. "Aaminin ko, mahal ko si Paige. But I didn’t do anything. I let her love someone else. Pinakawalan ko siya. But for the first time in my life I’m falling in love with someone na handa kong ibigay lahat ng kaya ko. Funny how this damn world works. I love someone who love someone else before. It sucked. And now I'm having the same dilemma. I'm starting to love someone I can’t have, kasi hanggang ngayon nagmamahal pa rin siya ng taong hindi na babalik. I don't know why. This keeps on happening to me. Why I keep on loving someone who cant love me back."
"Cloak."
"Bakit kasi hindi na lang ako? Hindi na siya babalik sayo Fierce. Ako nandito pa ako. Just give me enough time, Fierce. Just let me love you."
"I know that. Do you know how hard—"
"Alam ko. Loving Paige... It was one of the hardest feeling na naramdaman ko. 'Was’, past tense. Not anymore. I know I don't love her anymore. Its not easy to love again but I'm willing to try with you."
"Cloak-"
"Please, Fierce. Take this chance with me."
"Cloak-"
"Fierce—"
"Damn it Cloak! Let me talk first!"
Muntik na akong mapangiti ng bigla siyang natigilan ng sumigaw ako. Kung kailan kasi may sasabihin ako at saka doon niya pa piniling maging madaldal. "I’m willing to take a chance with you Cloak because I'm falling for you too."
Natahimik siya. He looks so cute ng bigla siyang namula. "Bakit ka pumunta dito?"
"I just want to pick up the pieces of my heart that I left here."
"Nakuha mo na ba?"
"Almost."
Ngumiti siya. Lumapit siya sakin at bigla niya akong hinalikan. I wrapped my arms around his shoulders, pero nilayo niya lang ako sa kaniya at tumingin siya sa puntod ni Harvey.
"I have your girl now. I'll take care of her. I promise."
Napangiti ako. Tumingin din ako sa puntod ni Harvey. I still love you, Harv. Hindi na mawawala iyon. Kahit ano pang mangyari, you'll always be in my heart. And I will never ever forget you.
Napatingin ako kay Cloak ng itinulak na niya paalis ang wheel chair. "Bakit ka nga pala napunta dito? Akala ko dumiretso ka na?" tanong ko.
"Sabi kasi ni Craige ang daldal mo daw kaya ililibing ka na niya, nang dumating ako dito wala na siya kaya akala ko nilibing ka na niya."
"Ang weird mo. Nagpapaniwala ka don."
".................."
"Silent type of guy eh?"
Nakangiting tumango lang siya. Sumakay na kami sa kotse niya at pinaandar na niya iyon. Nakahawak siya isa kong kamay habang binabagtas namin ang daan papunta sa pent house ni Jarrice.
Nang makarating kami don ay dumiretso na kami sa taas. Iniupo ako ni Cloak sa sofa. Tumabi siya sakin at yumakap. I can feel his hot breath on my neck. Lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sakin.
"Cloak." pukaw ko sa kaniya.
"Hmm?"
"I was thinking about something."
".............."
"About our agreement. Don't you think It's time for me to pay up?"
Napangiti ako ng bigla siyang napatingin sakin. Bahagya pang nakaawang ang labi niya na parang gulat na gulat siya sa sinabi ko. Tinaasan ko lang siya ng kilay. "Anong una mong ituturo?" tanong ko.
"Different ways to pleasure you."
"Can we start now please?"
Napatili ako ng bigla niya akong binuhat papunta sa kwarto. Ibinaba niya ako sa kama at tinitigan ako. He leaned down on me pagkatapos ay tinanggal niya ang butones ng blouse ko—using his teeth.
Lumalalim na ang paghinga ko sa ginagawa niya. Gusto kong takpan ang sarili ko ng tanggalin niya na ng tuluyan ang blouse ko pero hindi ko na nahawa. Nagpatuloy si Cloak at hinila niya pababa ang skirt ko.
Napatingin ako sa kaniya ng inalis niya na ang damit niyas. I gasp when I look at him. wala siyang tinira kahit na ano. Lumapit siya sakin at tinanggal ang natitirang suot ko.
"Cloak..."
"It'll be fine angel."
I gave a little gasp when he cupped my breast. Gently caressing each peak. I can feel it hardening in response of his touch. He trailed his other hand lower. Trailing flickers of fire in my body.
He pulled his hand back up then he thread it through my hair. Tilting my head back he flicked his tongue on my throat drawing circles on my sensitive skin.
I can feel his teeth gently grazing my skin, making me moan in pleasure. He played my peak using his thumb and forefinger. He rain tiny kisses down my collarbone then on the valley of my breast.
And finally he take me in his mouth. He look at me as he continue on pleasuring me. I can see desire in his eyes. Sending more tingling sensation through me.
I'm getting closer and closer to something I can't named.
"S-Stop."
I heard him chukled. He pulled his self up then he look at me and smiled. I grasp on his shoulders when I feel him rubbing on my flesh with rhythm. "Take me..."
"Yes angel."
My lips parted when T felt his tip entered me. He push a little then he guide himself all the way through me. It's not just bodies joining but its like two souls becoming one. I barely feel the pain. Because all that matters is the pleasure. It feels like we've been doing this for long. Even though its my first.
He put his face on my neck. Kissing me gently there. I bit my lower lip when he started to move. I put my arms around him while he clamped his hand on my waist then, guiding me with him. Meeting his every movement meeting all his thrust.
It feels like our heart stopped when we get nearer on our c****x. I can feel myself tightening. We both shouted each other's name when we reached it. The last beat of our dance.
"You okay?" he asked.
"I feel great."
"Hmm...Still up for it?"
"For what?"
"For the second round, my dear apprentice."
- Writer
