A Billionaire CEO Love Scam

Chapter 12 - Baguio

Unti-unting nanigas ulit si Cole habang pinapanood siya. Hinawakan niya muli ang kahabaan niya, mabagal sa umpisa, habang si Nadia ay mas idiniin ang laruan sa sarili.

"Sh*t, Nadia…" sabi ni Cole, nakatitig sa bawat galaw ng balakang niya.

Nag-lean forward si Nadia sa camera, ibinuka pa ang mga hita para mas malinaw sa screen ang nangyayari. "Gusto kong maramdaman ulit na sabay tayong bibigay… gusto kong makita ulit kung paano ka sumisirit, Cole."

At doon, nagsimula na naman silang sabay na bumilis ang galaw—si Cole, mahigpit ang hawak at mariin ang bawat stroke; si Nadia nanginginig sa bawat baon ng s*x toy. Alam nilang pareho, sa pangalawang pagkakataon, na pareho nilang aabutin ang rurok na magkasama, kahit ilang milya ang pagitan.

Parehong nakatutok sa screen, pawis na pawis, halos sabay ang malalalim na hinga habang mabilis ang ritmo ng kanilang galaw.

"Nadia… malapit na naman ako…" garalgal at putol-putol ang boses ni Cole, halos nanginginig na ang kamay habang mas madiin niyang hinahagod ang kahabaan niya mula ugat hanggang ulo.

Ang bawat sikip ng kapit niya ay parang pinipiga ang huling lakas niya ngayon.

Si Nadia, pawis na pawis at pulang-pula ang pisngi, ay halos mapasigaw sa bawat sagad ng s*x toy sa loob niya. "Sabay tayo… tingnan mo ako, Cole… huwag kang pipikit," utos niya, nanginginig ang boses sa tindi ng sarap.

At dumating na nga—si Cole ay napaungol nang malakas, at sa harap mismo ng camera, muling sumirit ang k*t*s niya, mas malakas kaysa kanina, tumatama sa tiyan at umaabot pa hanggang dibdib. Kitang-kita ito ni Nadia sa screen, at mas lalo siyang nanginig sa sobrang l*b*g.

Kasabay noon, hinugot niya nang bahagya ang laruan, at doon nakita ulit ni Cole kung paano sumabog ang mainit na likido mula sa kanya, bumasa sa kama at dumaloy sa makikinis niyang hita. Pareho silang natulala sa sarili nilang pinakawalan.

Hingal at nanginginig, napahiga si Nadia sa kama, hawak pa rin ang laruan habang ngumiti sa camera.

"Dalawang beses at gusto ko pang umulit," biro niya, pero bakas na bakas sa mga mata ang kasiyahan at pagkasabik.

Si Cole naman ay nakangisi, pinupunasan ang sarili. "Kung ganyan palagi… mapipilitan akong gawin to araw-araw."

"I just want you to be happy, Cole." Ani Nadia.

Nagpaalam na din si Nadia.

At si Cole ay nagpaalam na rin dahil papasok pa siya sa opisina.

Mahaba na naman ang ngiti niya ng pumasok.

******************************************

Umaga at hapon ang seminar. Buti na lang nong hapon ay maaga silang natapos. Kaya nakapamasyal sina Nadia kasama ang ilang kaibigan at co-teacher niya, para sulitin ang free time sa Baguio.

Mula sa convention hall, naglakad sila papunta sa Session Road. Malamig ang simoy ng hangin, may halong bango ng pine trees at aroma ng mga kape mula sa maliliit na café. Habang namimili sila ng pasalubong sa mga tindahan ng keychain at strawberry jam, biglang may huminto sa tapat nila na kulay puting SUV.

Bumaba mula rito si Paolo—ang anak ng Principal nila at matagal nang nanliligaw kay Nadia. Naka-black turtleneck sa ilalim ng leather jacket, naka-shades pa kahit makulimlim ang langit.

“Nadia! bati nito.

Nagulat si Nadia at ang instinct niya ay umiwas, pero dahil kasama niya ang mga kaibigan at co-teacher, ayaw niyang mapahiya ang lalaki. Kaya kahit may halong kaba at inis, ngumiti siya.

“Ah…Paolo. Bakit ka pala nandito? Mamasyal lang kami.” Ani Nadia.

"Nalaman ko kasi kay Mommy na nadito kayo kaya tamang tama masarap mamasyal, kasama ka." Napakindat pa kay Nadia.

Nagkatinginan ang mga kasama ni Nadia.

Pero wala na silang nagawa kundi sumabay na lang, kahit ramdam nilang mayabang at medyo mahangin ang dating ni Paolo.

Una silang dinala ni Paolo sa Botanical Garden. Doon, nagpa-picture sila kasama ang mga Igorot na naka-traditional attire. Habang naglalakad, panay ang kuwento ni Paolo tungkol sa mga bakasyon niya sa Japan, Korea, at Europe, pati mga mamahaling resort na tinutuluyan niya.

Tahimik lang ang mga kasama ni Nadia.

Mula Botanical Garden, pumunta sila sa Mines View Park. Bumili si Paolo ng mga strawberry taho para sa lahat, sabay selfie na halos si Nadia lang ang gusto niyang makuhanan. Napilitan na lang ang iba na sumama sa kuha para hindi maging awkward.

