Chapter Forty Seven
The Cells of Hell
Rowin
Idinilat ko ang mga mata ko nang marinig ko ang sigaw na iyon. Bumangon kaagad ako. After a few screams, nothing followed. Narinig ko nalang ang isang putok ng baril.
“Nakausap ko lamang si Diaz kahapon. Sabi niya baka huling araw na niya ngayon” Dumungaw ako sa isang selda at pinagmasdan kung paano kaladkarin ng mga gwardya ang katawan ni Diaz.
Samantala ay kinuha ko ang isang bato at nagukit ng isang linya sa pader.
“Hindi ka ba natatakot na bukas hindi kana makapag ukit diyan?”
“Kagaya ng sabi mo. Hindi natin alam kung sino ang isusunod sa atin” Ngumisi ako sa kanya
“Hindi na ako natatakot. Kahit huling araw ko na bukas o maka lawa, Sisiguraduhin kong bago ako mamatay, Maghaharap kaming dalawa”
**
"Don't Worry. Matatapos na
