"Ako ang harapin mo, huwag mo siyang idamay!"Buong tapang na hinarap ni Jacob ang taong nasa harapan. Hindi niya kayang tumayo na lang doon at panoorin ang lalaking nasa harapan na pahirapan at patayin sila. Kung kinakailangan niyang lumaban ay lalaban siya. Kahit gaano kalakas ang kalaban ay poprotektahan niya si Natasha, huwag lang itong masaktan.
Hilam man ang paningin dahil sa pumapatak na ulan sa kanyang mukha ay hindi siya nagpatinag sa papalapit na nilalang. Kitang-kita pa rin niya ang nakangising labi nito na sa tuwing natatamaan ng liwanag na nanggagaling sa kidlat ay mas lalo pang nakapangingilabot.
"Jacob..." Nanginginig ang mga kamay ni Natasha habang hawak ang braso ni Jacob.
"Tumakas ka na, Nats," ani Jacob.