Pagdating ng hapon, nagyaya si Paolo na mag-coffee sa isang café na may glass wall overlooking sa pine forest. Umorder siya ng strawberry shortcake para kay Nadia at sinabing, “Sweet para sa sweet.” Napaubo ang isa sa mga co-teacher ni Nadia para pigilan ang tawa, pero agad din itong ngumiti para hindi mahalata.

Bago sila bumalik sa hotel, dumaan sila sa night market sa Harrison Road. Habang namimili ng scarf at bonnet, binilhan ni Paolo si Nadia ng isang makapal na scarf na kulay beige. “Para sa’yo." Sinuot niya ito kay Nadia. Habang sinusuot ay napatingin siya sa mukha ni Nadia halos malapit na at parang mahalikan na niya ito sa labi.

Napa-ahem ang mga kasama ni Nadia. Napadilat naman ng mata si Jaden.

Si Nadia ay nagulat ng bigla siya hawakan ni Paolo sa kamay. Hinolding hands siya nito.

"Pa-Paolo.....?"

Mas lalo pang hinigpitan ni Paolo ang pagkakahawak sa kamay niya, para bang ayaw siyang pakawalan. Ramdam ni Nadia ang init ng palad nito, ngunit mas nangingibabaw ang kaba sa dibdib niya.

Napatingin siya sa mga kasama nilang kaibigan at co-teacher. May ilan na nagkatinginan, may iba namang nagkunwaring busy sa kanilang hawak na kape, pero halata sa kanilang mga mata ang pagtataka at bahagyang kilig sa eksena.

"Paolo… ano ba?" mahina ngunit may halong gulat na sambit ni Nadia, sinusubukan niyang bawiin ang kamay pero lalong hinila ni Paolo papalapit sa kaniya.

Lumapit pa ito sa kaniyang tainga at bumulong nang mababa ngunit mariin, "from now on, you're mine."

Bigla may boses na narinig sa likuran nila. "Paolo?!" Si Madam Pusit ang mommy ni Paolo.

Biglang lumingon si Paolo nang marinig ang boses ng kanyang ina.

Kaya bigla niya binitawan ang kamay ni Nadia.

Nakita ni Nadia ang matalim at bahagyang malamig na tingin ni Madam Pusit na di na kailangang ipaliwanag pa ang ibig sabihin.

Tahimik na lumapit ang ina ni Paolo, at hindi niya itinago ang bahagyang pag-aalinlangan sa mukha habang tinitigan si Nadia.

“Paolo,” madiin na sabi ni Madam Pusit, “babalik na tayo sa hotel."

Hindi na nagpaliwanag pa si Paolo, tumitig na lang siya kay Nadia.

Sumakay na si Paolo sa kotse nang tahimik, at sumunod na rin sa ina. Habang papalayo ang sasakyan, hindi maiwasang magtagpo ang mga tingin nina Nadia at ng kanyang mga kasama.

Hindi nagtagal, napailing si Jaden at bumulong nang may halong biro, "Naku, Nadia, huwag sana mahulog ang loob mo diyan sa mama’s boy na yan. Mahihirapan ka kung pati si Madam Pusit ay pakikisamahan mo."

Napangiti lang si Nadia. "Hindi naman pinakitunguhan lang naman natin siya ng maayos."

Siniko ng mahina ni Jaden si Nadia. "Kanina e, para ka ring kinikilig. Kala ko nga malalaglag na yang p*nty mo sa kilig. Halos magkadikit nga kayo."

"Naku, hindi a? Type ko din naman siya kaso iyon nga ayaw ko lang yong naka-depende sa ina niya. Haiz, tayo na nga. Balik na tayo sa hotel ang lamig na. Ikaw na dumikit sa akin, bakla." Biro ni Nadia kay Jaden.

"Patawarin ka babae! Let's go na mga beklat!"

Lingo ng Hapon. Halos gabi na ng makauwe sa maynila sila Nadia mula sa seminar sa Baguio.

Deretso siya agad sa kwarto niya dahil sa sobrang pagod. Nagtaka siya kasi bakit hindi naka-lock ang pinto ng silid. E, naalala niya na ni-lock niya ito.

Pagpasok niya ng silid ay nakita niyang bahagyang lukot ang sapin ng kama niya. Inalala niya na baka ay nong naghanap siya ng cellphone at ID niya noon bago siya umalis ay hindi na niya naayos ang kama.

Kaya hindi na niya inintindi iyon. Nagpalit na lang siya ng damit pantulog at nahiga.

Nakiramdam muna siya kung nasa bahay ba sina Bridget at Tita Lalaine niya. Tumayo siya at lumabas ng kwarto.

Inikot niya ang bahay. Walang tao. Sumilip din siya sa mga silid ng mga ito. Pero wala. Siguro ay may pinuntahan nga ang mag-ina.

Hindi naman kasi naka-lock ang gate nila. Pag-umalis sila, nakapinid lang ito. Naka-lock lang ito pag may tao na sa loob. Sa loob lang kasi ang lock.

Kaya papagawan niya ito ng lock.

Hindi na rin bago kay Nadia na wala ang mag-ina. Malamang nagka-pera na naman siguro ang mga ito. Kaya wala.

Bumalik na lang si Nadia sa kwarto niya at natulog.