[CHAPTER TWENTY EIGHT: Truth Hurts]
(Hugo Sebastian's POV)
Handang-handa na ako. Nginitian ko muna ang aking kalaban bago sinara ang tinted na salamin ng aking Porsche Cayman. Pumewesto naman ang mala-modelong babae mula sa aming university sa harap hawak-hawak ang puting panyo. Inangat niya ito sabay project sa madla. Bago pa lang bumagsak ang panyo sa daan any humarurot kami ng takbo. Dikit ang laban ngunit sa huli ay ako ang nagwagi. Pagkababa ko ng kotse ay kaagad akong sinalubong ng mga kaibigan at ka-eskwela ko para batiin ako. Ngunit iisang mukha lang ang gusto kong makita. Dahil siya lang ang inspirasyon ko sa pangangarera.
"Si Brent?" ang tanong ko kay Onyx.
"Hindi ko siya napansin" ang balita niya. Bigla naman akong nalungkot. Sana napanood niya ako at ang bagong itsura ng ko
