Chapter 20
551 Words
NAKAKA asar lang talaga.
I'm not sure kung selos ba itong na raramdaman ko pero, Kung selos man ito ay hindi ko naman na ito itatanggi pa.
Siguro nga ay gusto ko talaga siya or let's just say gusto ko talaga siya.
Sino ba naman ang hindi mag kakagusto sa babaeng yun. Diba?
Sobrang tanga ko na kapag ipinag pilitan ko pa ang sarili ko na hindi ko siya gusto. Kahit ang totoo naman ay gustong gusto ko siya.
Tsaka tulad nga ng sabi ko ay sinubukan ko naman siyang iwasan.
Sinusubukan kong hindi mahulog.
Sinusubukan kong hindi magka gusto sa kanya.
Pero anong nangyari.... hanggang subok lang.
That's why i tried to confess my feelings to her. Pero anong nangyari parang bindi naman na niwala sa akin. She thinks I'm just fooling her. As if naman na niloloko ko lang siya.
Alam ko sa sarili ko na totoo na itong na raramdamam ko. I tried to control my feelings, but I can't help it.
Kaya ngayon ay gagawa ako ng paraan upang mapalapit pa sa kanya lalo. Hindi ko siya titigilan. Gusto ko siya. Gustong gusto ko siya.
I want her to be mine.
..
..
..
Tapos na kaming kumain kaya na isipan ko nang lumabas na agad kami. Napaka lamig ng hangin dito ngayong gabi. Napa ngiti ako dahil kasama ko si Scarlet.
Nakatingin ako sa kanya ngayon. Hindi ko mapigilan ang sarili kong pag masdan ang maganda niyang mukha. Bumagay lalo ang ayos ng kanyang buhok, kaya naman talagang agaw pansin. Tsk.. kaya maraming lalaki ang na papalingon kapag mag-isa lang siyang nag lalakad.
Her face was just serious. Parang may malalim na iniisip. Pero kahit na seryoso ang mukha niya ay napaka ganda parin niya. Simple lang din ang suot niya kaya kahiy na seryoso ang mukha ay mapapa-sabi talaga ako ng She's simple but attractive.
Fuck this heart!
Scarlet Alonzo. Why did you steal my heart so fast?!
How dare you!
..
..
..
Nang maka balik na kami sa aming room ay agad na rin kaming nag pahinga at natulog.
Pansin ko rin na, hindi niya ako masyado tinitignan at pinapansin mula ng makarating kami sa room. Nakaramdam ako sa puso ko na para akong sinaksak. Dahil sa hindi niya pag-pansin sa akin.
Pero kahit na ganon ay sinubukan ko munang alisin ang nasa isip ko at subukang unawain si Scarlet and of course dahil maaga pa kaming aalis bukas upang bumyahe ay we need to sleep to gain a lot of energy.
..
..
..
Madaling araw ako nagising at tinignan ko naman muna ang katabi ko na mahimbing na natutulog. Kaya dahan dahan akong umayos at dahan dahang umalis sa pagkahiga upang hindi ko siya magising.
Saglit pa akong huminto upang pag-masdan si Scarlet.
I sighed.
Even na tutulog lang siya hindi maiaalis na napaka ganda parin niyang tignan. Napa iling na lang ako ng ulo ko and i slightly slap my face, for being like that.
Binabaliw ko lang ang sarili ko lalo kay Scarlet, tsk.. tsk.. tsk..
Inayos ko ng dahan-dahan ang gamit namin. Pati kay Scarlet ay inayos ko na rin para pag-gising niya ay wala na siyang pro-problemahin. Ayoko siyang mamorblema.
Ang isang kagaya niya ay hindi deserve magkaroon ng problema.
Dahil ako... ako lang ang deserve niya.
- Writer
