ANG PAGLAYA NG PUOD
***
Nilapitan ko si Ginoong Bandi na ngayon ay nakaluhod na sa harap ng walang buhay niyang ama. Hindi ko maiwasang makaramdam ng awa sa kanya nung sunod-sunod na ang paglandas ng mga luha sa pisngi niya.
Marahang tinapik ko siya sa balikat niya dahilan para lalo pa itong maiyak. Nalungkot ako dahil na-realize ko na kahit na galit siya sa ama niya ay hindi parin maipagkakailang may natitira pa siyang pagmamahal para dito.
"Tawagin ang mga babaylan upang bihisan ang namayapang Datu" Rinig kong utos ni Ginoong Lumad sa isa sa mga mandirigma na agad namang tumalima sa kanya.
"Lumabas muna tayo pansamantala" Dugtong niya kaya napatingin ako sa kanya.Tumango naman siya sa akin na para bang sinasabing iwan na muna namin ang mag-ama, kaya naman tinanguan ko nalang din siy
